Από χθες λοιπόν, ο Παναθηναϊκός έμαθε οριστικά (εκτός αν γίνει κάποιο θαύμα θαυμάτων στα play offs) ότι το προσεχές καλοκαίρι θα κληθεί να δώσει χωρίς ανάσα τρεις προκριματικούς γύρους για να μπει στη league phase του Conference League. Ο ΟΦΗ του Χρήστου Κόντη κατέκτησε το Κύπελλο, εξασφαλίζοντας μίνιμουμ τη league phase της διοργάνωσης στην οποία εμείς θα χρειαστεί να προσέξουμε πολύ ώστε να μπούμε και να μην έχουμε νταούλια από Αύγουστο μήνα.
Μέσα από την επιτυχία του πρώην προπονητή της ομάδας και παράλληλα την ντροπιαστική παρουσία του Παναθηναϊκού στο πρωτάθλημα με τον Ράφα Μπενίτεθ στον πάγκο εξάγονται μια σειρά από συμπεράσματα.
Αρχικά αποδεικνύεται πως ακόμη κι αν αναλάβεις μια ομάδα προβληματική αλλά δουλέψεις σκληρά και πραγματικά, σίγουρα θα βελτιώσεις την κατάσταση και μάλιστα σημαντικά. Ο Κόντης παρέλαβε μια ομάδα εκτρωματική που πάλευε για να σωθεί, την έβαλε άνετα στο 5-8 και στο φινάλε έβαλε ως κερασάκι στην τούρτα το Κύπελλο Ελλάδος. Σε αυτή την πορεία των έξι μηνών που βρίσκεται στο Ηράκλειο, οι μεταγραφές που έγιναν τον Ιανουάριο κόστισαν το εξωφρενικό ποσό των ΜΗΔΕΝ ευρώ ως προς την αγορά παικτών καθώς οι παίκτες που ήρθαν ήταν είτε ελεύθεροι είτε δανεικοί. Ο 50χρονος Έλληνας τεχνικός όμως “έβαλε κάτω τον κώλο του και ΔΟΥΛΕΨΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ με όσα είχε και χωρίς να ζητάει παιχταράδες”….
Από την άλλη πλευρά ο εμβληματικός διάδοχος του Κόντη στον Παναθηναϊκό, Ράφα Μπενίτεθ, το ίδιο ακριβώς διάστημα και με μεταγραφές αξίας 15 εκατ. ευρώ τον Ιανουάριο έχει να λέει πως πέρασε τον Λεβαδειακό στο πρωτάθλημα και έφτασε στα ημιτελικά του Κυπέλλου. Τα μοναδικά θετικά αυτού του διαστήματος η ευρωπαϊκή παρουσία στο Europa League (που όμως λόγω της τραγικής κατάστασης στο πρωτάθλημα τώρα γίνεται προκριματικά για το Conference) και η βελτίωση της φυσικής κατάστασης (και με Αναστασίου οι πράσινοι είχαν τοπ φυσική κατάσταση με το 1/5 των χρημάτων που παίρνει ο legend Ράφα Μπενίτεθ). Όσον αφορά την εικόνα της ομάδας ακούσαμε ότι με αυτό το υλικό δεν μπορεί να γίνει τίποτα περισσότερο από το να αλλάζει η μπάλα μέχρι δυο φορές συνεχόμενα. Η τρίτη πάσα είναι είτε προς τα πίσω, είτε καμινάδα προς τον Τετέι και όπου βγει μετά.
Τι αποδείχτηκε τελικά μετά από έξι μήνες που ο Αλαφούζος αποφάσισε να διώξει τον Κόντη και να φέρει τον Ράφα;
Πολύ απλά το ποδόσφαιρο ανταμοίβει αυτούς που δουλεύουν πραγματικά, δουλεύουν σκληρά έστω και με λίγα και είναι σύγχρονοι με τον χώρο τους.
Ποιους δεν ανταμοίβει;
Αυτούς που έχουν μείνει στις δάφνες ενός μακρινού παρελθόντος, είναι ξεπερασμένοι (ναι ο Ράφα είναι ξεπερασμένος ποδοσφαιρικά) και αντί να κάτσουν να δουλέψουν σοβαρά με το υλικό που έχουν, ζητούν πολλές μεταγραφές και τα φορτώνουν όλα στους παίκτες τους χωρίς να αναλαμβάνουν καμία απολύτως ευθύνη.
Επίσης δεν ανταμοίβει ιδιοκτήτες ομάδων που καταστρατηγούν κάθε ποδοσφαιρική λογική και στο βωμό του “έχουμε λεφτά” νομίζουν πως θα έρθει ένας Μεσσίας να τα φτιάξει όλα με το μαγικό άγγιγμα του.
Τα τελευταία 2,5 χρόνια ποδοσφαιρικής βλακείας στον Παναθηναϊκό θα πρέπει να γίνουν δίδαγμα για τον κόσμο του. Κανένας δεν επιτυγχάνει δεδομένα επειδή πριν 15-20 χρόνια ήταν στο κορυφαίο επίπεδο. Όπως θα έλεγε άλλωστε και ο μεγάλος Ζέλικο Ομπράντοβιτς: “You have won everything but this is past. Future is only important”.
Ο Ράφα Μπενίτεθ στο παρελθόν τα κέρδισε όλα και έγινε δικαιολογημένα legend. Στο παρόν όμως, ο άσημος Χρήστος Κόντης τον έστειλε στα προκριματικά του Conference League με το ούτε 1/10 ίσως του μπάτζετ που διαχειρίζεται ο ίδιος αλλά δεν του αρκεί.
Γιατί το χορτάρι δεν γνωρίζει από λεφτά και δεν κρύβει τίποτα. Ίσα ίσα που φανερώνει ποιος δουλεύει πραγματικά και ποιος κοροϊδεύει ή δεν απλά δεν κάνει γιατί πέρασε η εποχή του.
Υ.γ.: Είναι για το επίπεδο του Παναθηναϊκού ο Χρήστος Κόντης αυτή τη στιγμή;
Προφανώς και δεν είναι. Τώρα στα 50 του βάζει την προπονητική του καριέρα σε μια πολύ καλή και σωστή σειρά ανεβαίνοντας βήμα βήμα τα σκαλιά. Ο Κόντης όμως ήταν κομμάτι του πιο υγιούς Παναθηναϊκού που είδαμε τα τελευταία 15 χρόνια μαζί με τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς και δεν του άξιζε να λοιδορηθεί παρά την λανθασμένη τοποθέτηση του για τον Ταμπόρδα.
Μήπως όμως ο μεγάλος Ράφα Μπενίτεθ έβλεπε τον Ταμπόρδα μέχρι να ξεμείνει εντελώς από παίκτες στο ματς με την Ρομά;
Δεν τον έβλεπε και ζητούσε όχι απλά τον δανεισμό του αλλά την πώληση του…