Τρίτη, 28 ΙουνίουΚαλώς ήρθατε!!
Shadow

Aυτή είναι η compact ομάδα που μας έλεγαν οι σανοπώληδες;

Με όση ψυχραιμία υπάρχει κάνουμε το ποδοσφαιρικό μας σχόλιο.

Και πριν τα Γιάννενα και πριν το ματς στο Βικελίδης είχαμε μιλήσει για την ανάγκη να είναι συμπαγές το κέντρο της ομάδας χρησιμοποιώντας τρια χαφ σε 4-3-3 για να καλυφθούν οι αδυναμίες που υπάρχουν στο κέντρο της άμυνας.

Αντιθέτως είδαμε ξανά το 4-2-3-1 με τον Βιγιαφάνιες αντί του Λουντκβιστ και τον Αλεξανδρόπουλο αντί του Μαουρίσιο δίπλα στον Πέρεθ.

Το κέντρο μας ήταν πιο ευέλικτο αλλά ο Βιγιαφάνιες για ακόοοομη μια φορά ήταν περιπατητής. Μια χαψιά τον έκαναν οι Σάσα, Τζέγκο.

Πρέπει ΟΛΟΙ να πάρουν απόφαση ότι στα χαφ πρέπει να τρέχουν και ΟΙ ΤΡΕΙΣ για να έχει ισορροπία η ομάδα και να μπορούν να είναι οι γραμμές ψηλά.

Ταυτόχρονα για να είναι ψηλά οι γραμμές θα πρέπει τα στόπερ να είναι γρήγορα για να μην τρώνε για πλάκα τις αντεπιθέσεις, όταν χάνεται η μπάλα στο κέντρο.

Ο Παναθηναϊκός αυτή τη στιγμή στα στόπερ του έχει τρεις ΑΡΓΟΥΣ. Και ο Βέλεθ και ο Σάρλια και ο Πούγγουρας ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΟΙ. Θέλουν δίπλα τους έναν γρήγορο στόπερ για να σταθούν. Όσο αργεί να γυρίσει ο Σένκεφελντ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να βγαίνουν ψηλά αυτοί οι κεντρικοί αμυντικοί.

Έγκλημα αποτελεί το γεγονός ότι το καλοκαίρι δεν αποκτήθηκε γρήγορος κεντρικός αμυντικός (όπως μας έλεγαν) και αποκτήθηκε ένας Κροάτης χαμηλοτάτου επιπέδου.

Πάμε τώρα στο κέντρο.

Ο Πέρεθ δεν είναι ταχυδυναμικός. Ο Ισπανός σε όλες του τις ομάδες αγωνιζόταν ως καθαρό εξάρι σε 4-3-3 και είχε μικρότερες αποστάσεις να καλύψει.

Ο Αλεξανδρόπουλος ήταν όαση. Κρατούσε μόνος του τον Άρη χαμηλά και μόλις βγήκε κόπηκε η ομάδα στη μέση.

Ο Βιγιαφάνιες έπρεπε να φύγει το καλοκαίρι μόνο και μόνο για το insta-story από το Ντουμπάι τρεις μέρες μετά τη συντριβή από τον Ολυμπιακό. Κατά τα άλλα τι να συζητήσουμε; Κλασσικός περιπατητής. Η ομάδα αγωνιζόταν με 10 στο πρώτο ημίχρονο.

Όταν λοιπόν στους 5 της μεσοαμυντικής γραμμής τρέχει μόνο Ο ΕΝΑΣ και παίζει δυνατά τι ακριβώς περιμένουμε;

Σάσα, Ντζέγκο, Εντιαγέ αυτός ο Παναθηναϊκός δεν έχει και αν τους είχε θα τους βλέπαμε σαν Θεούς…

Για τέτοια κατάντια μιλάμε.

Τα τρια πρώτα ματς δείχνουν ότι για ακόοοομη μια φορά ο μεταγραφικός σχεδιασμός ήταν για κλάματα.

Διαβάζαμε για ταχυδυναμικούς παίκτες που θα έβγαζαν ένταση και ο φετινός Παναθηναϊκός είναι πιο soft και από τον περσινό.

Το σανό που φάγαμε για μια ακόμη φορά είναι συγκλονιστικό.

Θα κλείσουμε με μια ερώτηση:

Ιβάν σκοπεύεις και στο Καραϊσκάκη να κατέβεις με την ομάδα ανοιχτή και τις γραμμές ψηλα;

Βέβαια πρώτα έχουμε το ματς με τον Βόλο του οποίου οι παίκτες τρέχουν σαν μηχανάκια πριν φτάσουμε στον Ολυμπιακό.

Ποιος βάζει το χέρι του στη φωτιά ότι αυτή η ομάδα θα νικήσει σίγουρα την ομάδα του Αχιλλέα Μπέου;

Δυστυχώς κυνηγάμε την ουρά μας ξανά και ξανά και ξανά….

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: