Ο Παναθηναϊκός ήρθε ισόπαλος με την Πάφο χωρίς σκορ στο πρώτο σοβαρό φιλικό της φετινής καλοκαιρινής προετοιμασίας.
Τα συμπεράσματα που μπορούν να βγουν από το σημερινό ματς είναι πως το στυλ παιχνιδιού του Αλόνσο απαιτεί διαφορετικούς παίκτες από αυτούς που έχει το ρόστερ σε αρκετές θέσεις.
Ο Ουρουγουανός τεχνικός θέλει η ομάδα να πιέζει πολύ ψηλά τον αντίπαλο και με το που κλέβει την μπάλα με τρεις πάσες να βγαίνει ευκαιρία για γκολ. Κάτι τέτοιο απαιτεί χαφ που θα τρέχουν συνεχώς και παράλληλα οι εξτρέμ της ομάδας θα δημιουργούν πολύ γρήγορα από τη στιγμή που η ομάδα θα ανακτά την μπάλα.
Όσο οι Βιλένα και Τζούρισιτς που αγωνίζονταν μπροστά από τον Αράο είχαν αντοχές (περίπου 15-20 λεπτά) αυτό το στυλ έδειχνε να βγαίνει. Μόλις ο Βιλένα παρέδωσε πνεύμα και δευτερευόντως ο Τζούρισιτς η Πάφος μπορούσε πολύ εύκολα να βγαίνει απέναντι στα στόπερ μας και να κόβει κάθετα την αμυντική μας διάταξη.
Το μοντέλο του Αλόνσο απαιτεί τα εξής:
Οι αμυντικοί να είναι πολύ καλοί πρώτα ανασταλτικά και να βγαίνουν πρώτοι στην μπάλα.
Οι χαφ να τρέχουν συνεχώς και να πιέζουν.
Οι εξτρέμ να δημιουργούν ταχύτατα μετά την επανάκτηση της μπάλας και το φορ να μετέχει σε όλη αυτή τη διαδικασία πολύ γρήγορα.
Στην άμυνα σίγουρα χρειάζεται full agressive στόπερ καθώς είναι αμφίβολο αν οι Μάγκνουσον και Πάλμερ μπορούν να αποδώσουν σε αυτό το στυλ από τόσο νωρίς.
Στα χαφ παίκτες τύπου Βιλένα είναι για την κερκίδα. Οι Τσόκαι και Νίκας είναι πολύ πολύ πιο χρήσιμοι και πρέπει να έρθει και άλλο οχταροδέκαρο πίσω από τον Μπακασέτα.
Στα εξτρέμ χρειάζονται παιχταράδες και σε αυτό δεν χρειάζεται να ειπωθεί κάτι παραπάνω.
Από το ματς κρατάμε μόνο τη διάθεση για πρέσσινγκ πολύ ψηλά, το οποίο όμως χωρίς αμυντική τετράδα που θα τρώει σίδερα θα είναι κυριολεκτικά ρώσικη ρουλέτα κάθε φορά που ο αντίπαλος θα σπάει το πρεσσάρισμα μας.