Ο Έργκιν Αταμάν είναι από χθες το βράδυ ουσιαστικά ο νέος προπονητής του Παναθηναϊκού για την επόμενη σεζόν καθώς ήρθε σε πλήρη συμφωνία με την ομάδα για συμβόλαιο 2+1 χρόνων.
Όπως είναι λογικό, η πρόσληψη ενός προπονητή από το πάνω ράφι της Ευρωλίγκα με πρόσφατες τις κατακτήσεις των δυο τελευταίων τροπαίων (και αν δεν ήταν η καραντίνα πήγαινε καρφί και για εκείνη του 2020) προκάλεσε ενθουσιασμό στις τάξεις της ομάδας μετά από πάρα πολύ καιρό.
Εμείς από εδώ είχαμε ταχθεί υπέρ της περίπτωσης του Πάμπλο Λάσο με καθαρά αγωνιστικά κριτήρια και με βάση το legacy της εποχής του Παύλου, του Θανάση και του Ζέλικο. Ο Ισπανός τεχνικός όμως δεν έχει τον εκρηκτικό χαρακτήρα του Αταμάν που μπορεί να συνεπάρει και να ξεσηκώσει τον κόσμο της ομάδας.
Είτε μας αρέσει είτε όχι, ο Παναθηναϊκός τα τελευταία τρία χρόνια έπιασε αγωνιστικά πάτο σε όλα τα επίπεδα με ευθύνη του ιδιοκτήτη του. Σε αυτό δεν χωράει καμία αμφισβήτηση γιατί πολύ απλά εκείνος ήταν ο μεγαλομέτοχος, όσο και αν δήλωνε συνεχώς πως δεν επιθυμούσε την παραμικρή ενασχόληση του με την ομάδα. Όταν κάτι μας ανήκει, είναι αυτονόητο πως έχουμε και την ευθύνη του ακόμη και αν δεν το θέλουμε στην κατοχή μας.
Τα χρόνια αυτά λοιπόν πέρασαν και ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος δεν αποχώρησε τελικά. Το γιατί δεν έγινε αυτό μπορεί να λάβει μια σειρά εξηγήσεων αλλά το τελικό αποτέλεσμα προφανώς και δεν αλλάζει. Έτσι λοιπόν όφειλε ως μεγαλομέτοχος να βρει λύσεις για να αντιστρέψει την πορεία και η επιλογή του Αταμάν είναι ξεκάθαρα προς αυτή την κατεύθυνση.
Ο 57χρονος Τούρκος πολυνίκης τεχνικός δεν φέρνει μαζί του μόνο την εξαιρετική τεχνογνωσία του αλλά κυρίως μια εκρηκτική αύρα στον μπασκετικό Παναθηναϊκό ο οποίος τα τελευταία χρόνια σε παρκέ και κερκίδα ήταν σαν μια λίμνη που τα νερά της μένουν στάσιμα και ακούνητα.
Ο Αταμάν δίνει την δυνατότητα στον κόσμο να ελπίσει ξανά και παράλληλα να θυμίσει σε όλο το ευρωπαϊκό μπάσκετ ότι ο Παναθηναϊκός δεν είναι μια ομάδα που χρόνο με τον χρόνο σβήνει η λάμψη της. Αντιθέτως δηλώνει ξανά παρών φωνάζοντας σε αντιπάλους και παίκτες ότι είναι εδώ ξανά με την ζέση να πρωταγωνιστήσει.
Προφανώς και όλα θα κριθούν στο παρκέ αλλά και η ψυχολογία παίζει τεράστιο ρόλο στα ομαδικά αθλήματα.
Παράλληλα όλοι ξέρουμε ότι τίποτα δεν θα είναι ρόδινο σε αυτή την πορεία για μια ομάδα που θα χτιστεί από το μηδέν και σίγουρα θα χρειαστεί χρόνο για να αποδώσει στο γήπεδο την δουλειά που θα γίνει από το καλοκαίρι και μετά.
Ταυτόχρονα δεν ξεχνάμε το παρελθόν και όσα πέρασε η ομάδα με τα μπρος πίσω του ιδιοκτήτη του. Ούτε φυσικά αγνοούμε τα ατελείωτα “πήγαινε έλα” των προπονητών αυτά τα 12 περίπου χρόνια.
Από την άλλη όμως δεν γίνεται και να μην αισιοδοξούμε για το μέλλον και ουσιαστικά να αρχίσουμε ΝΑ ΞΑΝΑΖΟΥΜΕ για την ομάδα μύθο του ευρωπαϊκού μπάσκετ. “Future is only important” έλεγε ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς στην επική του συνέντευξη μετά το ματς με την Πρόκομ το 2009 και εκεί θα πρέπει να δοθεί το βάρος.
Είναι σαφές ότι ο Αταμάν από μόνος του δεν μπορεί να φέρει την άνοιξη καθώς απαιτείται ολική αναδόμηση και αναβάθμιση του ρόστερ με πολλά εκατομμύρια που θα πρέπει να πέσουν για παίκτες πρώτης γραμμής που θα κουμπώνουν απόλυτα στα θέλω του προπονητή.
Υπάρχει πολύς και ανηφορικός δρόμος μπροστά μας για όλους.
Αυτό όμως δεν μπορεί να μας αποθαρρύνει σήμερα από το να χαμογελάμε και να βλέπουμε το ποτήρι τουλάχιστον για την ώρα μισογεμάτο!