Μόνο στον Παναθηναϊκό του Γιάννη Αλαφούζου θα μπορούσε ο Παναθηναϊκός να είναι πρώτος στην βαθμολογία και το κλίμα στις τάξεις του κόσμου της ομάδας να είναι στα όρια της απελπισίας.
Μέσα σε 15 μέρες από την εκδίωξη του Ιβάν Γιοβάνοβιτς και έχουμε τον ερχομό ενός προπονητή που αγωνίζεται με διαφορετικό στυλ παιχνιδιού και ο οποίος καλείται να μάθει την ομάδα του μέσα από συνεχόμενα ντέρμπι που θα καθορίσουν δυο τίτλους. Μιλάμε για την απόλυτη ποδοσφαιρική παράνοια!
Παράλληλα από εκεί που επί Γιοβάνοβιτς θα γίνονταν το πολύ δυο κινήσεις, τώρα ακούμε για έως πέντε μεταγραφές Γενάρη μήνα(!). Θα πρέπει δηλαδή ο Τερίμ να εντάξει πέντε νέους παίκτες, να αλλάξει τον τρόπο παιχνιδιού της ομάδας και συνάμα να κερδίζει. Πιο εύκολο θα είναι να καταπιεί σπαθιά ο Τούρκος και να μην πάθει τίποτα παρά αυτό που καλείται να πετύχει.
Σαν να μην έφτανε όμως αυτό, 24 ώρες πριν το ντέρμπι με την ΑΕΚ, η ίδια η ΠΑΕ κρεμάει στα μανταλάκια τον Μπρινιόλι αντί να προσπαθήσει να σβήσει το θέμα ακόμη και αν οι δρόμοι με τον Ιταλό γκολκίπερ χωρίσουν. Αντί δηλαδή να φροντίσει να συσπειρώσει την ομάδα και τον κόσμο εν όψει των πολύ κρίσιμων ματς που έρχονται, “δίνει” τον καλύτερο τερματοφύλακα του πρωταθλήματος μεγιστοποιώντας την εσωστρέφεια!
Γιατί συμβαίνουν βέβαια όλα αυτά;
Γιατί πολύ απλά ο Γιάννης Αλαφούζος αποφάσισε για μια ακοοοοοομη φορά να το… “πάρει πάνω του” και να δημιουργήσει το απόλυτο ανακάτεμα προς το χειρότερο.
Άλλοι θα πουν ότι το κάνει λόγω ασχετοσύνης. Άλλοι θα πουν ότι είναι στημένος, μπροστινός και οτιδήποτε άλλο. Είτε ισχύει το ένα, είτε το άλλο το αποτέλεσμα παραμένει το ίδιο.
Σε όσους γκρίνιαζαν για τον Γιοβάνοβιτς, ο οποίος αργούσε να κάνει αλλαγές ή δεν έβαζε τον Γερεμέγιεφ, απαντούσαμε ότι αν ο Σέρβος τεχνικός αποχωρήσει θα οδηγηθούμε στο απόλυτο χάος. Γράφαμε συνεχώς ότι ο Ιβάν ήταν ο συνδετικός κρίκος που συγκρατούσε τα πάντα ανάμεσα σε μια διοίκηση που δεν κατανοεί το μέγεθος του Παναθηναϊκού και από την άλλη τον κόσμο της ομάδας, ο οποίος είτε σιχτιρίζει με τον Αλαφούζο είτε βρίσκεται για χρόνια στην απάθεια μαζί του.
Εδώ βέβαια θα πρέπει να γίνει κάτι σαφές: μην νομίζει κανένας ότι το απόλυτο χάος θα οδηγήσει ντε και καλά σε θετικές ειδήσεις στο μέλλον. Για να οδηγηθούμε σε καλά νέα για την ομάδα θα πρέπει να υπάρξει ρεαλιστική και σοβαρή εναλλακτική στο ιδιοκτησιακό.
Σε κάθε περίπτωση αυτή την ώρα είμαστε στο τσακ να οδηγηθούμε στον απόλυτο εκτροχιασμό και το μόνο που μπορεί να συγκρατήσει τα πράγματα είναι να έρθουν θετικά αποτελέσματα στα ντέρμπι, όχι για να σβήσει η φωτιά αλλά απλά για να κοπάσει.
Η απόλυση Γιοβάνοβιτς ήταν το σημείο μηδέν για τον Γιάννη Αλαφούζο και επιστροφή δεν υπάρχει ακόμη και αν το πρωτάθλημα κατακτηθεί με κάποιον μαγικό τρόπο…
Υ.γ.: Στις 14 Ιουνίου του 2023 και μετά την ιστορία του Κορυδαλλού είχαμε γράψει τα εξής:
