Όπως ήταν προφανές, η περιβόητη σύσκεψη των 6 ομάδων, που αγωνίζονται στα playoffs, με τον πρόεδρο της ΕΠΟ, Τάκη Μπαλτάκο, και τον πρόεδρο της ΚΕΔ Στίβεν Μπένετ δεν μας έκανε σοφότερους.
Στην ουσία μας επιβεβαίωσε ότι το ελληνικό ποδόσφαιρο δεν θα γίνει ΠΟΤΕ κανονικό και αξιόπιστο πρωτάθλημα γιατί πολύ απλά η πλειοψηφία των παραγόντων του δεν θέλει κάτι τέτοιο καθώς σε μια τέτοια περίπτωση δεν θα έχει πιθανότατα κανένα λόγο ύπαρξης. Η διαπλοκή και το παρασκήνιο είναι το μόνο πράγμα που τους δίνει ζωή και τους θρέφει ώστε να συνεχίσουν.
Η όλη φάση σήμερα μπορεί να προσδιοριστεί μόνο με την ατάκα “μαγκιά, κλανιά και εξάτμιση”. Βλαχομαγκιές, φούστες, σωματοφύλακες, δήθεν νταηλίκια, ερμηνείες ρόλων και άλλα τέτοια τουρκομπαρόκ συνέθεσαν το σκηνικό στα γραφεία της Ομοσπονδίας στο πάρκο Γουδή.
Πριν φτάσουμε όμως στο ζουμί της υπόθεσης πρέπει να αναφερθούμε στη στάση του Παναθηναϊκού κατά τη συνάντηση αυτή τονίζοντας τα εξής:
- Το γεγονός ότι το κλαμπ απευθύνθηκε στα υψηλά κλιμάκια της UEFA για το ζήτημα των ξενών διαιτητών ήταν μια σωστή κίνηση που διεθνοποίησε το πρόβλημα και συνάμα έλυσε απορίες καθώς όπως φαίνεται όντως υπάρχει σοβαρό ζήτημα με τους ξένους ρέφερι και ειδικά τους ελιτ οι οποίοι δεν ξετρελαίνονται στην ιδέα να έρθουν στην Ελλάδα να σφυρίξουν και να τους βρίζουν επειδή ακυρώνουν για παράδειγμα γκολ που ξεκινούν από καθαρή θέση off side.
- Η ατάκα του Γιάννη Αλαφούζου “ας σφυρίξουν και Έλληνες διαιτητές αν δεν υπάρχει λύση αλλά αν γίνει το παραμικρό εξαφανιστείτε όλοι σας” είναι μεγάλο αυτογκόλ ακόμη κι αν όντως αυτή αποτελεί μια ενδεχόμενη πραγματικότητα.
Σε κάθε περίπτωση όμως δεν ξεστομίζεις τέτοια κουβέντα γιατί ο Έλληνας διαιτητής δεν έχει κανέναν απολύτως ενδοιασμό να σε “σφάξει στο γόνατο” και μετά να “εξαφανιστεί” έχοντας εκτελέσει την αποστολή του. Ας ελπίσουμε να μην δούμε Έλληνα ρέφερι σε ντέρμπι γιατί θα ανοίξει ο ασκός του Αιόλου… - Για το ζήτημα που προέκυψε με τον ιδιοκτήτη της ομάδας, ο οποίος αποχώρησε πολύ νωρίς από την σύσκεψη λόγω ανειλημμένης υποχρέωσης που περιελάμβανε αεροπορική πτήση και δεν μπορούσε να την χάσει, είναι μια δικαιολογία που θεωρητικά μπορεί να έχει βάση, αν όντως το ζήτημα ήταν τόσο υψίστης σημασίας.
Κανονικά όμως ο μεγαλομέτοχος (αφού δεν θέλει με τίποτα να αποχωρήσει από την ομάδα) όφειλε να φτιάξει έτσι το πρόγραμμα του ώστε να είναι παρών μέχρι το τέλος της σύσκεψης (ακόμη κι αν αυτή αποδείχτηκε πελώριο φιάσκο) εκπροσωπώντας τον Παναθηναϊκό και στέλνοντας το μήνυμα στον κόσμο της ομάδας ότι έστω και μέσα σε αυτό το “τσίρκο” υπάρχει η κεφαλή της διοίκησης να παρίσταται.
Η παρουσία δεν θα άλλαζε τίποτα δραματικά αλλά υπάρχουν φορές που οι εικόνες και οι εντυπώσεις μετρούν πολύ περισσότερο. Το ότι έμεινε μέχρι το τέλος ο Λεωνίδας Μπουτσικάρης δεν λέει τίποτα απολύτως γιατί πολύ απλά δεν είναι ο μεγαλομέτοχος.
Από εκεί και πέρα αυτό που μπορεί να ειπωθεί είναι ότι στην ουσία δεν άλλαξε κάτι όσον αφορά το status quo καθώς ούτε ο Παναθηναϊκός είναι υπέρ του να έρθει από την πίσω πόρτα ο Κλάτενμπεργκ για να κάνει παιχνίδι στους ορισμούς των διαιτητών, όπως θέλει μετά μανίας η πλευρά του Ολυμπιακού. Πάνω σε αυτό το ζήτημα οι ερυθρόλευκοι είναι ξεκάθαρα απομονωμένοι και το συγκεκριμένο γεγονός είναι πολύ θετικό.
Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι τα θέματα λύθηκαν και ότι η τωρινή ΕΠΟ είναι εντάξει απέναντι στην ομάδα μας. Ο φόβος ερχομού νέων Νταμπάνοβιτς είναι υπαρκτός και ρεαλιστικός.
Η μόνη παρήγορη σκέψη που μπορεί να γίνει είναι πως εξαιτίας του γενικότερου ξεσηκωμού που υπάρχει μετά τη διαιτησία του Μαυροβούνιου στην Φιλαδέλφεια αλλά και του γεγονότος πως FIFA και UEFA είναι πλήρως ενήμερες για τα όσα γίνονται στην Ελλάδα, μπορεί (;) να δούμε πολύ πιο προσεκτικές διαιτησίες και γενικότερα καλύτερου επιπέδου ξένους διαιτητές ώστε το πρωτάθλημα να τελειώσει όσο πιο ομαλά γίνεται.
Κατά τα άλλα η ομάδα πρέπει να είναι απόλυτα συγκεντρωμένη και ο κόσμος στο πλευρό της με πάθος, μυαλό και σύνεση.