Παρασκευή, 12 ΑυγούστουΚαλώς ήρθατε!!
Shadow

Μέσα από τις νίκες φτιάχνει μέταλλο

O Παναθηναϊκός τα κατάφερε και απέναντι στον Άρη κερδίζοντας τον με 1-0 στην κατάμεστη για ακόμη μια φορά Λεωφόρο! Με τη νίκη αυτή οι πράσινοι πάτησαν στην τρίτη θέση του πρωταθλήματος και έκαναν ένα ακόμη βήμα για την έξοδο τους στην Ευρώπη μέσω των πλέι οφ.

Στο πρώτο ημίχρονο οι παίκτες του Γιοβάνοβιτς έκαναν ένα μεστό παιχνίδι και δίκαια βρέθηκαν να προηγούνται με 1-0 χάριν στην κεφαλιά του Σέγκεφελντ ύστερα από ένα πολύ καλό χτύπημα φάουλ από τον Αϊτόρ, ο οποίος κατέγραψε την ένατη ασίστ του για φέτος. Ο Παναθηναϊκός θα μπορούσε να προηγηθεί και νωρίτερα με το δοκάρι του Παλάσιος αλλά η τύχη δεν στάθηκε με τον εξαιρετικό για ακόμη μια φορά Αργεντίνο. Εδώ πρέπει να πούμε ότι η φάση αυτή ήταν καρμπόν με το γκολ που πέτυχε ο Aϊτόρ απέναντι στον Ολυμπιακό και αποτελεί ένα ελάχιστο δείγμα της δουλειάς που γίνεται στο Κορωπί από τον Ιβάν.

Από εκεί και πέρα όμως ο Παναθηναϊκός αντιμετώπισε δυσκολίες παρά την δικαιότατη αποβολή του Καμαρά στο πρώτο ημίχρονο. Ο Γκατσίνοβιτς αποχώρησε τραυματίας και τη θέση του πήρε ο Αλεξανδρόπουλος. Ταυτόχρονα ο Πέρεθ έπαιζε με ενόχληση και στο δεύτερο ημίχρονο η απόδοση του έπεσε. Τα ίδια ισχύουν και για τον Βιγιαφάνιες, ο οποίος στην επανάληψη ήταν εμφανώς πεσμένος.

Έτσι ο Άρης με δέκα παίκτες απείλησε σε δυο φάσεις με ισοφάριση, ενώ ταυτόχρονα οι πράσινοι δεν μπόρεσαν να κάνουν ένα δεύτερο γκολ στις φάσεις που είχαν με Παλάσιος, Αϊτόρ και Ιωαννίδη. Το γεγονός ότι η ομάδα δημιουργεί τόσες πολλές φάσεις είναι πολύ θετικό γιατί δείχνει ότι δουλεύει σωστά. Από την την στιγμή όμως που δεν τις τελειώνει εύκολα θα πρέπει να προβληματίζει εν όψει της επόμενης σεζόν.

Ξέχωρα από τα θετικά που βγάζει η ομάδα, θα ήταν καλό να εστιάσουμε στα αδύναμα σημεία που εντοπίσαμε για ακόμη μια φορά:

  • Ο Αλεξανδρόπουλος μπήκε στη θέση του Γκατσίνοβιτς και ουσιαστικά ήταν ο παίκτης πίσω από τον Ιωαννίδη. Έχει γίνει πολύ μεγάλος ντόρος γύρω από τον νεαρό χαφ και γιατί δεν είναι βασική επιλογή από τον Ιβάν παρά το τεράστιο potential που έχει.

    Αγαπητοί κύριοι δημοσιογράφοι και αναλυτές της πλάκας.

    Εάν ο Αλεξανδρόπουλος δεν βελτιώσει το μυαλό του στο επιθετικό σκέλος, την τεχνική του και τις πάσες του θα μείνει ένας ημιτελής παίκτης με κάποια ξεσπάσματα και τίποτα παραπάνω. Στο χθεσινό παιχνίδι ο νεαρός χαφ χάλασε πολλές επιθέσεις στο τρανζίσιον γιατί δεν ήξερε τι να κάνει την μπάλα την κρίσιμη στιγμή. Είτε έχανε τα κοντρόλ, είτε η ντρίπλα δεν έβγαινε, είτε οι πάσες ήταν βιαστικές και λανθασμένες το αποτέλεσμα ήταν η ομάδα να χάνει τις προϋποθέσεις να βγάλει κι άλλες φάσεις για γκολ.

    Ο Ιβάν θέλει ΚΑΙ τα τρια του χαφ να ξέρουν μπάλα ώστε να κρατούν τον ρυθμό της ομάδας και να την κάνουν δημιουργική. Ο Σωτήρης έχει την εκρηκτικότητα, την φυσική κατάσταση και το νεύρο. Αυτά τα στοιχεία είναι πολύ σημαντικά αλλά αν δεν πλαισιωθούν από την τεχνική και τις σωστές αποφάσεις ο παίκτης αυτός δεν θα αποτελέσει εύκολα βασικό και αναντικατάστατο για την ομάδα παίκτη. Καθαρές κουβέντες και όχι χάιδεμα αυτιών.

    Επίσης ο Παναθηναϊκός δεν μπορεί να ανέβει επίπεδο και ταυτόχρονα να έχει παίκτες που θα μαθαίνουν στου κασίδη το κεφάλι. Οι παίκτες μας πρέπει να είναι έτοιμοι. Δεν είμαστε Πανιώνιος για να μαθαίνουν στις πλάτες μας παιδιά με ταλέντο αλλά ανωριμότητα στο παιχνίδι.

  • Το μεγάλο πρόβλημα μέχρι τον τελικό με τον ΠΑΟΚ θα είναι η κόπωση και η διαχείριση των δυνάμεων της βασικής εντεκάδας. Το ζήτημα αυτό συνδυάζεται και με το βάθος στο ρόστερ. Ο Πέρεθ έπαιξε όλο το ματς αναγκαστικά γιατί ο Κουρμπέλης δεν είναι ακόμη έτοιμος. Οι Παλάσιος και Βιγιαφάνιες έπαιξαν πολύ περισσότερο από όσο έπρεπε γιατί οι Χατζηγιοβάνης και Βιτάλ είναι ωσεί παρόντες αυτή τη στιγμή στην ομάδα. Την ίδια στιγμή ο Μαουρίσιο απ’ ότι φάνηκε δεν ήταν σε θέση να αγωνιστεί καθώς δεν σηκώθηκε σχεδόν καθόλου για ζέσταμα.

    Όλα αυτά δείχνουν πως η ομάδα θέλει εν όψει της νέας σεζόν εμβάθυνση στο ρόστερ της γιατί τα ματς είναι πάρα πολλά και χωρίς εναλλακτικές οι βασικοί παίκτες ξεζουμίζονται.

    Το στοιχείο αυτό είναι δυστυχώς το μεγάλο μας μειονέκτημα απέναντι στον ΠΑΟΚ εν όψει του τελικού και συνάμα το ζητούμενο νούμερο ένα για το μέλλον.

    Δεν υπάρχει πλέον ομάδα που να πρωταγωνιστεί με 12-13 παίκτες. Τα μεγάλα ρόστερ είναι αυτά που αντέχουν και κυριαρχούν.

  • Το γεγονός ότι δεν τελειώνουμε τις φάσεις που φτιάχνουμε είναι σημαντικό αρνητικό γιατί και στο χθεσινό παιχνίδι θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει τη ζωή μας πολύ πιο εύκολη. Ο Ιωαννίδης είναι ένα τεράστιο prospect και ένας πολύ εργατικός παίκτης. Για να μπορέσει όμως να σταθεί σε έναν κανονικό Παναθηναϊκό θα πρέπει να βελτιώσει και την τεχνική του (ειδικά στα κοντρόλ της μπάλας) και τα τελειώματα του. Αλλιώς θα μείνει και αυτός ημιτελής όπως ο Αλεξανδρόπουλος.


Εν κατακλείδι αυτό που κρατάμε είναι ότι η ομάδα παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει από την έλλειψη εναλλακτικών λύσεων μαθαίνει να κερδίζει και να “ψήνεται” στη λογική του “πρέπει να νικήσω γιατί παίζω στον Παναθηναϊκό”. Παλιότερα ματς σαν το χθεσινό θα πήγαιναν σε μια στιφή και ξενέρωτη ισοπαλία.

Τουλάχιστον αυτή τη στιγμή η ομάδα και βάσεις έχει και βρίσκει τρόπους να κερδίζει. Τα συγκεκριμένα στοιχεία δείχνουν ότι βρίσκεται στο σωστό δρόμο.

Επόμενο ματς με την ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ! Αν το πάρουμε τότε η Ευρώπη πολύ δύσκολα θα χαθεί.

Με ηρεμία, νηφαλιότητα και συγκέντρωση όλα μπορούν να πάνε καλά μέχρι τον μεγάλο τελικό με τον ΠΑΟΚ!

Υ.γ.: Έχουμε πει ότι ο Παναθηναϊκός θέλει ένα ακόμη βαρβάτο στόπερ και ο Μπράμπετς του Άρη έχει τα στοιχεία του παίκτη που θέλουμε για το καλοκαίρι.

Υ.γ.2: Βλέπαμε τον Ιτούρμπε χθες από κοντά και αναρωτιόμασταν πως ένας τέτοιος παίκτης με την τεχνική και την διεισδυτικότητα του κατέληξε στον Άρη του Καρυπίδη…

Τι πήγε στραβά μαζί σου ρε φίλε;

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: