Το κείμενο ανήκει στον αναγνώστη του site Δημήτρη Κορόβηλα και τον οποίον ευχαριστούμε πολύ!
Σε αναμονή των αγώνων του Παναθηναϊκού για τα προκριματικά του Champions League με αντίπαλο την Rangers έχει ανοίξει η συζήτηση για τον καταρτισμό της περίφημης ευρωπαϊκής λίστας που θα οριοθετεί τα ονόματα των ποδοσφαιριστών που θα έχουν δικαίωμα συμμετοχής σε αυτούς.
Σε προηγούμενες αγωνιστικές σεζόν παρατηρήθηκε το φαινόμενο ο Παναθηναϊκός να δηλώνει λιγότερους ποδοσφαιριστές από το μάξιμουμ που δικαιούτο και ταυτόχρονα ακριβά συμβόλαια ποδοσφαιριστών να μένουν εκτός. Αυτό είχε να κάνει με τους κανόνες της UEFA που διέπουν τον καταρτισμό της λίστας, και την μορφή του ρόστερ της ομάδας που δεν ήταν σε αρμονία με αυτές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η απουσία του Benjamin Verbič από τις ευρωπαϊκές λίστες της εποχής Γιοβάνοβιτς.
Τι ισχύει λοιπόν;
Αρχικά οι λίστες της UEFA είναι δύο και όχι μια: η λίστα Α και η λίστα Β.
Ξεκινώντας με την λίστα Β, αποτελεί συμπληρωματική της A στην οποία οι ομάδες μπορούν να δηλώνουν απεριόριστο αριθμό ποδοσφαιριστών που έχουν θητεύσει στην ακαδημία τους και είναι έως 21 ετών. Για την φετινή σεζόν αυτό μεταφράζεται να είναι γεννημένοι μετά την 1 Ιανουαρίου 2004.
Συχνά η λίστα αυτή για τις ελληνικές ομάδες είναι τυπική αφού δεν διαθέτουν ποδοσφαιριστές που να μπορούν να βοηθήσουν την πρώτη ομάδα και να καλύπτουν αυτά τα κριτήρια. Ο φετινός Παναθηναϊκός διαθέτει ποδοσφαιριστές που δυνητικά μπορεί να φανούν χρήσιμοι και θα δηλωθούν στην λίστα Β.
Αυτοί είναι οι: Κυριόπουλος (μεταγραφή-επιστροφή από Κηφισιά), Φικάι (αγωνίστηκε στην Ευρώπη και πέρυσι) και Μπρέγκου (συμμετοχή στην πρώτη ομάδα επί Γιοβάνοβιτς πριν τραυματιστεί σοβαρά και επιστρέψει φέτος). Σε αυτήν την λίστα εμπίπτουν και άλλοι ποδοσφαιριστές προερχόμενοι από την ακαδημία, που θα ακολουθήσουν την φετινή προετοιμασία.
Πάμε τώρα στην λίστα Α που είναι και η σημαντικότερη.
Εδώ ο μαγικός αριθμός είναι το 25 – το μάξιμουμ δηλαδή του αριθμού ποδοσφαιριστών που μπορούν να δηλωθούν σε αυτήν.
Στις αναλύσεις σχετικές με αυτή την λίστα υπάρχει αρκετή σύγχυση, ειδικά στο θέμα των πόσων ξένων μπορούν να δηλωθούν.
Η πραγματικότητα όμως είναι ότι οι κανόνες της UEFA δεν αφορούν την εθνικότητα των παικτών παρά μόνο το αν οι ποδοσφαιριστές είναι:
α) club-trained (σχηματικά, να προέρχονται από την ακαδημία της ίδιας της ομάδας)
β) association-trained (σχηματικά, να προέρχονται από ακαδημία άλλης ελληνικής ομάδας)
γ) οι υπόλοιποι (σχηματικά, αυτό που ονομάζουμε λίστα ξένων, αλλά δεν είναι ακριβώς έτσι)
Οι επιμέρους κανόνες που οριοθετούν πως ο μαγικός αριθμός των 25 μπορεί να συμπληρωθεί είναι οι εξής. Κάθε ομάδα πρέπει να δηλώσει:
• Τουλάχιστον 4 club-trained (υποκατηγορία α) ποδοσφαιριστές. Αν δεν διαθέτει τόσους, χάνει αντίστοιχα τις διαθέσιμες θέσεις και ο μαγικός αριθμός των 25 πέφτει.
• Τουλάχιστον 4 association-trained (υποκατηγορία β) ποδοσφαιριστές. Αν δεν διαθέτει τόσους, χάνει αντίστοιχα τις διαθέσιμες θέσεις και ο μαγικός αριθμός των 25 πέφτει.
Η απουσία αρκετών club-trained ποδοσφαιριστών ήταν ο λόγος που σε προηγούμενες σεζόν ο Παναθηναϊκός δήλωνε αριθμό ποδοσφαιριστών μικρότερο του 25. Ως έμμεση συνέπεια, και αφού το ρόστερ χρειαζόταν βάθος για τις εγχώριες διοργανώσεις, παίχτες όπως ο Benjamin Verbič δεν έβρισκαν χώρο στη λίστα, αφού ο χώρος των υπολοίπων είναι αναγκαστικά μαξ 17.
Η συχνή παρανόηση για τον αριθμό των 17 ξένων που συχνά αναφέρεται ότι μπορούν να δηλωθούν προέρχεται από αυτούς τους κανόνες και την (κάποιες φορές βάσιμη, αλλά όχι πάντα) υπόθεση εργασίας ότι οι ελληνικές ομάδες θα δηλώσουν μέχρι 4 club-trained και μέχρι 4 association-trained ποδοσφαιριστές.
Στην πραγματικότητα μπορούν να δηλώσουν παραπάνω αν τους διαθέτουν, και αντίστοιχα ο διαθέσιμος χώρος των «υπολοίπων» (και όχι «ξένων» όπως μας αρέσει να λέμε) πέφτει αφού ο μαγικός αριθμός μάξιμουμ 25 πρέπει πάντα να τηρείται.
Για να καταλάβουμε καλύτερα ότι κατηγορία ξένων δεν υφίσταται, ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι αν ελληνική ομάδα διέθετε στις τάξεις της τον Χατζηδιάκο, αυτός παρότι Έλληνας, θα έπιανε χώρο στην κατηγορία των «υπολοίπων» (υποκατηγορία γ) αφού δεν τυχαίνει να είναι ούτε club-trained ούτε association-trained (πέρασε τη νεαρή του ηλικία στο εξωτερικό). Αντίστοιχα, ο Λοντίγκιν παρότι ρωσικής καταγωγής μπορεί να δηλωθεί ως association-trained (υποκατηγορία β) αφού πέρασε από ακαδημία ελληνικής ομάδας.
Πάμε τώρα στο ρόστερ του Παναθηναϊκού και πως αυτός διαιρείται στις τρεις υποκατηγορίες που αναφέραμε παραπάνω.
α) club-trained
Βαγιαννίδης, Σουρδής ( 2 )
β) association-trained
Λοντίγκιν, Κώτσιρας, Κυριακόπουλος, Μπακασέτας, Λημνιός, Σιώπης, Νίκας, Ιωαννίδης ( 8 )
γ) οι υπόλοιποι
Ντραγκόφσκι, Τουμπά, Πάλμερ-Μπράουν, Ίνγκασον, Γεντβάι, Μλαντένοβιτς, Τετέ, Τσέριν, Μαντσίνι, Μαξίμοβιτς, Πελίστρι, Τζούρισιτς, Σφιντέρφσκι, Γερεμέγιεφ, Τσιριβέγια, Μαξ ( 16 )
Από την ανάλυση αυτή προκύπτει ότι ο Παναθηναϊκός δεν διαθέτει τους μίνιμουμ 4 club-trained ποδοσφαιριστές και άρα ο μαγικός αριθμός 25 πέφτει στους 23. Το πρόβλημα θα μπορούσε να καλυφθεί εν μέρει αν υποθέσουμε ότι οι ποδοσφαιριστές που αναφέρθηκαν στην λίστα Β θα βοηθήσουν. Παρόλα αυτά αν ο Παναθηναϊκός είχε και άλλους ποδοσφαιριστές σαν τον Βαγιαννίδη (υψηλής ποιότητας και που να προέρχονται από τα σπλάχνα του) θα μπορούσε να έχει πιο δυνατό ευρωπαϊκό ρόστερ.
