Κυριακή, 4 ΔεκεμβρίουΚαλώς ήρθατε!!
Shadow

Οι ευθύνες για τον κατήφορο έχουν ονόματα και διευθύνσεις

Είναι προφανές πως για μια ακόμη χρονιά ο Παναθηναϊκός βρίσκεται σε αγωνιστικό αδιέξοδο κυνηγώντας ξανά την ουρά του. Η διεκδίκηση του πρωταθλήματος είναι όνειρο απαγορευμένο όπως και το πλασάρισμα στην τριάδα. Υποτίθεται πως φέτος η ομάδα θα κλείδωνε άνετα την τέταρτη θέση και θα πήγαινε για το κάτι παραπάνω. Τελικά βρίσκεται για ακόμη μια φορά να κυνηγάει την τετράδα χωρίς να έχει εξασφαλίσει μάλιστα την είσοδο της στα πλέι οφ. Το μόνο που σώζει μέχρι ώρας τη χρονιά είναι η προοπτική της συμμετοχής στο τελικό του κυπέλλου Ελλάδος.

Όπως είναι λογικό για αυτή την κατάσταση ΑΠΑΝΤΕΣ εντός της ομάδας έχουν ευθύνες και θα προσπαθήσουμε να τις αποκωδικοποιήσουμε:

Γιάννης Αλαφούζος

Ένα όνομα μια ιστορία και πάντοτε για κακό. Ο μεγαλομέτοχος ξεχρέωσε τα χρέη που ο ίδιος δημιούργησε με τη λαίλαπα Στραματσόνι με τη μέθοδο των δόσεων διαλύοντας ταυτόχρονα την ομάδα από αγωνιστικής πλευράς. Από το 2017 είναι εξαφανισμένος από τα φώτα της δημοσιότητας και έχει τον κόσμο επιδεικτικά “γραμμένο στα παλαιότερα των υποδημάτων του” (σικ όρος).

Από διοικητικής πλευράς έχει παραδώσει τα πάντα στον Σπύρο Βλάχο, ο οποίος τρέχει για όλους και για όλα. Ουσιαστικά η ΠΑΕ είναι υποστελεχωμένη και ανοργάνωτη, ενώ στο κομμάτι της διαιτησίας ο ιδιοκτήτης της ΠΑΕ είναι ο μόνος από τους μεγάλους που λειτουργεί ως “καρπαζοεισπράκτορας” και μάλιστα σε μια εποχή που η ΚΕΔ δεν βρίσκεται υπό τον έλεγχο της ΕΠΟ. Η κυβέρνηση που στηρίζει λυσσαλέα ο Γιάννης Αλαφούζος είναι μια αγκαλιά με τον Μαρκ Κλάτενμπεργκ μέσω του Λευτέρη Αυγενάκη και οι “πιστολιές” πηγαίνουν σύννεφο. Πρόκειται για συγκλονιστικό κατόρθωμα.

Ο ιδιοκτήτης της ΠΑΕ θα μπορούσε ΑΝ πραγματικά ήθελε να έλυνε το θέμα της διαιτησίας από τη στιγμή που η ΕΠΟ δεν μπορεί να επιβληθεί επί του Σκωτσέζου. Θα μπορούσε να λειτουργήσει όπως στις υπόλοιπες επιχειρήσεις του και ειδικά στον ΣΚΑΙ για το οποίο αν χρειαστεί “πέφτει και στη φωτιά”. Ο Παναθηναϊκός όμως στο μυαλό του μεγαλομετόχου ήταν πάντα ένα… “ατύχημα” όπως είχε δηλώσει ο ίδιος στη νορβηγική τηλεόραση.

Από εκεί και πέρα ο Γιάννης Αλαφούζος δεν καίγεται για νίκες και επιτυχίες με τον Παναθηναϊκό. Αν ήθελε την ομάδα πραγματικά ανταγωνιστική θα διαμόρφωνε ένα κλίμα στο εσωτερικό της που θα είχε τους παίκτες στην “τσίτα”. Η ομάδα θα έπρεπε να είναι στελεχωμένη με ανθρώπους που να ξέρουν τι σημαίνει κανονικός Παναθηναϊκός και η κουλτούρα του Συλλόγου να διατρέχει κάθετα την ομάδα.

Αυτά όμως με τον συγκεκριμένο ιδιοκτήτη δεν υπήρξαν και τίποτα δεν δείχνει ότι πρόκειται να υπάρξουν γιατί πολύ απλά ο Γιάννης Αλαφούζος ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΤΟΝ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΌ ΚΑΝΟΝΙΚΟ.

Ιβάν Γιοβάνοβιτς

Ο προπονητής του Παναθηναϊκού είναι προφανές ότι έχει και εκείνος τις δικές του ευθύνες γύρω από το αγωνιστικό κάζο της φετινής σεζόν. Οι ευθύνες του δεν αφορούν τόσο πολύ το τεχνικό κομμάτι καθώς ο Σέρβος έχει προσπαθήσει και μέχρι ένα σημείο έχει περάσει τις αρχές του για στρωτό ποδόσφαιρο από πίσω και την μπάλα να παίζεται χαμηλά. Ο Παναθηναϊκός του Ιβάν είναι μια ομάδα που δεν παίζει με γιόμες και θέλει να έχει τον έλεγχο της κατοχής. Επίσης έχει καταφέρει να ανεβάσει ποδοσφαιριστές που ήταν είτε σε κακή κατάσταση είτε στα αζήτητα και ένα βήμα πριν την έξοδο από την ομάδα (Αϊτόρ, Βιγιαφάνιες, Σάντσες, Μαουρίσιο). Αυτό σημαίνει πως δουλεύει το ρόστερ του και προσπαθεί να πάρει απ’ όλους το καλύτερο δυνατό. Ταυτόχρονα υπάρχει πειθαρχία και το κλίμα στα αποδυτήρια είναι καλό.

Οι ευθύνες του Ιβάν ξεκινούν στο κομμάτι του μεταγραφικού σχεδιασμού. Ο Σέρβος από την αρχή ζήτησε να έχει τον έλεγχο σε όλα και να μην υπάρχει από πάνω του τεχνικός διευθυντής. Το πρόβλημα είναι ότι ο κοουτς είναι τροματικά διστακτικός και εξονυχιστικός γύρω από τους πιθανούς μεταγραφικούς στόχους. Αυτό έχει ως συνέπεια οι μεταγραφές να φτάνουν στην κόψη του ξυραφιού και να πηγαίνουν τα πάντα στην τελευταία στιγμή. Το ζήσαμε το καλοκαίρι με αποκορύφωμα την υπόθεση Παλάσιος και τον Γενάρη με την υπόθεση Γκατσίνοβιτς.

Ειδικά τον Γενάρη οι ευθύνες του είναι ακόμη μεγαλύτερες γιατί η ομάδα έμεινε τελικά γυμνή στη θέση του αριστερού μπακ (με τον Χουάνκαρ να ξεζουμίζεται) και ταυτόχρονα δεν ενισχύθηκε όσο θα έπρεπε στα χαφ, στα εξτρέμ και στη θέση του επιθετικού.

Όσον αφορά τους παίκτες που ήρθαν οι Πέρεθ, Μπρινιόλι, Παλάσιος έχουν βγει και δικαιώνουν τον κοουτς. Οι Λούντκβιστ, Σάρλια έχουν μηδαμινή προσφορά και ο Γκατσίνοβιτς είναι υπό αξιολόγηση. Ο Βιτάλ αποτελέι πολύ μεγάλη απογοήτευση αλλά δεν είναι επιλογή του προπονητή στον απόλυτο βαθμό.

Για το αν θα πρέπει να συνεχίσει στην ομάδα τασσόμαστε φανατικά υπέρ. Μια ακόμη αλλαγή προπονητή θα οδηγήσει σε μια από τα ίδια. Άντε να έρθει ξανά νέος προπονητής. Άντε να μάθει την ομάδα και το πρωτάθλημα. Άντε να φέρει τους δικούς του παίκτες. Άντε να ξεκινήσει από το μηδέν.

Ο Ιβάν αυτή τη στιγμή ξέρει και την ομάδα και το πρωτάθλημα. Έχει στρώσει μια αγωνιστική νοοτροπία και αν η ομάδα ενισχυθεί ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ, ΣΟΒΑΡΑ ΚΑΙ ΕΓΚΑΙΡΑ τότε του χρόνου μπορούμε να δούμε πολύ καλύτερα πράγματα.

Ενδεχομένως θα πρέπει ο Σέρβος να δεχτεί έναν τεχνικό διευθυντή με έτοιμη μεταγραφική ατζέντα ή διαφορετικά να γίνει πιο ευέλικτος γύρω από τους μεταγραφικούς στόχους.

Παίκτες

Πρόκειται για τον τελευταίο τροχό της αμάξης αλλά αυτόν που μπαίνει μέσα στο γήπεδο. Δεν μπορούμε να τους κατηγορήσουμε για αδιαφορία ή απάθεια. Δεν βλέπουμε παίκτες που να μην νοιάζονται με εξαίρεση τον Χατζηγιοβάνη που πνευματικά είναι εκτός Παναθηναϊκού.

Από την άλλη όμως ορισμένοι ποδοσφαιριστές έχουν ταβάνι και δεν μπορούν να πάνε πιο πάνω. Ακολουθούν τις οδηγίες του Γιοβάνοβιτς και τακτικά εφαρμόζουν τα όσα ζητάει. Από εκεί και πέρα όμως χρειάζεται και το ατομικό ταλέντο. Διαφορετικά δεν γίνεται.

Το ρόστερ καλώς ή κακώς έχει και κενά και χαμηλό επίπεδο στο επιθετικό κομμάτι. Λείπει η τρίπλα, η ατομική έμπνευση, η προσωπικότητα και η καπατσοσύνη. Χωρίς αυτά ομάδα με νοοτροπία νικητή δεν φτιάχνεται και έτσι ερχόμαστε στην τωρινή κατάσταση όπου η φάση είναι λίγο ζέστη και κυρίως πολύ πολύ κρύο.

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: