Εμείς εδώ προσπαθούμε να μιλούμε όσο περισσότερο γίνεται για ποδόσφαιρο γιατί αυτό είναι το σωστό και αυτό που προφανώς θέλει ο κόσμος του Παναθηναϊκού.
Τα πράγματα όμως είναι πολύ απλά.
Μια ομάδα που στα κέντρα λήψης αποφάσεων δεν υπάρχει και άπαντες την αντιμετωπίζουν χωρίς να την φοβούνται δεν μπορεί να νικάει συνεχώς τους πάντες και τα πάντα.
Το ματς στις Σέρρες δεν έπρεπε να ξεκινήσει ΠΟΤΕ.
Οποιοσδήποτε άλλος από τους big 4 δεν θα έπαιζε σήμερα στις Σέρρες σε αυτόν τον αγωνιστικό χώρο. Τέλεια και παύλα.
Ο Παναθηναϊκός λίγο πολύ εξαναγκάστηκε να μπει μέσα στην πισίνα των Σερρών, κυριάρχησε, έμεινε από δυνάμεις μετά το 60′ και μόλις δόθηκε η ευκαιρία στον υιό Τσαγκαράκη εκείνος τον περιποιήθηκε χωρίς πολλά πολλά βρίσκοντας την ευκαιρία που έψαχνε.
Όσον αφορά τη φάση του Ντραγκόφσκι;
Αν στη θέση του ήταν οποιοσδήποτε άλλος τερματοφύλακας του big 4 θα δίνονταν από δυο κίτρινες και θα τελείωνε εκεί η υπόθεση.
Όταν όμως πεισματικά είσαι κομπάρσος αυτής της κατάστασης τότε πολύ απλά θα παθαίνεις τέτοια χουνέρια και θα βυθίζεσαι στη γνωστή εσωστρέφεια.
Τόσο απλά και τόσο αηδιαστικά σε μια χώρα ΝΤΡΟΠΗ για το ανθρώπινο είδος που καλλιεργεί αυτές τις καταστάσεις και τις περιθάλπτει.