
Το κείμενο ανήκει στον αναγνώστη του σαιτ και χρήστη του Twitter @Nikolas2_:
Τη Δευτέρα τελείωσε η σεζόν για την Ανδρική Ομάδα Βόλεϊ του Παναθηναϊκού. Η σεζόν ολοκληρώθηκε με το συνολικό πρόσημο να είναι Αρνητικό, καθώς πέραν του ότι στην Ευρώπη δεν έφτασε μακριά, κάτι που φάνταζε λογικό εξαρχής με τη συμμετοχή της Ιταλικής Μόντσα και της Πολωνικής Βαρσάβα, η απώλεια των 2 κύριων Τίτλων, Πρωταθλήματος και Κυπέλλου δεν ήταν κάτι που περίμεναν οι άνθρωποι του Τριφυλλιού. Aς πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.
Το καλοκαίρι οι ιθύνοντες του Παναθηναϊκού έθεσαν ως στόχο να μεγαλώσει ποσοτικά το ρόστερ με στόχο ο κόουτς να έχει περισσότερες επιλογές στον πάγκο. Αυτό επετεύχθη με τις μεταγραφές των Βουλκίδη, Κοντοστάθη και την επιστροφή του Πρωτοψάλτη. Οι συγκεκριμένοι αθλητές πήραν τις θέσεις των Πετρέα, Ζήση και Φράγκου αντίστοιχα στη βασική 7αδα και οι άλλοι τρεις αθλητές παρέμειναν ως επιπλέον λύσεις. Ακόμα αποκτήθηκε ο Παπαγγελόπουλος για τέταρτος κεντρικός και ο Κασσαμπαλής για δεύτερος πασαδόρος. Από το ρόστερ της προηγούμενης σεζόν παρέμειναν επίσης οι Γίρι Κόβαρ, Λούκας Ράνγκελ και Φερνάντο Ερνάντεζ για τις θέσεις των βασικών ξένων, ενώ παρέμειναν επίσης στο ρόστερ, για δεύτερος διαγώνιος ο Μάρκου αλλά και ο Κωστόπουλος για τέταρτη λύση στους ακραίους και τρίτη λύση στα λίμπερο.
Η μεγάλη αλλαγή έγινε στη θέση του απσαδόρου, αφού μετά από 5 σεζόν με τη φανέλα του Τριφυλλιού, αποχώρησε από την ομάδα ο Άξελ Γιάκομπσεν. Ως αντικαταστάτης του είχε επιλεχθεί ο Καναδός Ντέρεκ Επ, ο οποίος παρά την συμφωνία του με την ομάδα στα μέσα του καλοκαιριού αποφάσισε να αποσυρθεί (σε ηλικία 25 ετών) και ουσιαστικά ο Παναθηναϊκός έμεινε στα κρύα του λουτρού, να ψάχνει βασικό πασαδόρο στο τέλος του Καλοκαιριού, σε μια αγορά στην οποία η πλειοψηφία των παικτών κλείνουν στις ομάδες από τον Μάϊο. Εν τέλη, επιλέχθηκε ο έμπειρος 36χρονος και με σεζόν στον Φοίνικα Σύρου, αλλά επιρρεπής στους Τραυματισμούς Ιερεθουέλο. Οπότε ας δούμε το ρόστερ αναλυτικότερα.
Ας ξεκινήσουμε από τον πασαδόρο. Ο Ιερεθουέλο όντας ένας πολύ επιθετικός πασαδόρος αρεσκόταν να επιχειρεί πολλά πλασέ κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού. Αυτό μεν ήταν καλό γιατί μπορούσε έτσι να παίρνει πόντους για την ομάδα, από την άλλη όμως όταν τα επιχειρούσε συνέχεια, οι αντίπαλοι το διάβαζαν και έτσι κόλλαγε ο ίδιος και ως εκ τούτου και η ομάδα. Στο μοίρασμα ήταν καλός, όμως υστερούσε στο παιχνίδι με τους κεντρικούς. Γι’ αυτό ο κόουτς Ανδρεόπουλος όταν κόλλαγε ο Ιερεθουέλο στο μοίρασμα ή ήθελε να παίξει παραπάνω με τους Κεντρικούς, τον έκανε αλλαγή με τον Κασαμπαλή ο οποίος είναι ιδανικός για δεύτερος πασαδόρος, καθώς πέραν του εξαιρετικού του Σέρβις, έπαιζε και παραπάνω τον πρώτο χρόνο, όμως στο μοίρασμα δεν ήταν τόσο καλός όσο ο Κουβανός, οπότε ο Έλληνας πασαδόρος αποτελούσε μια ιδανική λύση ερχόμενος από τον πάγκο και ο κόουτς έκανε καλή διαχείριση σε αυτή τη θέση.
Πάμε τώρα στους κεντρικούς, εκεί όπου ο Παναθηναϊκός είχε την μεγαλύτερη υπεροπλία, καθώς οι Βουλκίδης, Ρανγκελ, Πετρέας και Παπαγγελόπουλος ήταν μία πολύ καλή 4αδα έμπειρων κεντρικών και εδώ συναντάμε το πρώτο λάθος στη διαχείριση από τον κόουτς, καθώς σε αντίθεση με τον Βουλκίδη που παρουσίασε σταθερότητα, ο Ράνγκελ επιθετικά δεν το έκανε, ενώ και τα float σέρβις του δεν ήταν απειλή για την αντίπαλη υποδοχή, εκεί ο κόουτς θα μπορούσε να είναι πιο ευέλικτος και να είχε χρησιμοποιήσει παραπάνω είτε τον Πετρέα ή τον Παπαγγελόπουλο, όπως έκανε και του βγήκε με τον πρώτο στον τρίτο και στον τέταρτο τελικό.
Για τους Ακραίους ας ξεκινήσουμε από το μαύρο πρόβατο της τελευταίας διετίας ή αλλιώς με τον Γίρι Κόβαρ, ο οποίος έχει ακούσει την μεγαλύτερη κριτική. Η πλειοψηφία του κόσμου, όμως δεν κατάλαβε τον ρόλο που υπό συνθήκες θα έπρεπε να έχει ο συγκεκριμένος αθλητής. Σε ένα ιδανικό ρόστερ ο Κόβαρ θα είχε τον ρόλο του Ακραίου ο οποίος παίρνει πάνω του τον μεγάλο όγκο των αντίπαλων σέρβις και με την σταθερή υποδοχή του (ήταν πρώτος στο πρωτάθλημα πριν τους τελικούς με 63%) θα έδινε την δυνατότητα στον Πασαδόρο είτε να παίξει πρώτο χρόνο με τους Κεντρικούς είτε να παίξει με τον άλλο Ακραίο και τον Διαγώνιο, σε αυτό το σενάριο ο ίδιος θα έπαιρνε κάποιες επιλεγμένες επιθέσεις που θα ήταν εύκολο να τις τελειώσει. Ο φετινός Παναθηναϊκός όμως είχε μόνο έναν Κεντρικό που να είναι καλός επιθετικά, αλλά δεν είχε και έναν Πασαδόρο που να παίζει συχνά τον πρώτο χρόνο, οπότε το βάρος της επίθεσης έπεφτε πάνω στον Πρωτοψάλτη, τον Ερνάντεζ και τον Κόβαρ.
Ο Κουβανός Διαγώνιος δεν είχε πρόβλημα να παίρνει πάνω του πολλές επιθέσεις, όμως σε συνδυασμό με τις χαμηλές πτήσεις του Πρωτοψάλτη (σε σχέση με το παρελθόν), ήταν επιτακτική ανάγκη να συμμετάσχει παραπάνω στην επίθεση και ο Κόβαρ και τα αποτελέσματά δεν ήταν καλά, καθώς ο Τσέχος Ακραίος δεν μπόρεσε να ανταπεξέλθει σε αυτό το κομμάτι. Εδώ συναντάμε το δεύτερο λάθος στη διαχείριση από τον κόουτς, καθώς θα μπορούσε να είχε δώσει πιο ενεργό ρόλο στον Φράγκο καθ’ όλη τη διάρκεια της σεζόν. Για παράδειγμα, ο Φράγκος στις μέρες που το αντίπαλο σέρβις θα στόχευε τον Πρωτοψάλτη θα έμπαινε στη θέση του Κόβαρ, ώστε να πάρει αυτός τις επιθέσεις, όντας καλύτερος επιθετικά από τον Τσέχο, ενώ αν το σέρβις ξεκινούσε να στοχεύει τον Φράγκο, θα απελευθερωνόταν από αυτό το βάρος ο Πρωτοψάλτης και θα μπορούσε να είναι πιο αποτελεσματικός στην επίθεση, ενώ αν ο Φράγκος δεν μπορούσε να ανταπεξέλθει στην υποδοχή θα επέστρεφε στο παιχνίδι ο Κόβαρ. Καταλαβαίνουμε πως ο Παναθηναϊκός θα έβγαινε κερδισμένος και στα 3 σενάρια και αυτό φάνηκε επίσης στον 3ο και τον 4ο Τελικό, όπου ο κόουτς χρησιμοποίησε τον Φράγκο.
Στα Λίμπερο δεν παρουσιάστηκε μεγάλο πρόβλημα, καθώς όσον αφορά την υποδοχή ο Κοντοστάθης ανταπεξήλθε, ενώ υπήρχε και ο Ζήσης ο οποίος όμως λόγων σπουδών απουσίαζε από αρκετές προπονήσεις.
Στους διαγώνιους ο Φερνάντο Ερνάντεζ δεδομένης της κατάστασης που αναφέραμε παραπάνω ανταπεξήλθε και αποτέλεσε την επιθετική σταθερά του Παναθηναϊκού καθ’ όλη τη σεζόν, ενώ ως backup υπήρχε και ο Άγγελος Μάρκου, ο οποίος χρησιμοποιήθηκε ως βασικός σε κάποιους βατούς αγώνες του Πρωταθλήματος.
Παρόλα τα προβλήματα, λόγω της εν γένη καλής απόδοσης του Ιερεθουέλο (με τις όποιες αδυναμίες του), της σταθερής απόδοσης των Κόβαρ και Πρωτοψάλτη στην υποδοχή αλλά και του Ερνάντεζ που αποτελούσε την σταθερά στην επίθεση, ο Παναθηναϊκός κατάφερε να πάρει το πλεονέκτημα έδρας και να περάσει εύκολα στους τελικούς του Πρωταθλήματος.
Κομβική ημερομηνία αποτέλεσε η 29η Μαρτίου, όπου ο Παναθηναϊκός καλούταν να αντιμετωπίσει στον Ημιτελικό του Κυπέλλου τον Μίλωνα μη έχοντας τον Πρωτοψάλτη σε καλή αγωνιστική κατάσταση εξαιτίας ενός τραυματισμού στα Ημιτελικά του Πρωταθλήματος και χάνοντας τον Ιερεθουέλο για το υπόλοιπο της σεζόν, καθώς υπέστη ρήξη αχιλλείου στην αρχή του συγκεκριμένου αγώνα. Σε αυτόν τον αγώνα ο Φράγκος δεν ήταν καλός στην υποδοχή, οπότε αναγκαστικά έπαιξε ο ανέτοιμος Πρωτοψάλτης, ο οποίος δεν μπόρεσε να ανταπεξέλθει επιθετικά και όλο το βάρος έπεσε στους Κόβαρ και Ερνάντεζ και ενώ για τον πρώτο τα έχουμε πει, ο Ερνάντεζ με το μοίρασμα του Κασαμπαλή δεν μπόρεσε να πιάσει καλή απόδοση και έτσι ο Μίλωνας με εξαιρετική απόδοση απ’ όλη την ομάδα του κατάφερε να πάρει το εισιτήριο για τον Τελικό του Κυπέλλου.
Στους Τελικούς του Πρωταθλήματος τώρα, ο Παναθηναϊκός πήγε με δίδυμο στην πάσα τους Κασαμπαλή και Κερν (οποίος είχε αποκτηθεί τον χειμώνα για τρίτη λύση σε περίπτωση που τραυματιζόταν ο Ιερεθουέλο), εκεί ο Κόβαρ παρουσίασε κακή εικόνα, καθώς πέραν της γνωστής επιθετικής του αδυναμίας παρουσίασε χαμηλή απόδοση και στην υποδοχή, μία από τις σταθερές στην οποία βασίστηκε όλο το παιχνίδι της ομάδας σε όλη τη σεζόν, αυτό έκανε ακόμα πιο δύσκολη τη ζωή του Κασαμπαλή, – ο οποίος εξαρχής αντιμετώπιζε προβλήματα στο μοίρασμα μιας και δεν μπορούσε να βρεθεί καλά με τον Ερνάντεζ – καθώς δεν του δινόταν η δυνατότητα να παίξει πρώτο χρόνο με τον Βουλκίδη (μιας και ο Ράνγκελ δεν είχε καλή απόδοση). Εδώ βλέπουμε στην πράξη τα λάθη που αναφέραμε στη διαχείριση από τον κόουτς, καθώς στους δύο πρώτους τελικούς θα μπορούσε να ήταν πιο ευέλικτος στο κοουτσάρισμά του και να χρησιμοποιούσε παραπάνω τον Φράγκο και τον Πετρέα, όπως δηλαδή έκανε στον τρίτο και τον τέταρτο τελικό και του βγήκε. Καταλαβαίνουμε πως αν παρουσιάζεις τόσο χτυπητές αδυναμίες, έναν πασαδόρο χωρίς τις απαιτούμενες παραστάσεις και δεν έχεις και μεγάλο πλουραλισμό στην επίθεση μια έμπειρη ομάδα σαν τον Ολυμπιακό (με τις δικές της αδυναμίες φυσικά) θα σε τιμωρήσει και έτσι και έγινε.
