Πέμπτη, 19 ΜαΐουΚαλώς ήρθατε!!
Shadow

Ο Παναθηναϊκός με τον Σπανούλη απέδειξε ότι είναι πολύ πιο πάνω

Από χθες η πρώτη είδηση σχεδόν παντού είναι η απόσυρση του Βασίλη Σπανούλη από την ενεργό μπασκετική δράση. Αναμφίβολα πρόκειται για ένα γεγονός που λογικότατα κάνει τον γύρο της Ευρώπης καθώς ο Σπανούλης υπήρξε ένας πολύς σπουδαίος παίκτης κάνοντας μια γεμάτη καριέρα με πολλές και σπουδαίες διακρίσεις.

Η σχέση του Παναθηναϊκού με τον Σπανούλη πέρασε από πολλά κύματα.

Από την αποθέωση στο μίσος, από το μίσος στην απόλυτη αδιαφορία και από την απόλυτη αδιαφορία σε έναν ιδιότυπο αλληλοσεβασμό.

Ο τελευταίος αντικατοπτρίζεται στο γεγονός ότι ο Σπανούλης παρευρέθηκε συντετριμμένος στην κηδεία του Θανάση Γιαννακόπουλου, με τον οποίο είχε εκπληκτικές σχέσεις, και την ευχαριστήρια ανακοίνωση του Παναθηναϊκού για το τέλος της καριέρας του.

Η αλήθεια είναι πως ο Παναθηναϊκός στη σχέση του με τον Σπανούλη στάθηκε κατά κύριο λόγο ανώτερος σε σχέση με εκείνον με δυο μοναδικές και λυπηρές εξαιρέσεις.

Ο Παύλος και ο Θανάσης Γιαννακόπουλος ήταν εκείνοι που πίστεψαν στον Σπανούλη και του έδωσαν την ευκαιρία να εξαργυρώσει τις εκπληκτικές του σεζόν στο Μαρούσι, εντάσσοντας τον στην κορυφαία μπασκετική μηχανή της Ευρώπης και δίνοντας του την ευκαιρία να συνεργαστεί με τον μεγαλύτερο προπονητή όλων των εποχών που δεν είναι άλλος από τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς.

Ο Βασίλης έπιασε την ευκαιρία από τα μαλλιά και αναδείχτηκε την πρώτη του σεζόν σε έναν υπερπολύτιμο για την ομάδα παίκτη. Μέσα σε μόλις ένα χρόνο όμως έδειξε τον εγωισμό που τον διακρίνει γενικότερα ως άνθρωπο.

Ο Παναθηναϊκός τη σεζόν 2005-2006 έχασε στις λεπτομέρειες από την Ταου Κεράμικα το φαιναλ φορ της Πράγας και το φαιναλ φορ της Αθήνας την επόμενη σεζόν τέθηκε ως αυτοσκοπός για τη ομάδα. Ενώ λοιπόν όλος ο οργανισμός είχε εστιάσει σε αυτόν τον στόχο κάνοντας τον αυτοσκοπό, ο Βασίλης σηκώθηκε και έφυγε για να κυνηγήσει το όνειρο του στο NBA και τους Houston Rockets.

Είναι απολύτως λογικό να θέλει ένας μπασκετμπολίστας να παίξει και να καθιερωθεί στο κορυφαίο πρωτάθλημα του πλανήτη. Ο τρόπος όμως που το έκανε αυτό ο Σπανούλης ήταν άγαρμπος και σίγουρα κατακριτέος.

Παρά το γεγονός αυτό, ο Παναθηναϊκός βρήκε λύσεις γιατί τα αδέρφια Γιαννακόπουλου και ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς ήταν πάνω από κάθε παίκτη (όσο σπουδαίος και να ήταν αυτός) και το τέταρτο ευρωπαϊκό ήρθε στην τροπαιοθήκη του Συλλόγου. Την ίδια στιγμή ο Σπανούλης δεν μπόρεσε να κάνει απολύτως τίποτα στο Χιούστον και ουσιαστικά έφτασε να παρακαλεί τον Θανάση Γιαννακόπουλο να επιστρέψει στον Παναθηναϊκό, βάζοντας λυτούς και δεμένους.

Τα αδέρφια τον έφεραν πίσω αμέσως και δεν του κράτησαν μανιάτικο το γεγονός ότι πήγε να κρεμάσει την ομάδα το καλοκαίρι του 2006 για να κυνηγήσει το όνειρο του (δείχνοντας μια υπέρ το δέον αλαζονεία).

Εκείνος με τη σειρά του ανταπέδωσε στο παρκέ αυτή τους την κίνηση και έγινε ένας από τους σημαντικότερους παίκτες της ομάδας για τα επόμενα τρία χρόνια με αποκορύφωμα το εκπληκτικό φαιναλ φορ που έκανε στο Βερολίνο το 2009. Στο παρκέ και στα αποδυτήρια η παρουσία του ήταν υποδειγματική επαγγελματικά και κανείς δεν είχε παράπονο από εκείνον.

Πάντα όμως το “εγώ” του ήταν πάνω απ’ όλους και απ’ όλα. Έτσι το καλοκαίρι του 2010 επέλεξε να πάει στον Ολυμπιακό όπου τα λεφτά ήταν περισσότερα και ο ρόλος φυσικά ήταν αυτός του απόλυτου πρωταγωνιστή καθώς καλύτερος από εκείνον δεν υπήρχε στον Πειραιά.

Όπως έχει δηλώσει άλλωστε και ο ίδιος, πάντα ήθελε τον ρόλο του απόλυτου πρωταγωνιστή. Στον Παναθηναϊκό αυτόν τον ρόλο δεν μπορούσε να τον έχει από τη στιγμή που ο Δημήτρης Διαμαντίδης ήταν ο αρχηγός της ομάδας. Θα έπρεπε να περιμένει την απόσυρση του για να γίνει ο νούμερο 1 και αυτό ο Βασίλης δεν το άντεχε. Τα δείγματα βέβαια τα είχε δώσει το 2006 σχετικά με τον χαρακτήρα του. Δεν πέσαμε από τα σύννεφα.

Ο Παναθηναϊκός έχασε έναν σπουδαίο παίκτη αλλά δεν χάθηκε γιατί οι βάσεις του ήταν και είναι πολύ βαθιές. Κατέκτησε μια ακόμη ευρωλίγκα, πήρε τίτλους, συνέχισε να έχει για εξοχικό του το ΣΕΦ και η παρουσία του Σπανούλη στον Ολυμπιακό δεν έθεσε υπό τρομακτικά έντονη αμφισβήτηση την κυριαρχία του. Άρα το κακό δεν ήταν τόσο μεγάλο όσο φοβόντουσαν πολλοί εκείνη την εποχή.

Από την άλλη ο Σπανούλης έγινε ο απόλυτος μύθος σε μια ομάδα που ήταν αρκετά πιο κάτω από τον αιώνιο αντίπαλο της. Ο Ολυμπιακός για να ανέβει επίπεδο στο ευρωπαϊκό μπάσκετ, πήρε σάρκα από την σάρκα του Παναθηναϊκού και αυτό αποδεικνύει το δικό μας μεγαλείο. Ό,τι πέτυχαν το οφείλουν στη δική μας κουλτούρα και νοοτροπία που τους μεταλαμπάδευσε. Και αυτό όσο και αν δεν το παραδέχονται το ξέρουν πάρα πολύ καλά…

Από εκεί και πέρα ο Παναθηναϊκός στην ιστορία με τον Σπανούλη έκανε δυο λάθη. Το πρώτο αφορά τα όσα ντροπιαστικά ξεστόμισε ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος για τα παιδιά του. Λόγια που δεν τιμούν κανέναν. Ο Δημήτρης μετάνιωσε βέβαια για τα λεγόμενα του και ζήτησε συγγνώμη. Σε κάθε περίπτωση όμως το στίγμα έμεινε. Το άλλο λάθος ήταν το σύνθημα της κερκίδας για τη γυναίκα του. Ποτέ δεν μας εξέφρασε το συγκεκριμένο σύνθημα.

Τα χρόνια πέρασαν και όλα αυτά ανήκουν πλέον στο παρελθόν. Ο Παναθηναϊκός τίμησε τον Σπανούλη με τη χθεσινή του ανακοίνωση. Πρόκειται για μια κίνηση που ο Ολυμπιακός δεν έκανε αντίστοιχα όταν ο Δημήτρης Διαμαντίδης ανακοίνωσε τη δική του απόσυρση από τα παρκέ.

Εκείνος στο αποχαιρετιστήριο μήνυμα του δεν ανέφερε τίποτα για τον Παναθηναϊκό και ούτε ευχαρίστησε δημόσια την ομάδα που του έδωσε την ευκαιρία να αγωνιστεί στο ανώτατο επαγγελματικό επίπεδο, να κερδίσει τίτλους (τους περισσότερους με ομάδα στην καριέρα του) και να εξελιχθεί ως παίκτης.

Δεν πειράζει.

Όλα είναι μέσα στη ζωή.

Το θέμα σε κάθε περίπτωση είναι να στέκεσαι ανώτερος ακόμη και απέναντι σε ανθρώπους οι οποίοι μπορεί να αποδείχτηκαν αναξιόπιστοι και αφερέγγυοι…

Γι’ αυτό είμαστε άλλωστε ο ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΌΣ!

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: