Δευτέρα, 6 ΔεκεμβρίουΚαλώς ήρθατε!!
Shadow

Ένας χρόνος από το περίφημο MoU για την Διπλή Ανάπλαση. Απάτη ή ανικανότητα;

Σήμερα συμπληρώνεται ένας χρόνος από τη στιγμή που ο Δήμος Αθηναίων, η κυβέρνηση, οι τράπεζες, η ΠΑΕ Παναθηναϊκός και ο Ερασιτέχνης υπέγραψαν το περιβόητο ΜoU για την επανεκκίνηση της Διπλής Ανάπλασης. Η συνάντηση στο δημαρχείο της Αθήνας και η επικοινωνιακή φιέστα που στήθηκε ανήκει πια στο παρελθόν μαζί με τα μεγάλα λόγια.

Απλά θα υπενθυμίσουμε ότι ο Κώστας Μπακογιάννης ήταν λαλίστατος μέχρι τις αρχές του καλοκαιριού και από εκεί και πέρα χάθηκε. Ο δε υπουργός Ανάπτυξης Άδωνις Γεωργιάδης έλεγε ότι τον Δεκέμβρη του 2023 ο Παναθηναϊκός θα κάνει εγκαίνια στο νέο του γήπεδο στον Βοτανικό.

Μαζί με αυτούς η μιντιακή προπαγάνδα έδινε και έπαιρνε παρουσιάζοντας την υπόθεση σχεδόν τελειωμένη και ότι τα πάντα είναι τακτοποιημένα από νομοθετικής και χρηματοδοτικής πλευράς. Το μόνο που χρειαζόταν ήταν να γίνει η περιβόητη Γενική Συνέλευση του Ερασιτέχνη που θα ενέκρινε τις συμβάσεις του Α.Ο. με όλα τα συμβαλλόμενα μέρη (Δήμος, Αθηναίων, ΠΑΕ Παναθηναϊκός, τράπεζες).

Η Διπλή Ανάπλαση ήταν τελικά απάτη;

Η πρώτη ημερομηνία που είχε δοθεί για τη διεξαγωγή της Συνέλευσης ήταν εντός του Φλεβάρη του 2020. Στην αρχή η δικαιολογία της καραντίνας κρατούσε ζωντανή την υπόθεση μέχρι τον Μάιο που η χώρα άνοιξε. Από εκεί και έπειτα μέχρι σήμερα οι αναβολές διαδέχονται η μια την άλλη αλλά κανείς δεν μιλάει ανοιχτά για τα προβλήματα που υπάρχουν στην υπόθεση. Πλέον άπασες οι εμπλεκόμενες πλευρές είναι κρυμμένες και δεν λένε το παραμικρό.

Από την αρχή είχαμε θέσει το ζήτημα της χρηματοδότησης του ποδοσφαιρικού γηπέδου γιατί εκεί είναι το ζουμί όλης της υπόθεσης. Αν τα λεφτά ήταν εξασφαλισμένα τα πάντα θα έτρεχαν με ταχύτατες διαδικασίες.

Πολλοί αναρωτιούνται αν η όλη υπόθεση ήταν απάτη.

Το θέμα της Διπλής Ανάπλασης δεν ήταν απάτη. Απλά στην όλη υπόθεση κυριάρχησε η ανικανότητα η οποία συνδυάστηκε με τρομακτικές επικοινωνιακές “φιοριτούρες” μέσα από πρωτοσέλιδα “εκτόξευσης”, συνεντεύξεις του δημάρχου Αθηναίων και δηλώσεις που παρουσίαζαν την υπόθεση λίγο πολύ τελειωμένη.

Το χρονικό της υπόθεσης

Όταν ξεκίνησε η αναθέρμανση της υπόθεσης του Βοτανικού, υπήρχε ένα προσύμφωνο της Hines για την εξαγορά και την εκμετάλλευση του ημιτελούς εμπορικού κέντρου του Βωβού. Το εμπορικό όμως στη συνέχεια έφυγε από την εξίσωση καθώς οι Αμερικάνοι επενδυτές αναθεώρησαν τη στάση τους στο ενδιάμεσο της δεύτερης καραντίνας και αυτό υπήρξε το πρώτο χτύπημα στο πλάνο.

Παρά την αποχώρηση της Hines από το εμπορικό οι προσπάθειες συνεχίστηκαν με σκοπό την εξασφάλιση της χρηματοδότησης για την κατασκευή του ποδοσφαιρικού γηπέδου. Η κυβέρνηση χτύπησε τις πόρτες του Ταμείου Ανάκαμψης και του ΕΣΠΑ αλλά εισέπραξε την άρνηση των Ευρωπαίων.

Στη συνέχεια εμφανίστηκε το Ταμείο Δημοσίων Επενδύσεων. Από την αρχή είχαμε γράψει ότι το συγκεκριμένο χρηματοδοτικό εργαλείο είναι τρομερά δυσκίνητο γραφειοκρατικά και χρονοβόρο. Μάλιστα είχαμε αναρωτηθεί γιατί δεν κατέφυγε το 2008 η οικογένεια Βαρδινογιάννη στο συγκεκριμένο ταμείο όταν οι τράπεζες έκλεισαν τις κάνουλες του δανεισμού ελέω της οικονομικής κρίσης. Προφανώς γιατί γνώριζε ότι δεν μπορεί να περιμένει πολλά από εκεί.

Μάλιστα έγιναν και δυο αιτήματα του Δήμου για τη χρηματοδότηση του γηπέδου από το Υπουργείο Περιβάλλοντος που έχει λόγο στο συγκεκριμένο Ταμείο. Τα αιτήματα βαφτίστηκαν “η χρηματοδότηση κλείδωσε”. Βέβαια ποτέ δεν είδαμε μια επίσημη ανακοίνωση έγκρισης των απαραίτητων κονδυλίων για την κατασκευή του γηπέδου και κανείς δεν αναρωτήθηκε γιατί δεν συνέβη ποτέ κάτι τέτοιο.

Ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η προχειρότητα

Mια άλλη ερμηνεία που υπάρχει είναι πως τα λεφτά υπάρχουν αλλά αν η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν πειστεί ότι τα χρήματα δεν θα αποτελέσουν έμμεση κρατική ενίσχυση προς μια ανώνυμη εταιρεία (εν προκειμένω η ΠΑΕ Παναθηναϊκός) τότε θα υπάρξει ο κίνδυνος επιβολής κυρώσεων με την απαίτηση επιστροφής τους στα ταμεία.

Γι’ αυτό και ο Δήμος ήρθε σε συμφωνία με την Deloitte σε μια προσπάθεια να πείσει την ΕΕ με χρηματοοικονομικές μελέτες που θα αποδεικνύουν ότι δεν πρόκειται για κρατική ενίσχυση. Με απλά λόγια ο Παναθηναϊκός ως ΠΑΕ και Ερασιτέχνης θα πρέπει να αποδεχτούν όρους που ουσιαστικά θα τον “πατάνε στο λαιμό” για να εγκρίνει η ΕΕ την χρηματοδότηση.

Το Ταμείο Δημοσίων Επενδύσεων προφανώς και έχει 100 εκατομμύρια στα αποθεματικά του. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι τώρα που γράφουμε είναι εξασφαλισμένα και έτοιμα να καλύψουν το κόστος κατασκευής.

Άρα χρηματοδότηση για το γήπεδο ουσιαστικά ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ σήμερα και εκεί κολλάνε όλα από την πρώτη στιγμή.

Συμπέρασμα

Εν κατακλείδι αυτό που συμβαίνει εδώ και ένα χρόνο είναι η επικοινωνία να καλύπτει την προχειρότητα και την ανικανότητα.

Αντί να κρατιέται η μπάλα χαμηλά και αφού εξασφαλιστούν τα πάντα να γίνει η επικοινωνιακή φιέστα, συνέβη το ακριβώς αντίθετο. Άπαντες έβαλαν το καρό μπροστά από το άλογο και τώρα είναι εξαφανισμένοι και μαγκωμένοι.

Των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν και δεν πετάνε φωτοβολίδες για λίγη παραπάνω δημοσιότητα κύριοι της κυβέρνησης και του Δήμου Αθηναίων…

3 Comments

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: