Mε το που έγινε γνωστή η κλήρωση του πρωταθλήματος της Super League ξεκίνησε ο σχολιασμός των αγωνιστικών και παράλληλα βγήκαν τα περιβόητα “κομπιουτεράκια” ώστε να υπολογιστούν οι βαθμοί. Κάποιοι βρήκαν την κλήρωση καλή, κάποιοι προβληματίστηκαν για τις αγωνιστικές με τα συνεχόμενα ντέρμπι με ΑΕΚ, ΠΑΟΚ, Ολυμπιακό και στο ενδιάμεσο το ταξίδι στην Τρίπολη και πάει λέγοντας.
Όλες οι γνώμες έχουν μια λογική και μπορούν να τεθούν σοβαρά στο τραπέζι της συζήτησης.
Ξέχωρα όμως από το αγωνιστικό πρόγραμμα, ο Παναθηναϊκός θα πρέπει ΚΑΙ φέτος να λειτουργήσει με τον ίδιο τρόπο που συμπεριφέρθηκε πέρυσι πηγαίνοντας ουσιαστικά παιχνίδι με το παιχνίδι.
Όπως έχει αποδειχθεί περίτρανα, στην Super League ειδικά για τους πράσινους δεν υπάρχει εύκολο και σίγουρο παιχνίδι.
Ο Παναθηναϊκός δεν έχει ούτε παραρτήματα αλλά ούτε και τη σφυρίχτρα μαζί του.
Ο Παναθηναϊκός δεν ξεκινάει με βαθμούς στο τσεπάκι όπως η μεγάλη του αντίπαλος, η οποία αυτή τη στιγμή είναι η ΑΕΚ (για τον Ολυμπιακό θα δούμε).
Ο Παναθηναϊκός για κάθε βαθμό ή βαθμούς έχει μόνο το ποδόσφαιρο του και τίποτα παραπάνω.
Κάθε ματς είναι μάχη και για να φτάσουμε αυτή τη φορά στην πηγή και να πιούμε νερό θα πρέπει, είτε παίζουμε ένα ντέρμπι είτε παίζουμε την Κηφισιά, να αντιμετωπίζουμε όλα τα ματς σαν να μην υπάρχει αύριο.
Γιατί στο φινάλε της ιστορίας τα προγράμματα είναι λίγο πολύ στα χαρτιά και στη θεωρία. Άλλωστε αυτό τo καταλάβαμε πολύ καλά πέρυσι όταν όλοι λέγαμε πως αν ο Παναθηναϊκός βγάλει “άβρεχτος” τον πρώτο γύρο των play offs μετά στον δεύτερο θα εκμεταλλευτεί την έδρα του και θα πάρει το πρωτάθλημα.
Όλα λοιπόν κρίνονται πάντα στο χορτάρι και εκεί θα πρέπει η ομάδα να μπαίνει με το μαχαίρι στα δόντια.
Πιο απλά δεν μπορεί να ειπωθεί…