Το έβδομο ευρωπαϊκό του μπασκετικού Παναθηναϊκού συνέδεσε τις νεότερες και μεγαλύτερες γενιές καθώς πανηγυρίστηκε σαν να ήταν το πρώτο. Βλέπετε τα 13 χρόνια από την τελευταία κατάκτηση ήταν ένα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα και αυτό συνετέλεσε στους δικαιολογημένα έντονους πανηγυρισμούς που ακολούθησαν.
Σήμερα όμως η ομάδα περνάει ξεκάθαρα αγωνιστική κρίση και αυτό δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο για το μπασκετικό τμήμα. Το έχει περάσει ξανά στο παρελθόν αλλά οι μνήμες από τέτοιου είδους καταστάσεις έχουν ξεθωριάσει για όσους έζησαν τα τότε γεγονότα και ταυτόχρονα αποτελεί μια καινούρια εμπειρία για τους νεότερους που ουσιαστικά πριν λίγους μήνες βίωσαν την κατάκτηση της πρώτης για εκείνους Ευρωλίγκας. Όπως είναι λοιπόν λογικό όλο αυτό προκαλεί σύγχυση.
Αρχικά πρέπει να γινεί σαφές ότι κανένας δεν έχει υπογράψει συμβόλαιο με την κούπα της Ευρωλίγκας ετησίως. Οι ομάδες είναι ανθρώπινοι οργανισμοί και έτσι έχουν τα πάνω τους και τα κάτω τους. Το κλειδί σε αυτές τις καταστάσεις βρίσκεται στην ψυχραιμία, τη σταθερότητα και την υπευθυνότητα από τους αρμόδιους.
Ανατρέχοντας στο παρελθόν παρατηρείται το φαινόμενο ο Παναθηναϊκός να κατακτάει την Ευρωλίγκα και την αμέσως επόμενη χρονιά να αδειάζει και να παραδίδει τα σκήπτρα. Αυτό όμως που έκανε ξεχωριστή την παρουσία του Ζέλικο Ομπράντοβιτς σε συνδυασμό με την ηγεσία του Παύλου και του Θανάση ήταν η σταθερή ματιά τους στα γεγονότα και στο μέλλον. Εντόπιζαν τα προβλήματα και με συνέπεια τα έλυναν επαναφέροντας την ομάδα σε τροχιά πρωταθλητισμού σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος λοιπόν θα πρέπει με νηφαλιότητα να κινηθεί στις ίδιες ράγες ανεξαρτήτως του τι θα συμβεί φέτος. Και σε αυτή την πορεία θα πρέπει να έχει συνοδοιπόρο του προφανώς τον Εργκίν Αταμάν.
Οι σοβαροί οργανισμοί κρίνονται από την ικανότητα τους να αντιμετωπίζουν τις αναποδιές και αυτό είναι το επόμενο step που θα πρέπει να κάνει η σημερινή ομάδα.
Όσον αφορά τον κόσμο, εκείνος θα πρέπει να αποφύγει τον μηδενισμό και τις άναρθρες κραυγές.
Η στήριξη στην ομάδα σε συνδυασμό με την υγιή και εποικοδομητική κριτική πρέπει να είναι η δική μας συνεισφορά στο οικοδόμημα που έχει δημιουργηθεί από πέρυσι.