Πέμπτη, 19 ΜαΐουΚαλώς ήρθατε!!
Shadow

Φιλοξενούμενοι στην ίδια μας την έδρα…

Θα μπορούσε να γράψει και να πει κανείς πολλά για το ματς με τον ΠΑΟΚ και την ήττα με σκορ 1-3. Υπάρχει ποδοσφαιρικό ζουμί στην όλη υπόθεση και πολλά συμπεράσματα που θα μπορούσε κανείς να βγάλει σε σχέση με όσα χρειάζεται να βελτιώσει ο Παναθηναϊκός στο μέλλον.

Καθαρά αγωνιστικά το μόνο που θα πούμε είναι ότι εάν τον Γενάρη δεν ενισχυθεί η ομάδα σημαντικά ούτε φέτος θα βγει Ευρώπη. Καθαρές κουβέντες.

Μέσα στο γήπεδο ο Άρης είναι κανονικά στο +6 και δεν δείχνουμε ικανοί αυτή τη στιγμή να τον περάσουμε.

Από εκεί και πέρα θα σταθούμε σε όσα είδαμε γύρω από το παιχνίδι.

Όπως σε κάθε ματς έτσι και σε αυτό καθίσαμε πάνω από τους πάγκους των ομάδων γιατί θέλουμε να βλέπουμε καλά και το παιχνίδι αλλά και τα γύρω γύρω που επηρεάζουν.

Τι βλέπουμε σε όλα τα παιχνίδια της ομάδας αλλά ειδικά σε αυτό με τον ΠΑΟΚ;

Βλέπουμε τους πάντες από τη διοίκηση μέχρι και τον τελευταίο υπεύθυνο της ομάδας εντός αγωνιστικού χώρου να είναι κυριολεκτικά ΦΛΩΡΟΙ ΚΑΙ ΑΝΙΩΘΟΙ!

Υπήρξε μια φάση με ένα χέρι του Τέιλορ όπου δεν διαμαρτυρήθηκε από τον πάγκο μας σχεδόν κανείς και δεν αναγκάσαμε τον διαιτητή έστω να διακόψει το ματς. Ο πάγκος μας αλλά και οι διοικούντες τύπου Σπύρου Βλάχου και σια ήταν ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΙ μέσα στην έδρα μας με 15 χιλιάδες κόσμο στις κερκίδες.

Από την άλλη πλευρά άπαντες στον πάγκο του ΠΑΟΚ ζούσαν το ματς σαν να μην υπήρχε αύριο.

Φώναζαν, διαμαρτύρονταν και προσπαθούσαν να κερδίσουν όσα περισσότερα μπορούσαν. Έβλεπες τον οργανισμό ΠΑΟΚ να θέλει πάση θυσία τη νίκη και με κάθε τρόπο.

Ο γενικός αρχηγός του ΠΑΟΚ, ο Χρήστος Καρυπίδης έκανε στην πλάγια γραμμή ό,τι ήθελε λες και βρισκόταν στην Τούμπα. Και δεν υπήρχε ένας από τη δική μας πλευρά να τον βάλει στη θέση του και να νιώσει ότι βρίσκεται στην Αθήνα και την Λεωφόρο.

ΑΝΙΩΘΟΙ, ΠΛΑΔΑΡΟΙ, ΜΠΛΑΖΕ ΚΑΙ ΦΛΩΡΟΙ!!!!

Μόνο κάποιοι λίγοι οπαδοί πάνω από τους πάγκους προσπαθούσαν να δείξουν ότι ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΛΕΩΦΟΡΟΣ

Μην ψάχνετε το αγωνιστικό.

Το ματς το πήρε μόνος του ο πάγκος του ΠΑΟΚ στο τέλος. Έκαναν ότι γούσταραν από πλευράς διαμαρτυριών και δεν υπήρχε ένας να τους τρίξει τα δόντια. Ένα μάτσο ΛΕΛΕΔΕΣ και ΦΡΟΥΦΡΟΥΔΕΣ όλοι από τη διοίκηση μέχρι τον πάγκο μας.

Στη φάση του Μιχαηλίδη που προφανώς και δεν είναι πέναλτι, ούρλιαξαν άπαντες και ουσιαστικά διέκοψαν το παιχνίδι για να στείλουν τον διαιτητή στο VAR. Ο δικός μας πάγκος από την άλλη καθόταν και κοίταζε, ενώ ο Τάσος Χατζηγιοβάνης πέταξε την μπάλα ιπποτικά έξω αντί να συνεχίσει το παιχνίδι (!)

Τα ίδια είχαν γίνει και στο ματς με τον ΟΦΗ που ο Νίκος Νιόπλιας είχε φτάσει δίπλα στον Γιοβάνοβιτς για να δώσει οδηγίες στους παίκτες του και ο μόνος που του χώθηκε ήταν ο…. γαύρος Χρήστος Κόντης.

Ο Παναθηναϊκός είναι μια ομάδα με έναν μεγαλομέτοχο εξαφανισμένο και ένα κάρο άνιωθους ΦΛΩΡΟΥΣ που διψούν μόνο για τον μισθό και όχι τις νίκες. Μετά μην αναρωτιόμαστε γιατί οι παίκτες μας πολλές φορές λειτουργούν σαν δημόσιοι υπάλληλοι.

Άντε τώρα να σηκώσει η ομάδα κεφάλι…

Υ.γ.: Οι ομάδες χτίζονται πρώτα από την άμυνα εκεί όπου εμείς πήραμε τον Σάρλια. Βλέπεις την αντίδραση του στο πρώτο γκολ του ΠΑΟΚ και αναρωτιέσαι τί είδε ο Ιβάν και τον επέλεξε…

Υ.γ. 2: Καλέ μας φίλε Παλάσιος δεν δικαιολογείσαι να μην τελειώσεις την κεφάλια στο πρώτο ημίχρονο.

Υ.γ. 3: Ματέους Βιτάλ την ρουφιάνα την μπάλα δεν την πουλάμε στο κέντρο γιατί στο τρανζίσιον θα φάμε γκολ αγόρι μου καλό…

Y.γ. 4: Ο κόσμος της ομάδας σήμερα ήταν ΚΑ-ΤΑ-ΠΛΗ-ΚΤΙ-ΚΟΣ και δεν του αξίζει να περνάει όλα αυτά επειδή σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ έχει ΑΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΟΥΣ μεγαλομετόχους.

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: