“Όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά” λέει ο θυμόσοφος λαός και στην περίπτωση του φλερτ μεταξύ Πάμπλο Λάσο και Παναθηναϊκού είναι προφανές ότι σίγουρα κάτι “αιωρείται στην ατμόσφαιρα.”
Το κείμενο δεν έχει στόχο να προβεί σε κάποια αποκάλυψη ή κάτι τέτοιο καθώς είναι προτιμότερο να περιμένουμε να δούμε που θα κάτσει η μπίλια και μετά να μιλήσουμε πιο ελεύθερα.
Από την άλλη όμως σκοπός μας είναι να καταδείξουμε γιατί αυτή τη στιγμή ο 55χρονος Ισπανός τεχνικός είναι αυτό που πραγματικά χρειάζεται ο μπασκετικός Παναθηναϊκός.
Θα μπορούσαμε να πούμε ότι αυτή τη στιγμή η ομάδα θυμίζει λίγο πολύ τον ποδοσφαιρικό Παναθηναϊκό επί Πογιάτος και Μπόλονι. Το υλικό του δηλαδή δεν είναι κάτι συγκλονιστικό αλλά και ταυτόχρονα δεν είναι για πέταμα. Έχει κάποιους παίκτες υψηλού επιπέδου αλλά και ορισμένους που δεν θα έπρεπε να φορούν την φανέλα με τα έξι αστέρια.
Αυτό που λείπει είναι η καθοδήγηση και ο άνθρωπος εκείνος που θα βάλει τάξη σε ένα άτακτο ασκέρι.
Για να το πούμε πιο απλά αυτό που απουσιάζει είναι ένας αντίστοιχος Ιβάν Γιοβάνοβιτς που θα συσπειρώσει τους πάντες γύρω του!
Ο νέος προπονητής του μπασκετικού Παναθηναϊκού θα πρέπει να είναι ένας άνθρωπος που θα στέκεται πολύ πιο πάνω από τους παίκτες του με την προσωπικότητα του και το παλμαρέ του.
Ταυτόχρονα είναι απολύτως αναγκαίο να αποτελεί μια ισχυρή προσωπικότητα, η οποία θα βάζει τους δικούς της κανόνες όχι μόνο στους παίκτες αλλά και στη διοίκηση. Φαινόμενα του στυλ “μπείτε στο πούλμαν γιατί χάσατε” ή παρόμοιες καταστάσεις δεν θα πρέπει να γίνονται ούτε αποδεκτά από τον προπονητή, ούτε και να περνούν σαν σκέψη από το μυαλό του οποιουδήποτε γιατί μιλάμε για τον Παναθηναϊκό και όχι για καμιά ομαδούλα της Σούπερ Λίγκας που έχασε 3-0 στα Γιάννενα και ο “μπρόεδρας” τρελάθηκε…
Άλλωστε δεν είναι τυχαίο πως ο μόνος τεχνικός που πέρασε τα τελευταία δέκα χρόνια από τον πάγκο του Παναθηναϊκού και έχαιρε απόλυτου σεβασμού στην πράξη από την διοίκηση ήταν ο Ρικ Πιτίνο γιατί πολύ απλά ήταν ένα μέγεθος τεράστιο.
Ο Πάμπλο Λάσο συγκεντρώνει σε σημαντικό βαθμό αυτά τα χαρακτηριστικά καθώς δεν μπορεί να θεωρηθεί ένας προπονητής που απλά δεχόταν παθητικά τις αποφάσεις της διοίκησης της Ρεάλ Μαδρίτης. Μάλιστα υπήρξαν και φορές που συγκρούστηκε μαζί της εντός λογικών πλαισίων και εμείς εδώ χρειαζόμαστε προπονητή που δεν θα βάζει νερό στο κρασί του εύκολα. Ο Τσάβι Πασκουάλ για παράδειγμα ήταν ένας καταπληκτικός προπονητής που όμως ήταν ένας πολύ καλός και καταδεκτικός άνθρωπος και γι’ αυτό δεν μακροημέρευσε (“έγκλημα” η απόλυση του). Εδώ λοιπόν θέλουμε άνθρωπο που δεν θα δέχεται άκριτα το οτιδήποτε και πιο ξεκάθαρα δεν μπορεί να ειπωθεί.
Όσον αφορά το αγωνιστικό πλαίσιο ο Λάσο αποτελεί θιασώτης του ισπανικού μοντέλου αλλά την ίδια στιγμή έχει εντάξει στο ρεπερτόριο του και στοιχεία που ταιριάζουν περισσότερο στο βαλκανικό μπάσκετ με σκληρές άμυνες, καλό διάβασμα του αντιπάλου και αναζήτηση των miss match.
Επίσης ο Ισπανός είναι ένας τεχνικός που αρέσκεται να δουλεύει με νεαρούς παίκτες και να τους εξελίσσει στον απόλυτο βαθμό. Σε αυτό βέβαια είχε σημαντική συνεισφορά η συνολική λειτουργία των ακαδημιών της Ρεάλ αλλά και πάλι περιπτώσεις τύπου Μαντζούκα ή Σαμοντούροβ μπορούν να αξιοποιηθούν στο έπακρον.
Σε κάθε περίπτωση πάντως το σημαντικότερο όμως που μπορεί να φέρει μια ενδεχόμενη πρόσληψη του Ισπανού είναι η επιστροφή ΤΗΣ ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑΣ, ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ, ΤΗΣ ΥΠΟΜΟΝΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ! Χωρίς αυτά δεν θα πάμε πουθενά, όσα εκατομμύρια και αν πέσουν. Χωρίς οργάνωση τα λεφτά δεν φτάνουν!
Έτσι λοιπόν εμείς εδώ από την πλευρά μας θα ευχηθούμε να πάνε όλα καλά και το συντομότερο δυνατόν να μπορούμε ξανά να ελπίζουμε ότι θα έρθουν καλύτερες μέρες για το τμήμα καμάρι του Συλλόγου με έναν προπονητή αντάξιο της ιστορίας του!