Ο περσινός Παναθηναϊκός ήταν μια ομάδα που αμφισβητήθηκε ως προς το αν άξιζε να πάρει το πρωτάθλημα ή όχι επειδή βασιζόταν περισσότερο στην άμυνα της και λιγότερο στην δημιουργία πολλών φάσεων και στην επίθεση της.
Λίγοι ήμασταν όσοι γράφαμε και λέγαμε ότι τα πρωταθλήματα τα δίνουν πρώτα οι άμυνες και ύστερα η επίθεση.
Ο Παναθηναϊκός το περασμένο καλοκαίρι ξέφυγε από την πορεία που είχε βάλει την ομάδα ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς.
Πέρυσι ο Σέρβος τεχνικός βασιζόταν στο να κρατάει η ομάδα το μηδέν πίσω και στην επίθεση να δημιουργεί και να τελειώνει φάσεις μέσα από την υπομονή στο παιχνίδι της. Αυτό το μοντέλο (που προφανώς την φετινή χρονιά χρειαζόταν ποιοτική ενίσχυση) λίγο πολύ απαξιώθηκε από όλους και εκείνο του Ματίας Αλμέιδα που ήταν στη λογική του πολλά με λίγα αποθεώθηκε. Βέβαια ο Αργεντίνος τεχνικός είδε την πρωταθλήτρια Αντβέρπ που είχε την τέταρτη καλύτερη επίθεση στο πρωτάθλημα Βελγίου να τον καθαρίζει στεγνά μέσα έξω στα play offs των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ. Θεία δίκη λέγεται αυτό…
Σε κάθε περίπτωση οι πράσινοι και το περασμένο καλοκαίρι και τον Γενάρη δεν ενισχύθηκαν όπως θα έπρεπε στο μεσοαμυντικό τους κομμάτι και το πληρώνουν συνεχώς.
Ο Βιλένα ποτέ δεν έγινε το οχτάρι που τόσο πολύ είχαμε ανάγκη, ο Γεντβάι ξύπνησε στα μέσα της χρονιάς, ο Πάλμερ Μπράουν είναι από τον Οκτώβρη στα pits και οι Ούγκο και Ακαϊντίν δείχνουν πολύ λίγοι τουλάχιστον μέχρι ώρας (επιλογές Τερίμ που φέρει την ευθύνη και για τους δυο). Αν σε όλα αυτά βάλουμε και τον τραυματισμό του Μάγκνουσον τότε καταλαβαίνουμε γιατί ο Παναθηναϊκός από εκεί που ήταν μια ομάδα με ατσαλωμένη άμυνα φτάνει να δέχεται από ομάδες τύπου Λαμίας, Κηφισιάς και ΟΦΗ 5 γκολ σε 3 ματς.
Το εντυπωσιακό είναι πως οι πράσινοι γενικότερα βρίσκουν σχεδόν σε κάθε παιχνίδι σκορ με τον έναν ή τον άλλον τρόπο αλλά πληγώνονται συνεχώς από την άμυνα τους είτε μιλάμε για ατομικά λάθη είτε για αδυναμίες που αφορούν το τακτικό κομμάτι.
Αν στα play offs δεν σφίξει η άμυνα με κάποιον τρόπο τότε τα πράγματα δεν θα εξελιχθούν καθόλου μα καθόλου καλά.
Μπορείς όμως να περιμένεις από τον Τερίμ που ζει και πεθαίνει με την λογική του όσα βάλουμε και όσα φάμε (νοοτροπία Αμέιδα και αυτός) να κάνει κάτι τέτοιο εστιάζοντας στην άμυνα;
Λίγες οι πιθανότητες αλλά όσο ζεις ελπίζεις…