Πάμε τώρα στην επόμενη μέρα, ο Παναθηναϊκός αποφάσισε να συνεχίσει στον πάγκο και τη νέα χρονιά με τον Δημήτρη Ανδρέοπουλο, μία σωστή κίνηση καθώς ο συγκεκριμένος άνθρωπος, αποτελεί σταθερά και πυλώνα του τμήματος όλα αυτά τα χρόνια, όμως το φετινό πάθημα με την διαχείριση του ρόστερ θα πρέπει να γίνει μάθημα και από του χρόνου να γίνει πιο ευέλικτος στο κοουτσάρισμα του. Όμως ο κόουτς έχει το ελαφρυντικό πως αυτή ήταν η πρώτη φορά στην καριέρα του που διαχειρίστηκε ένα μεγάλο ρόστερ, οπότε μέσα από την εξέλιξη της ομάδας θα εξελιχθεί και ο ίδιος.
Στα πιο πρακτικά η ομάδα έχει κλείσει τον Αριστείδη Χανδρινό από τον Μίλωνα για να αποτελέσει δίδυμο στα Λίμπερο μαζί με τον Κοντοστάθη, τον Μάξγουελ Έλγκερτ Φιναλίστ του φετινού Cev Cup και Τριταθλητή Γερμανίας από τη Λούνεμπουρκ για να αποτελέσει τον βασικό Πασαδόρο της ομάδας με 2ο τον Κασαμπαλή, τον Ράσμους Νίλσεν Mvp και Πρωταθλητή της Α2 Ιταλίας για αντικαταστάτη του Φερνάντο Ερνάντεζ στη θέση του Διαγώνιου και τον Πάτρικ Γκάσμαν Τριταθλητή Γαλλίας από τη Σομόν για να αποτελέσει αντικαταστάτη του Λούκας Ράνγκελ στην θέση του Κεντρικού.
Ο Ελληνικός κορμός θα διατηρηθεί, καθώς όπως φαίνεται θα παραμείνουν στο ρόστερ όλοι οι Έλληνες, εκτός από τον Κωστόπουλο και τον Ζήση. Οπότε ανοιχτή παραμένει η θέση του ΑντιΚόβαρ. Ο συγκεκριμένος Ακραίος θα πρέπει να έχει αντίστοιχα ποσοστά στην υποδοχή με αυτά του Τσέχου, αλλά να είναι καλύτερος στην επίθεση, για να μπορέσει η ομάδα να αποκτήσει επιθετικό πλουραλισμό, με στόχο να γίνει πιο απρόβλεπτη στο αντίπαλο μπλοκ και να μην αναγκάζεται να βασίζεται η επίθεσή της εξολοκλήρου σε έναν παίκτη.
Εν κατακλείδι με τις αλλαγές στους ξένους, θα έχει πολύ ενδιαφέρον να δούμε τι θα παρουσιάσει στο τάραφλεξ την επόμενη σεζόν ο Δημήτρης Ανδρεόπουλος !!!

Έχουμε απεριόριστη εμπιστοσύνη σε όλους…Δημήτρη Παύλο Ρούλη και Σωτήρη…Δεν έχουμε υπογράψει συμβόλαιο με τους τίτλους….αλλα με αυτό το τιμ θα ξαναρθουν
Θα ήταν λύση επιστροφή Ράπτη;