O Παναθηναϊκός στα πρώτα 45 λεπτά δεν ήταν καλός παρά το γεγονός ότι είχε δυο ευκαιρίες για γκολ από τους Τσόκαι και Σπόραρ. Ουσιαστικά οι πράσινοι ήταν καλύτεροι των Ισπανών μόνο στα δέκα πρώτα λεπτά πιέζοντας και κυριαρχώντας στη μεσαία γραμμή. Από εκεί και πέρα όμως η Βαγιεκάνο πήρε τον έλεγχο του παιχνιδιού παρόλο που δεν μπόρεσε να δημιουργήσει φάσεις.
Το βασικό πρόβλημα ήταν πως το κέντρο με τους Ρούμπεν, Τσόκαϊ και Τζούρισιτς δεν μπόρεσε να κυκλοφορήσει καλά την μπάλα ενώ και ο Μπερνάρ ήταν αποκομμένος ως αριστερός χαφ παρόλο που προσπαθούσε να συγκλίνει στον άξονα για να πάρει μπάλα. Έτσι η ομάδα προσπαθούσε είτε με ανεβάσματα του Σένκεφελντ είτε με μακρινές μπαλιές του Μάγκνουσον να κάνει παιχνίδι από πίσω.
Στο δεύτερο ημίχρονο τα πράγματα δεν άλλαξαν ούτε στο ελάχιστο και η κακή απόδοση συνεχίστηκε καθώς η μπάλα δεν μπορούσε με τίποτα να κυκλοφορήσει από τον άξονα. Έτσι έπειτα από λάθος του Ρούμπεν Πέρεθ έξω από την περιοχή και τριπλή απόκρουση του Μπρινιόλι, η Βαγιεκάνο έκανε το 0-1.
Στη συνέχεια και με εξαίρεση κάποιες ατομικές προσπάθειες κυρίως του Παλάσιος δεν υπήρξε κάτι συγκλονιστικό και όπως είναι λογικό η κατάσταση αυτή δεν μπορεί παρά να προβληματίζει όχι ως προς το αποτέλεσμα αλλά ως προς την εικόνα.
Είναι ξεκάθαρο πως με τέτοια εμφάνιση στο Κόζιτσε τα πράγματα απέναντι στην Ντνίπρο μόνο εύκολα δεν θα είναι…
Τι κοιλια ειναι αυτη ρε παλασιος?