Ο Παναθηναϊκός ζευγάρωσε τις νίκες του στην τελευταία διαβολοεβδομάδα της Euroleague επικρατώντας πολύ άνετα της Βιλερμπάν με σκορ 77-58 αποδίδοντας κατά διαστήματα καλό μπάσκετ.
Κάθε νίκη είναι σημαντική και έχει την αξία της. Δεν υπάρχει αμφιβολία επ’ αυτού.
Εάν όμως θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς και να μην βάζουμε τα προβλήματα κάτω από το χαλί θα πρέπει να δούμε την ομάδα να αποδίδει σε εκτός έδρας αγώνες όπως αυτούς με την Ζαλγκίρις και τον Ολυμπιακό που έρχονται.
Μέσα από κείμενα μας έχουν ταχθεί κατά των Πεδουλάκη και Ράντονιτς όχι γιατί έχουμε προσωπικά θέματα μαζί τους αλλά γιατί πολύ απλά η ομάδα στήθηκε το καλοκαίρι με έναν τρόπο εντελώς δυσνόητο και ταυτόχρονα το μπάσκετ που παίζει, πέραν του γεγονότος ότι είναι παλιομοδίτικο στην επίθεση, δεν επιβεβαιώνει σε καμία περίπτωση την ρήση “η άμυνα μας θα σπάει κόκκαλα”.
Μετά τη χθεσινή νίκη άρχισαν να βγαίνουν στον αφρό ατάκες του στυλ “Αφήστε τον Ράντονιτς να δουλέψει” και “Αν είχαν μπει οι βολές σε προηγούμενα ματς θα ήμασταν στις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας στην Ευρωλίγκα”.
Αρχικά πρέπει να πούμε ότι κανένας δεν έχει εμποδίσει τον Ράντονιτς να δουλέψει και τον Πεδουλάκη να σχεδιάσει την ομάδα. Και να ήθελε κάποιος οπαδός να βάλει εμπόδια στη δουλειά τους πολύ απλά δεν μπορεί γιατί είναι κομματάκι δύσκολο να πηγαίνει κάποιος στις προπονήσεις του Μαυροβούνιου τεχνικού και να τις διακόπτει ή να κατεβάζει το ρεύμα στα γραφεία της ΚΑΕ και να μην μπορεί ο general manager να βλέπει βίντεο με παίκτες.
Είναι προφανές λοιπόν ότι κανένας δεν εμποδίζει κανέναν να κάνει τη δουλειά του στο παρκέ. Άρα καλό θα ήταν οι κορώνες μετά από δυο σερί νίκες να λείπουν γιατί η διάρκεια είναι του ζητούμενο.
Από την άλλη και με βάση τα δεδομένα που έχουν διαμορφωθεί το λέμε για να είμαστε σαφείς:
Οι Πεδουλάκης και Ράντονιτς θα πρέπει να ολοκληρώσουν την φετινή σεζόν στον Παναθηναϊκό ανεξαρτήτως αποτελεσμάτων και να κριθούν στο φινάλε.
Πρόκειται για μια win win φάση στην οποία:
Είτε θα πάνε όλα καλά, η ομάδα θα επιτύχει τους στόχους της και όλα θα είναι εντάξει.
Είτε θα επωμιστούν το βάρος της ευθύνης χωρίς δικαιολογίες και θα αποχωρήσουν για να έρθει ένας νέος προπονητής που θα παραλάβει από το μηδέν χωρίς να έχει προλάβει να “χαντακωθεί” κοουτσάροντας μέσα στη φετινή σεζόν.
Πιο εξηγημένη στάση πάνω στο ζήτημα δεν μπορούμε να λάβουμε.
Και ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ πως θέλουμε η ομάδα να κερδίζει είτε στον πάγκο κάθεται ο Ράντονιτς, είτε ο Λάσο είτε ο Γκρέγκ Πόποβιτς.