Ο Παναθηναϊκός κατεβαίνει στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό έχοντας απλά τυπικά προπονητή στον πάγκο καθώς ο Ντιέγκο Αλόνσο αποτελεί ξεκάθαρα καμένο χαρτί πλέον.
Ο συμπαθέστατος Ουρουγουανός όλο αυτό το διάστημα δεν έχει μπορέσει να δώσει με ξεκάθαρο τρόπο στους παίκτες του τι ακριβώς θέλει από εκείνους (γιατί προφανώς δεν το έχει ξεκάθαρο στο μυαλό του) και παράλληλα να σηκώσει το βάρος της πίεσης. Μπορεί στα λόγια να αναφέρει ότι η πίεση είναι φίλη του αλλά η εικόνα που βγάζει από τον πάγκο είναι πως εντελώς ανθρώπινα δεν μπορεί να αντέξει και αυτό δεν είναι ντροπή. Ντροπή είναι η επιλογή που έκανε ο Γιάννης Παπαδημητρίου το καλοκαίρι για τον πάγκο της ομάδας και όχι ο Αλόνσο που απλά δεν έχει το mentality που απαιτείται.
Ο Ντιέγκο απλά μένει αυτή τη στιγμή στον πάγκο γιατί ο Παναθηναϊκός δεν έχει έναν υπηρεσιακό της προκοπής που θα μπορέσει να πάρει την ομάδα για δυο τρια ματς και να την κοντρολάρει για λίγο. Στην πραγματικότητα αύριο κατεβαίνουμε χωρίς καθοδήγηση από τον πάγκο.
Από εκεί και πέρα όμως οι πράσινοι πρέπει να κερδίσουν πάση θυσία το αυριανό ντέρμπι έτσι ώστε η ομάδα να συνεχίσει και μετά τη διακοπή του πρωταθλήματος να είναι όσο πιο κοντά γίνεται στην κορυφή και να κάνει ένα restart με τον νέο προπονητή.
Έτσι το βάρος πέφτει στους παίκτες για ακόμη μια φορά, όπως με την Λανς όπου η δική τους αυταπάρνηση και μαχητικότητα έφεραν την πρόκριση στο Conference League.
Μαζί με τον κόσμο στο πλευρό τους οφείλουν να πάρουν το ματς έστω και με μισό μηδέν και στη συνέχεια η διοίκηση να φέρει ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ έναν σοβαρότατο προπονητή που να είναι σημείο αναφοράς.
Δέκα μήνες μετά την ανήθικη εκδίωξη του Ιβάν Γιοβάνοβιτς τα γελοία πειράματα τύπου Ατζούν με Τερίμ και Παπαδημητρίου με Αλόνσο θα πρέπει να τελειώσουν.
Υ.γ.: Από εδώ μόνο ένα όνομα υπάρχει που μπορεί να λύσει με βεβαιότητα τα αγωνιστικά ζητήματα και αυτό είναι του Ζαρντίμ.
Ένας προπονητής που όπου έχει πάει, έχει πετύχει και μάλιστα ορισμένες φορές κάτω από δύσκολες συνθήκες και με λίγα λεφτά. Τελεία παράγραφος.
Νίκη έστω με μισό-μηδέν.