Τετάρτη, 28 ΣεπτεμβρίουΚαλώς ήρθατε!!
Shadow

Tεσσάρα με μέτρια εμφάνιση δεν το λες και άσχημα…

Με εμφατικό τρόπο ξεκίνησε ο Παναθηναϊκός το πρωτάθλημα συντρίβοντας τον Απόλλωνα με 4-0 στη Λεωφόρο.

Οι πράσινοι δεν έκαναν κάποια σπουδαία εμφάνιση (ειδικά στο πρώτο ημίχρονο) και αυτό κάνει ακόμη πιο σημαντικά τα τέσσερα γκολ που πέτυχε σήμερα.

Το παιχνίδι ξεκίνησε με την ομάδα μουδιασμένη στα πρώτα 20 λεπτά και τον Απόλλωνα να έχει τον έλεγχο του αγώνα. Από εκεί και πέρα οι παίκτες του Γιοβάνοβιτς ανέβηκαν και έκαναν μέχρι το 45′ το 2-0. Είχαμε πολύ καιρό να δούμε τον Παναθηναϊκό να πηγαίνει άνετος στο ημίχρονο. Συνήθως τα προηγούμενα χρόνια πετούσαμε τα πρώτα ημίχρονα…

Στο δεύτερο ημίχρονο η αποβολή του Φατιόν απλοποίησε τα πράγματα αλλά η ομάδα δεν επαναπαύτηκε. Κυνήγησε περισσότερα γκολ και χάρισε στον κόσμο που βρέθηκε στη Λεωφόρο μια ωραία ποδοσφαιρική βραδιά.

Τα θετικά

  • Ο Ματέους Βιτάλ αποτελεί έναν παίκτη που έχουμε χρόνια να δούμε στον Παναθηναϊκό. Είναι ο πρώτος μετά τον Λέτο που ζει και αναπνέει στο να πηγαίνει στο ένας με έναν με τον αντίπαλο. Η θέση του είναι αριστερά και από εκεί θα πρέπει να ξεκινάει. Τα έκανε όλα ο μικρός Βραζιλιάνος. Καταπληκτικός με όλη τη σημασία της λέξης.
  • Η εμφάνιση του Καρλίτος ήταν πολύ καλή. Ο Ισπανός έτρεχε, έβγαινε πρώτος στη μπάλα μπροστά από τα στόπερ και έκανε αυτό που κάνουν τα σπουδαία φορ. Τελείωσε τις φάσεις που όφειλε να τελειώσει ως ένας από του πιο καλοπληρωμένους παίκτες της ομάδας.
  • Ο Σωτήρης Αλεξανδρόπουλος έδειξε ότι αν μπορέσει να βελτιώσει την πάσα του και τον χειρισμό της μπάλας μπορεί να γίνει βασικός και αναντικατάστατος. Έδωσε ταχύτητα στο κέντρο και πέτυχε ένα εκπληκτικό γκολ που θα τον γεμίσει με αυτοπεποίθηση.
  • Τα δυο ακραία μπακ Χουάνκαρ και Κώτσιρας ήταν σοβαρότατοι και ουσιώδεις. Ειδικά ο Έλληνας μπακ φάνηκε εντελώς ατρακάριστος και συγκεντρωμένος στο παιχνίδι του.
  • Η παρουσία του Διούδη. Ο Σωκράτης κατέβασε ρολά όποτε χρειάστηκε και έδειξε πως δεν θα αφήσει εύκολα τη θέση του βασικού γκολκίπερ στον Μπρινιόλι.
  • Το βάθος του ρόστερ. Ο Γιοβάνοβιτς είχε στον πάγκο τους Αλεξανδρόπουλο, Μακέντα, Ιωαννίδη, Παλάσιος και Χατζηγιοβάνη. Πέρυσι ο Μπόλονι κοιτούσε τον πάγκο και έβλεπε το χάος… Η σεζόν είναι μεγάλη και όλοι θα χρειαστούν.

Τα αρνητικά

  • Το δίδυμο Πέρεθ Μαουρίσιο στα χαφ ήταν πολύ αργό και ουσιαστικά εγκλωβίστηκε από τα τρια αμυντικά χαφ που παρέταξε ο Πετράκης. Ο Μαουρίσιο πέτυχε το γκολ, κρατάει την μπάλα αλλά του λείπουν τα τρεξίματα. Ο Πέρεθ έχει καλές τοποθετήσεις αλλά και αυτός θέλει δίπλα του έναν πιο γρήγορο μέσο.
  • Ο Λούντκβιστ με εξαίρεση τη φάση με τον Αϊτόρ όπου έβγαλε μια καταπληκτική σέντρα, δεν ήταν αυτός που έπρεπε. Χαμένα κοντρόλ, λανθασμένες πάσες και ουσιαστικά έδειξε ότι χρείαζεται ακόμη χρόνο προσαρμογής.
  • Ο Σάρλια έδειξε ότι είναι ένα πολύ βαρύ κορμί και δεν μπορέσει να συνθέσει ένα καλό αμυντικό δίδυμο με τον Βέλεθ. Πιθανότατα χρειάζεται και αυτός έναν πιο γρήγορο παίκτη δίπλα του για να φανεί περισσότερο. Δεν έκανε το μοιραίο λάθος αλλά έχασε πολλές κεφαλιές από τον Ντάουντα. Όσο πιο γρήγορα επιστρέψει ο Σένκεφελντ τόσο το καλύτερο για το κέντρο της άμυνας του κλάμπ.
  • Ο Αϊτόρ αποτέλεσε την έκπληξη της ενδεκάδας αλλά δεν έδειξε κάτι ιδιαίτερο. Δείχνει διαρκώς να μην νιώθει και να έχει ένα ράθυμο στυλ που εκνευρίζει. Ο Γιοβάνοβιτς τον υπολογίζει και οφείλει να προσπαθήσει περισσότερο όχι για να γίνει βασικός και αναντικατάστατος αλλά να δείξει ότι είναι επαγγελματίας και αξιοπρεπής ως χαρακτήρας. Διαφορετικά μεταγραφή στην Ισπανία δεν θα πάρει ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ.

Συμπέρασμα

Ο Παναθηναϊκός σε ένα θλιβερό και τραγικό τριήμερο (για το οποίο θα τοποθετηθούμε σύντομα με τη δέουσα προσοχή) κατάφερε να κάνει ένα δυναμικό ξεκίνημα στο πρωτάθλημα.

Έχει πολλά να δουλέψει, να βελτιώσει και να διορθώσει μέσα στη χρονιά.

Καθαρά αγωνιστικά χρειάζεται υπομονή και στήριξη στον Γιοβάνοβιτς.

Το 4-0 δεν πρέπει να βάλει τις αδυναμίες και τα αρνητικά κάτω από το χαλί γιατί και ο ΠΑΣ Γιάννινα και ο Άρης δεν είναι ομάδες που αστειεύονται στις έδρες τους. Θα φτύσουμε αίμα για να περάσουμε από Ζωσιμάδες και Βικελίδης

Εκτός του γηπέδου το αγκάθι που λέγεται Γιάννης Αλαφούζος παραμένει και αποτελεί τον απρόβλεπτο παράγοντα που είναι ικανός να τινάξει την ομάδα στον αέρα με διάφορους τρόπους.

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: