Το κείμενο ανήκει στον Νικόλα (https://twitter.com/Nikolas2_), ο οποίος είναι αναγνώστης του site:
Χθες στο Μετς η Γυναικεία ομάδα βόλεϊ του Παναθηναϊκού γνώρισε 2η ήττα από τον Ολυμπιακό και αναζητά πλέον ένα θαύμα το Σάββατο στο Ρέντη για να παραμείνει στην διεκδίκηση του Πρωταθλήματος. Οπότε είναι σημαντικό ανεξαρτήτως του τελικού αποτελέσματος να δούμε τι πήγε λάθος τη φετινή σεζόν!!!
Το καλοκαίρι αποφασίστηκε να δημιουργηθεί ένα μικρό αλλά πολύ ποιοτικό ρόστερ, καθώς πέραν του ότι η ομάδα συνέχισε με σχεδόν όλες τις βασικές Ελληνίδες αθλήτριες όπως η Παπαφωτίου, η Χατζηευστρατιάδου, η Ρόγκα, η Μεταξά αλλά και με τη Μάρετ Γκρόθες, το ρόστερ ενισχύθηκε με τη βασική Κεντρικό της Εθνικής Κροατίας Μαρτίνα Σάμανταν από τη Ναντ, την Κουβανή Ακραία από την Ιταλική Νοβάρα Κένια Καρκάσες και για Διαγώνια επιλέχθηκε η Σέρινταν Άτκινσον από την Τουρκική Νίλουφερ. Το ήδη υπάρχον ρόστερ διαθέτει την Αθηνά Παπαφωτίου που είναι μια εξαιρετική Πασαδόρος και ειδικά στο να παίζει Πρώτους Χρόνους με τις Κεντρικές. Παράλληλα είχε και την Ειρήνη Χατζηευστρατιάδου που είναι εξαιρετική Κεντρική στο να παίζει Πρώτο Χρόνο από το 3 αλλά και με την ενίσχυση από την Σαμαντάν που είναι εξαιρετική στον πρώτο χρόνο από το 2 και κάπου εδώ δημιουργήθηκε το πρόβλημα.
Αντί να ενισχυθεί το ρόστερ με μία ακόμα Ακραία η οποία έχει σταθερή υποδοχή, ώστε να υπάρξει μία κατεύθυνση στο πως θα παίζει η ομάδα και να εντρυφήσει στα ήδη καλά χαρακτηριστικά του υπάρχοντος ρόστερ, αποφασίστηκε να παρθεί το ρίσκο με την απόκτηση της Καρκάσες η οποία είναι μια παίκτρια που καθ’ όλη της καριέρα της δεν έχει σταθερή υποδοχή, με στόχο να γίνει η ομάδα ακόμα πιο επιθετική απ΄όλες τις θέσεις, έτσι όμως θυσιάστηκε η καλή υποδοχή (με ότι αυτό συνεπάγεται) για υψηλότερα ποσοστά στην επίθεση.
Το ρίσκο αυτό δεν βγήκε καθώς πέραν του ότι η Καρκάσες είχε χαμηλές πτήσεις στην υποδοχή και επιθετικά δεν έκανε τη διαφορά. Από την άλλη και η Άτκινσον δεν παρουσίασε την απαιτούμενη σταθερότητα που πρέπει να έχει επιθετικά ένας Διαγώνιος και έτσι εξαιτίας όλων αυτών η ομάδα παρουσιάστηκε ασύνδετη στο μεγαλύτερο μέρος της χρονιάς και χωρίς επιθετικές λύσεις.
Ένα ακόμα σημαντικό πρόβλημα στην στελέχωση που παρουσιάστηκε ήταν η έλλειψη 4ης Ακραίας και ίσως μιας 3ης Λίμπερο, μια τέτοια έλλειψη βάθους δεν δίνει τη δυνατότητα στον εκάστοτέ Προπονητή να είναι πιο ευέλικτος ώστε να δοκιμάσει κάποια τρικ κατά τη διάρκεια ενός ματς με μία από τις δύο. Όμως το σημαντικότερο πρόβλημα με την έλλειψη βάθους παρουσιάστηκε από την αρχή της σεζόν με τον τραυματισμό της Γκρόθες όπου από τον 2οαγώνα της σεζόν με την Τσβόλε στην Ολλανδία, η ομάδα την έχασε για ένα εύρος αγώνων και αγωνίστηκε με βασική τη Γενιτσαρίδη, όπου πέραν του ότι έχασε μία έμπειρη αθλήτρια όπως η Μάρετ με την έλλειψη 4ης ακραίας η ομάδα δεν είχε κάποια έξτρα λύση στον πάγκο. Οι τραυματισμοί όμως δεν σταμάτησαν εδώ, καθώς από την αρχή της σεζόν η Χατζηευστρατιάδου με ένα πρόβλημα τραυματισμού που αντιμετώπισε δεν ήταν διαθέσιμη για ένα πολύ μεγάλο εύρος παιχνιδιών και επανήλθε στα γνωστά της στάνταρ στα playoff όπου με το που ανέβηκε, άλλαξε κάπως και η εικόνα της ομάδας καθώς η ομάδα απέκτησε άλλη μία λύση επιθετικά για Πρώτο Χρόνο από το 3, αλλά και στο μπλοκ. Ενώ και η Πέννυ Ρόγκα αντιμετώπιζε προβλήματα τραυματισμών και στο τέλος τη σεζόν οπότε η ομάδα παρέμεινε με μόνη Λίμπερο τη Μαριάννα Μπελιά. Οπότε καθ’ όλη τη διάρκεια της σεζόν η ομάδα παρουσίασε αστάθεια στην απόδοση της εξαιτίας όλων των παραπάνω παραγόντων !!!
Σε όλη αυτή την αστάθεια δύο παίκτριες παρουσίασαν σταθερότητα στην απόδοση τους και αξίζει να γίνει μια ειδική αναφορά, η πρώτη είναι η Πασαδόρος και Αρχηγός της ομάδας η Αθηνά Παπαφωτίου και η Νεοαποκτηθείσα Κεντρικός Μαρτίνα Σάμανταν. Ας ξεκινήσουμε από την Παπαφωτίου, για να γίνει όμως αυτό θα χρειαστεί να εξηγήσουμε λίγο καλύτερα το πως λειτουργεί η θέση του Πασαδόρου.
Καταρχάς ας ξεκινήσουμε από τα βασικά ο Πασαδόρος έχει ως στόχο να παίξει με τους επιθετικούς παίκτες της ομάδας, την απόδοση του μπορούμε να την παρομοιάσουμε ως μία αλυσίδα με τρεις κρίκους, όπου αριστερά είναι η απόδοση της ομάδας στην υποδοχή, δεξιά είναι η απόδοση της ομάδας στην επίθεση και στο κέντρο η ατομική του απόδοση. Οπότε ο τρόπος παιχνιδιού του δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τον ίδιο. Πάμε τώρα στον Παναθηναϊκό, είχε η ομάδα σταθερή υποδοχή κατά τη διάρκεια της σεζόν; Όχι, είχε παίκτριες με σταθερή απόδοση στη επίθεση; Όχι, οπότε και τα χέρια της Παπαφωτίου ήταν δεμένα, καθώς οι επιθετικές επιλογές που είχε να παίξει περιορίζονται από αυτούς τους δύο παράγοντες, όμως η ίδια στο μοίρασμα καθ’ όλη τη διάρκεια της σεζόν ήταν εξαιρετική και έκανε την ομάδα πολύ πιο απρόβλεπτη ακόμα και σε αγώνες με δυσμενή για αυτή συνθήκες, χαρακτηριστικά παραδείγματα το 3-1 με τον Παοκ στο Μετς, το 2-3 στη Σαντορίνη και το 2-3 στην Αεκ, σε αυτά τα παιχνίδια η ομάδα είτε είχε χαμηλά ποσοστά στην υποδοχή είτε είχε χαμηλή απόδοση και έλλειψη λύσεων στην επίθεση αλλά το μοίρασμα της Παπαφωτίου ήταν εξαιρετικό είτε με πρώτους χρόνους με τη Σάμανταν και την Χατζηευστρατιάδου είτε με εξαιρετικές ψηλές μπάλες σε Καρκάσες και Άτκινσον.
Από την άλλη η Μαρτίνα Σαμαντάν ήταν ο 2ος πυλώνες της ομάδας, καθώς ήταν η μόνη Αθλήτρια που είχε σταθερή απόδοση στην επίθεση, μιας και ήταν πρώτη στην επιθετική αποτελεσματικότητα με 53% , αφού είναι εξαιρετική στον Πρώτο Χρόνο από το 2, με αποτέλεσμα να γίνεται ένα εξαιρετικό δίδυμο με τη Χατζηευστατιάδου, ενώ και στο μπλοκ ήταν εξαιρετική καθώς ήταν πρώτη στο Πρωτάθλημα με 71 μπλοκ!!!
Πως θα πρέπει να είναι η επόμενη μέρα τώρα ; Καταρχάς θα πρέπει να υπάρξει ηρεμία σε όλα τα επίπεδα και απ’ όλους !!! Θα πρέπει να παραμείνουν οι Ελληνίδες παίκτριες και ειδικά η Παπαφωτίου με τη Χατζηευστρατιάδου που αποτελούν πυλώνες της ομάδας και δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από οποιαδήποτε ξένη αθλήτρια που μπορεί να φέρει κάποια αντίπαλη ομάδα, ενώ πρέπει να παραμείνει η Μπελιά για το δίδυμο στα Λίμπερο, αλλά και η Μεταξά με τη Γενιτσαρίδη για παραπάνω βάθος.
Στις Ακραίες το ιδανικό θα ήταν να αποκτηθεί μία Ακραία με ποσοστά αντίστοιχα της Γκρόθες στην υποδοχή και αν γίνεται να είναι και καλύτερη επιθετικά από την Ολλανδή, η άλλη Ακραία θα πρέπει να έχει σταθερή υποδοχή (φυσικά όχι στα επίπεδα της προαναφερθούσας Ακραίας) και να είναι καλή στις ψηλές μπάλες, ώστε να αποτελέσει το δεύτερο βαρόμετρο στην επίθεση, με το πρώτο να είναι η Διαγώνια, η οποία θα πρέπει να έχει σταθερότητα στην επιθετική της αποτελεσματικότητα και ειδικά μετά τους 20 πόντους !
Όπως προαναφέρθηκε και πριν πρέπει να αποκτηθεί βάθος στο ρόστερ με την απόκτηση μιας 3ης ακραίας που να μπορεί να παίζει και βασική (ή ακόμα και 2η Διαγώνια σε ειδικές καταστάσεις), όπως ήταν η Μανωλίνα Κωνσταντίνου η οποία ήταν καταλύτης στην κατάκτηση του πρωταθλήματος το 21/22, αλλά και μία 3η Κεντρική για να δημιουργηθεί μία πολύ δυνατή τριάδα όπου η συνύπαρξη 3ων πολύ καλών Κεντρικών ήταν ο καταλύτης στην κατάκτηση του περσυνού Πρωταθλήματος !!! Δύο ονόματα που έχουν ακουστεί και θα ήταν εξαιρετικές λύσεις για τους δύο παραπάνω ρόλους, είναι η Όλγα Στράντζαλη (η Ακραία της Αεκ) και η Ιωάννα Πολυνοπούλου (η Κεντρικός και αρχηγός του Παοκ) !!!
Συμπερασματικά καταλαβαίνουμε πως είναι επιτακτική ανάγκη να υπάρξει πολύ μεγάλη προσοχή στην επιλογή προπονητή και χειρουργικό κτίσιμο του ρόστερ της επόμενης σεζόν γύρο από τα καλά χαρακτηριστικά των υπαρχόντων εξαιρετικών αθλητριών που διαθέτει αυτή τη στιγμή ο σύλλογος !!!