Επίσης προκύπτει ότι ο Παναθηναϊκός διαθέτει παραπάνω από 4 association-trained ποδοσφαιριστές. Ανάλογα τον αριθμό που θα δηλώσει, τότε ο αριθμός των υπολοίπων θα πέσει αντίστοιχα.
Παίρνοντας σαν δεδομένο ότι ο Παναθηναϊκός έχει σίγουρα τους μίνιμουμ 4 association-trained ποδοσφαιριστές (Ιωαννίδης, Μπακασέτας, Κυριακόπουλος, Σιώπης οι πιο δυνατοί του από αυτή την κατηγορία) και αφήνοντας με σιγουριά εκτός συζήτησης τους Μαξ και Νίκα που δεν υπολογίζονται, τότε κατ’ ουσίαν η συζήτηση απλοποιείται στο ότι το ευρωπαϊκό ρόστερ του Παναθηναϊκού θα αποτελούν οι 2 club-trained Βαγιαννίδης και Σουρδής, συν άλλοι 21 από τις άλλες δύο κατηγορίες. Αυτό μας υπενθυμίζει ότι ακόμα και καινούριοι Έλληνες παίχτες να έρθουν οι θέσεις τους δεν είναι απεριόριστες.
Στο ρόστερ όπως διαμορφώνεται σήμερα, σίγουροι μοιάζουν οι εξής:
Ντραγκόφσκι, Τουμπά, Πάλμερ-Μπράουν, Ίνγκασον, Γεντβάι, Μλαντένοβιτς, Τετέ, Τσέριν, Μαξίμοβιτς, Πελίστρι, Τζούρισιτς, Σφιντέρφσκι, Τσιριβέγια, Λοντίγκιν, Κώτσιρας, Κυριακόπουλος, Μπακασέτας, Σιώπης, Ιωαννίδης (4 + 15)
2 + 19 = 21.
Μένουν δηλαδή 2 θέσεις ακόμα ως το 23 που αυτή την στιγμή θα μοιράζονταν μεταξύ των τριών: Γερεμέγιεφ, Μαντσίνι, Λημνιός.
Κλείνοντας, κοιτώντας προς τις πιθανές μεταγραφές που έρχονται, προκύπτει ότι ο Παναθηναϊκός έχει ακόμα 2 θέσεις διαθέσιμες που θα μπορούσαν να καλυφθούν χωρίς να πειραχτεί ο κορμός που αναφέραμε παραπάνω.
Ανεξαρτήτως εθνικότητας.
Για να προσθέσει κι άλλους, χωρίς να πειράξει αυτόν τον κορμό, πρέπει να βρει club-trained ποδοσφαιριστές που θα συμπληρώσουν την συγκεκριμένη τετράδα (πχ Χατζηγιοβάννης), αλλά κάτι τέτοιο δεν προβλέπεται.
Από εκεί και πέρα όποιος καινούριος έρθει θα πρέπει να πάρει την θέση κάποιου άλλου. Σε περίπτωση στοχευμένης προσθαφαίρεσης (πχ τρίτος επιθετικός στη θέση Γερεμέγιεφ, τερματοφύλακας στη θέση Λοντίγκιν, κτλ) η ανταλλαγή θέσης στη λίστα θα είναι και πιο εύκολη.