Το πρώτο μισό της φετινής χρονιάς ολοκληρώθηκε και ουσιαστικά ο Παναθηναϊκός περνάει σε μια νέα φάση μετά από δυο χρόνια φρικτών ποδοσφαιρικών βασανιστηρίων από τους Αλαφούζο και Παπαδημητρίου.
Το ρόστερ τερατούργημα που δημιουργήθηκε και τώρα έχει βγει στη “σέντρα” από τον μεγαλομέτοχο, βρίσκεται στο -15 από την κορυφή και στο -6 από τον Λεβαδειακό. Όπως είναι προφανές δεν χρειάζεται να ειπωθούν περισσότερα γύρω από τα πεπραγμένα των Γιάννηδων. Μέσα σε λιγότερο από δυο χρόνια μετά την εκδίωξη του Γιοβάνοβιτς, διέλυσαν συθέμελα μια κανονική ομάδα, εκτοξεύοντας μάλιστα τις δαπάνες (!) (που βέβαια επέστρεψαν στα ταμεία με τις πωλήσεις Ιωαννίδη, Βαγιαννίδη και Μαξίμοβιτς).
Δεν χρειάζεται να ειπωθούν περισσότερα πάνω σε αυτό το κομμάτι. Το ζήτημα είναι η επόμενη μέρα πλέον και το πως όλο αυτό το ποδοσφαιρικό “έκτρωμα” θα ξεκινήσει να συμμαζεύεται.
Ο Ράφα Μπενίτεθ στις δημόσιες τοποθετήσεις του έχει καλύψει πλήρως τους ποδοσφαιριστές του στρογγυλεύοντας την κατάσταση.
Στο παρασκήνιο όμως και μετά τα όσα ειπώθηκαν στην Τούμπα είναι ξεκάθαρο πως στο μυαλό του Ισπανού ουκ ολίγοι παίκτες δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν σε αυτό το οποίο θέλει να δημιουργήσει.
Ο Ράφα θα μπορούσε να μειώσει την άδεια των Χριστουγέννων, να κάνει τον τρελό μέσα στα αποδυτήρια, να ουρλιάξει, να “κρεμάσει” δελτία στο ταβάνι και λίγο πολύ να ικανοποιήσει το κοινό περί δικαίου αίσθημα που ζητάει “αίμα στην αρένα” σε αυτές τις καταστάσεις. Όλα αυτά ωραία θα ακούγονταν στα αυτιά του χιλιοταλαιπωρημένου, από την παράνοια του Αλαφούζου, κόσμου της ομάδας.
Ο Ισπανός όμως έκανε κάτι πολύ πιο σκληρό και υποτιμητικό για τους παίκτες του χωρίς να ανεβάσει ούτε στιγμή τον τόνο της φωνής του στα αποδυτήρια της Τούμπας. Λίγο πολύ ο Ράφα τους είπε “Δεν μπαίνω καν στη διαδικασία να σας κράξω γιατί πολύ απλά ούτε αυτό αξίζετε και δεν θα σπαταλήσω την ενέργεια μου σε ανούσια πράγματα. Πηγαίνετε να κάνετε τις διακοπές σας και από τις 29 Δεκεμβρίου και έπειτα θα ενημερώνεστε σταδιακά για όσα θα αλλάξουν.” Κατά τη γνώμη του γράφοντος είναι πάγια η πεποίθηση πως ακόμη και όταν σε βρίζουν, σημαίνει πως έχεις μια αξία έστω και μικρή. Όταν σε αντιμετωπίζουν με παγερή αδιαφορία, τότε είσαι το απόλυτο μηδενικό και ο Ράφα μετά το ματς με τον ΠΑΟΚ ουσιαστικά είδε τους παίκτες ως μηδενικά και τίποτα παραπάνω.
Στην Ελλάδα έχουμε μάθει σε τέτοιου είδους περιστάσεις να πηγαίνει ο πρόεδρος στο προπονητικό κέντρο και να ουρλιάζει απειλώντας θεούς και δαίμονες. Αυτά μπορεί κάποτε να έπιαναν μέχρι ενός σημείου αλλά πλέον δεν προσφέρουν τίποτα πέρα από εκτόνωση. Τα έχει κάνει στο παρελθόν ο Μαρινάκης και ο Μελισσανίδης ουκ ολίγες φορές αλλά τις ομάδες τους τις έστρωσαν όταν βρήκαν τους κατάλληλους προπονητές. Γιατί στο φινάλε κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από το ίδιο το άθλημα και τη λογική που το διέπει, αν θέλει να πετύχει.
Οι ομάδες δεν βελτιώνονται μέσα από αναθέματα αλλά ορθολογικές επιλογές και σκληρή δουλειά. Για να πετύχει μια ομάδα πρέπει να ακολουθήσει μια συγκεκριμένη ποδοσφαιρική διαδικασία. Αυτό δεν το γλιτώνει κανένας και θα πρέπει να γίνει αντιληπτό. Μαγικά ραβδάκια δεν υπάρχουν στη σημερινή εποχή.
Μπαλντίνι, Ράφα, Κοτσόλης και Κορόνα έχουν πλέον τις τύχες της ομάδας μετά την τραγωδία της εποχής Παπαδημητρίου.
Ας ελπίσουμε να βάλουν τα πράγματα σε σωστή σειρά χωρίς φανφάρες, τρομερά πρωτοσέλιδα και κινήσεις εντυπωσιασμού χωρίς νόημα.