Παρασκευή, 12 ΑυγούστουΚαλώς ήρθατε!!
Shadow

Η πραγματική παρακαταθήκη του Παύλου Γιαννακόπουλου δεν ήταν οι τίτλοι…

Τέσσερα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τον θάνατο του Παύλου Γιαννακόπουλου και φυσικά τίποτα δεν μπορεί να ξεχαστεί, τίποτα δεν μπορεί να λησμονηθεί.

Η μεγαλύτερη παρακαταθήκη του Παύλου (όπως και του Θανάση) δεν ήταν οι ατελείωτοι τίτλοι και τα έξι ευρωπαϊκά στο μπάσκετ.

Ο Παύλος μας έδειξε κάτι πολύ σημαντικότερο:

“Όταν ο Παναθηναϊκός διοικείται από ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΎΣ που αγαπούν πραγματικά την ομάδα τότε και τον κόσμο δίπλα τους ενωμένο έχουν και κανένας αντίπαλος δεν μπορεί να σταθεί απέναντι της, όσο μεγάλος κι αν είναι.”

Αυτό που λείπει από τον Παναθηναϊκό μετά τη φυγή του Παύλου και του Θανάση δεν είναι πρώτα και κύρια τα λεφτά αλλά Η ΑΓΑΠΗ για τον Σύλλογο και τον κόσμο του.

Άλλωστε όπως έλεγε και ο ίδιος ο Παύλος:

“Για τον κόσμο του Παναθηναϊκού αξίζει η οποιαδήποτε θυσία όσο μεγάλη κι αν είναι αυτή…”

ΑΘΑΝΑΤΟΣ!!!

3 Comments

  • pao29

    ποσο λειπει θα ταν τελειως διαφορετικη η μοιρα του ποδοσφαιρικου τμηματιος αν απο το 79 και μετα ειχε καταληξει στα σωστα χερια και οχι στη οικογενοια κοπρια

  • ναυαρχος

    Ένα πράγμα μου λείπει. Η σιγουριά. Ότι ακόμα και μια παροδική αποτυχία, θα είναι η εξαίρεση και όχι ο κανόνας. Η εγγύηση που είχαμε πως όταν καθόταν μια αστοχία θα γίνονταν τα πάντα τη νέα χρονιά. Κάπως έτσι, μετά τη Στεφανελ, ήρθε η Θεσσαλονίκη. Μετά την απώλεια του ευρωπαϊκού το 2001, ήρθε η Μπολόνια. Μετά την απώλεια των εγχώριων σκηπτρων το 2002, ήρθαν εννέα συνεχόμενα πρωταθλήματα. Μετά την αναγκαστική λιτότητα του Σπόρτιγκ, ήρθε η πιο πετυχημένη ομάδα της Ευρώπης. Μετά την Ταού, η Αθήνα. Μετά την Παρτιζάν, το Βερολίνο. Μετά το Μαρούσι, η Βαρκελώνη. Αύριο ξεκινούν οι τελικοί του πρωταθλήματος. Και δε τρομάζει τόσο το τι θα συμβεί τώρα, όσο με τρομάζει το ενδεχόμενο του τι θα γίνει του χρόνου, του παραχρονου. Μου λείπει η προοπτική.

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: