Είναι προφανές πως από χθες το βράδυ και μετά την ήττα από τον Άρη υπάρχουν πολλά νεύρα στις τάξεις του κόσμου της ομάδας και αυτό μέχρι ενός σημείου είναι λογικό. Αυτό που πόνεσε δεν είναι η ήττα αλλά η εικόνα και η νοοτροπία που έβγαλαν οι παίκτες του Γιοβάνοβιτς από το πρώτο λεπτό της αναμέτρησης.
Όλοι παραδέχονται πως ο Παναθηναϊκός χθες στο “Βικελίδης” ήταν πολύ καλός στα πρώτα 45 λεπτά και σίγουρα δεν άξιζε να βρίσκεται πίσω στο σκορ στο ημίχρονο. Μόνο που αυτή η αλήθεια είναι μισή.
Ναι οι πράσινοι είχαν τον απόλυτο έλεγχο του ματς σε σχέση με την κατοχή της μπάλας και τα μέτρα στο γήπεδο αλλά όταν έπρεπε να βγάλουν περισσότερη δύναμη και κυνισμό ήταν μπλαζέ. Όταν έφταναν έξω από την περιοχή του Κουέστα και έπρεπε να πατήσουν δυνατά την περιοχή είτε έχαναν τις μονομαχίες είτε εκτελούσαν ξέψυχα.
Ο Παναθηναϊκός έχει βελτιώσει προφανώς την ικανότητα του στα τελειώματα των φάσεων αλλά στα πιο απαιτητικά ματς χωλαίνει σε αυτό το κομμάτι. Το είδαμε με την Ρεν, με τον Ολυμπιακό, με τον ΠΑΟΚ και χθες με τον Άρη για 45 λεπτά. Τα απαιτητικά ματς απαιτούν κυνισμό και για την ώρα μας λείπει.
Από εκεί και πέρα η ομάδα δείχνει πως στα δεύτερα ημίχρονα της έχει ζήτημα.
Σε όλα τα ντέρμπι μπαίνουμε δυνατά, έχουμε τον έλεγχο του παιχνιδιού με καλή απόδοση αλλά αν δεν καθαρίσουμε το παιχνίδι τότε στην επανάληψη τα πράγματα ζορίζουν. Παράλληλα οι παίκτες που έρχονται από τον πάγκο δεν μας δίνουν τις περισσότερες φορές την φρεσκάδα που περιμένουμε. Το γεγονός αυτό πρέπει να αποτελέσει ηχηρότατο καμπανάκι και ζήτημα προς επίλυση για τον προπονητή και τους παίκτες.
Γενικότερα προπονητής, επιτελείο και παίκτες θα πρέπει να βρουν τον λόγο που η ομάδα στα δεύτερα ημίχρονα χάνεται. Είναι θέμα διαχείρισης δυνάμεων; Είναι θέμα συγκέντρωσης; Είναι θέμα αυτοπεποίθησης; Είναι θέμα ικανοτήτων;
Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να βρουν τι φταίει και να το διορθώσουν γιατί μπροστά μας έχουμε έναν μήνα που στο πρωτάθλημα ΠΡΕΠΕΙ να γίνει το 5 στα 5 μέχρι η ομάδα να πάει στην Φιλαδέλφεια για το ματς με την ΑΕΚ στις αρχές του Γενάρη.
Οι ήττες με την Ρεν μας έδειξαν όλες τις αγωνιστικές αδυναμίες της ομάδας και τα σημεία εκείνα που η ομάδα πρέπει να ενισχυθεί στο μέλλον.
Η ήττα με τον Άρη έβγαλε στην επιφάνεια όλα τα αρνητικά στο πνευματικό κυρίως κομμάτι της ομάδας.
Στην Ελλάδα για να πάρεις το πρωτάθλημα θα πρέπει να βγάλεις σκληράδα και δυναμισμό ακόμη κι αν είσαι κλάσεις ανώτερος αγωνιστικά. Με soft καταστάσεις και “δαντέλα” δεν κερδίζεις κωλοπετσωμένους προπονητές παλαιάς κοπής τύπου Μάντζιου και σια….
Βέβαια προφανώς και δεν ήρθε η καταστροφή και ο όλεθρος. Άλλωστε αν οι πράσινοι κερδίσουν τον ΟΦΗ την ερχόμενη εβδομάδα θα κλείσουν τον πρώτο γύρο με 10 νίκες, 1 ισοπαλία και 2 ήττες. Δεν είναι κακή συγκομιδή σε κάθε περίπτωση.
Το ζήτημα όμως είναι η δύσκολη και απαιτητική συνέχεια μέχρι τουλάχιστον να φτάσουμε στον Γενάρη και να ενισχυθεί μεταγραφικά η ομάδα.
Ο Γιοβάνοβιτς είναι φτιαγμένος για δύσκολες καταστάσεις και καλείται να βρει λύσεις αναθεωρώντας υποχρεωτικά επιλογές σε πρόσωπα, τακτική προσέγγιση και ψυχολογία.
Υ.γ.: Βλέπουμε ένα εξαιρετικά ανταγωνιστικό πρωτάθλημα με 4 διεκδικητές.
Όλες οι ομάδες έχουν προτερήματα και αδυναμίες. Ούτε η ΑΕΚ, ούτε ο Ολυμπιακός, ούτε ο ΠΑΟΚ είναι άτρωτοι καθώς στον πρώτοι γύρο είχαν και αυτοί τις κακές τους στιγμές.