Τετάρτη, 25 ΜαΐουΚαλώς ήρθατε!!
Shadow

Συμπεράσματα και σκέψεις από όσα είπε ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως η αιφνιδιαστική δημόσια τοποθέτηση του Δημήτρη Γιαννακόπουλου για τα τεκταινόμενα στον μπασκετικό Παναθηναϊκό, είχε εξαιρετικά έντονο ενδιαφέρον.

Εμείς ήμασταν από τους πρώτους που και μέσα από τα κείμενα μας αλλά και το Twitter, αναφέραμε συνεχώς ότι ξέχωρα από τη συνέντευξη τύπου που θα έδινε η μπασκετική τριανδρία Τριαντόπουλου, Αλβέρτη, Διαμαντίδη, θα έπρεπε να βγει και να μιλήσει δημόσια ο ίδιος ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος και να ρίξει φως γύρω από τα διάφορα θέματα που ταλανίζουν την ομάδα. Εκείνος είναι που έχει το μαχαίρι και το καρπούζι από τη στιγμή που παραμένει μεγαλομέτοχος της ΚΑΕ είτε ασχολείται ενεργά είτε όχι.

Βλέποντας λοιπόν ξανά τα όσα ανέφερε στο live που έκανε στο Instagram καταλήξαμε σε μια σειρά από συμπεράσματα σχετικά με αλήθειες που ειπώθηκαν αλλά και αντιφάσεις που προέκυψαν.

Πιο αναλυτικά:

1) Για ακόμη μια φορά ανέφερε πως το 2012 ανέλαβε την ομάδα με το ζόρι από τη στιγμή που ο πατέρας του με τον θείο του δεν έβρισκαν αγοραστές. Βέβαια πριν το 2012 σε παρασκηνιακό επίπεδο μόνο αδιάφορος δεν του ήταν ο Παναθηναϊκός όχι μόνο στο μπάσκετ αλλά και στο ποδόσφαιρο. Μην πούμε μάλιστα κυρίως στο ποδόσφαιρο.

2) Δεν ενδιαφέρεται να επιστρέψει ενεργά στον μπασκετικό Παναθηναϊκό και θέλει να αποχωρήσει. Προφανώς και έχει κάθε δικαίωμα να επιθυμεί κάτι τέτοιο. Άλλωστε κανείς δεν του ζήτησε να μείνει με το ζόρι και να καταπιέζει τον εαυτό του. Ούτε στον ίδιο κάνει καλό αλλά ούτε και στον Παναθηναϊκό μια σχέση με το… “στανιό”. Το μόνο που οφείλει να κάνει είναι να παραδώσει μια ομάδα που θα είναι νοικοκυρεμένη και τακτοποιημένη.

3) Τα όσα μετέφερε σχετικά με την υπόθεση του ΟΑΚΑ ήταν άκρως ενθαρρυντικά και ειλικρινά χαιρόμαστε με τις εξελίξεις σε αυτό το κομμάτι. Θα είναι μεγάλη η προσφορά του Δημήτρη Γιαννακόπουλου να λύσει το πρόβλημα στέγασης του μπασκετικού τμήματος και πιθανότατα το σπουδαιότερο κατόρθωμα του στην πορεία του στον Παναθηναϊκό. Ο Δημήτρης θα δώσει λύση σε αυτό το ζήτημα γιατί αντιλήφθηκε πως το πρωτεύον είναι να αποκτήσει η ομάδα δικό της γήπεδο και όχι να γίνει ένα mall που θα έχει συμπληρωματικά για κράχτη του το γήπεδο.

4) Θεωρεί πως μέσα σε αυτά τα 8 χρόνια ενασχόλησης του πέτυχε αρκετά πράγματα με την ομάδα και σε αυτό προφανώς και δεν θα διαφωνήσουμε μαζί του. Προσέθεσε τίτλους και μέχρι ενός σημείου είχε τον Παναθηναϊκό σε ανταγωνιστικό επίπεδο στην Ευρωλίγκα. Θα μπορούσε να πάει και καλύτερα αν δεν έκανε ορισμένα “ράβε-ξήλωνε” στο ρόστερ και στους προπονητές αλλά σε κάθε περίπτωση το αγωνιστικό πρόσημο δεν ήταν αρνητικό στο σύνολο του.

5) Σε όσα ανέφερε για τον Μπερτομέου έχει 100% δίκιο και του το έχουμε πιστώσει. Πάντα είχε δίκιο αλλά όπως έχουμε γράψει, το έχανε σχεδόν πάντα στον τρόπο γιατί δεν είχε υπομονή (δες εδώ). Φαντάζεστε να είχε κάνει πράξη την σκέψη του να αποχωρήσει ο Παναθηναϊκός από την Euroleague και να μεταπηδούσε στο Champions League της FIBA;

Ο Μπερτομέου νικήθηκε αλλά αν ο παρορμητισμός του Δημήτρη είχε προχωρήσει εκείνη την εποχή, ο Παναθηναϊκός θα ήταν απλά ένας ηθικός νικητής που θα είχε διαλέξει όμως την φυγή από την μάχη. Σήμερα όμως η ομάδα ανήκει πανηγυρικά στους νικητές της υπόθεσης και μπορεί υπό τις νέες συνθήκες να βελτιώσει τη θέση της μέσα στην Euroleague.

6) Όσον αφορά την Θύρα 13 εντοπίσαμε ορισμένες αντιφάσεις στα λεγόμενα του. Από τη μια τόνισε ότι δεν τον έδιωξε η 13 από τον Παναθηναϊκό και ότι έχει πρόβλημα μόνο με συγκεκριμένα πρόσωπα. Από την άλλη ανέφερε πως αν σκεφτόταν να γυρίσει στην ομάδα, τα άτομα αυτά θα έπρεπε να του ζητήσουν δημόσια συγγνώμη, χωρίς όμως να θεωρεί ταυτόχρονα ότι αυτή η κίνηση θα αποτελούσε το μοναδικό εχέγγυο που θα οδηγούσε στην επαναδραστηριοποίηση του.

Εδώ νομίζουμε πως τα πράγματα περιπλέκονται. Ένας άνθρωπος που δηλώνει συνεχώς ότι επιθυμεί διακαώς να αποχωρήσει από κάπου, δεν κάνει δημόσια αναφορά για πιθανή του επιστροφή στο μέλλον υπό όρους και προϋποθέσεις.

Αυτό δείχνει πως ο Δημήτρης δεν είναι απόλυτα βέβαιος μέσα του ότι στο μέλλον θα μπορέσει να ζήσει μακριά από τον Παναθηναϊκό και την ένταση του γηπέδου. Το αίμα νερό δεν γίνεται και το αντιλαμβάνεται, όσο και αν προσπαθεί να πείσει για το αντίθετο…

7) Σε σχέση με τις αναφορές για το ενδιαφέρον Ελλήνων επενδυτών θα χαλάσουμε τις καρδιές μας. Ο Δημήτρης ανέφερε πως υπήρξε ενδιαφέρον από δυο πολύ ισχυρούς Έλληνες επιχειρηματίες, οι οποίοι του ζήτησαν να είναι εκείνος μπροστά στην αρχή για να λειτουργήσει ως ασπίδα, επειδή φοβούνται ότι η 13 μπορεί να πάει κάποια μέρα στα σπίτια τους.

Συγγνώμη αλλά δεν μπορούμε να διανοηθούμε ότι ο ένας στους τρεις πιο πλούσιους Έλληνες που έχει δισεκατομμύρια ευρώ και μπορεί να ρίξει κυβερνήσεις, φοβάται μερίδα οργανωμένων οπαδών της ομάδας και γι’ αυτό χρειάζεται ασπίδα για να ασχοληθεί. Αν πάντως χρειαζόταν ασπίδα, καλύτερη από τον Ομπράντοβιτς δεν θα μπορούσε να βρει…

Το να μην θέλει κάποιος ζάμπλουτος Έλληνας να ασχολείται καθημερινά με την ομάδα και στην ουσία να επιθυμεί να είναι συμπαίκτης το καταλαβαίνουμε. Αυτό έχει βάση. Το να φοβάται όμως τον κόσμο της ομάδας, στο δικό μας μυαλό δεν στέκει με τίποτα και για κανένα λόγο.

Εμείς θα θυμίσουμε ότι στο παρελθόν ο Δημήτρης ζητούσε από τους πλούσιους Παναθηναϊκούς να τον βοηθήσουν και με παράπονο έλεγε πως δεν ενδιαφερόταν κανείς. Τελικά βρέθηκαν δυο πολύ εύποροι Παναθηναϊκοί να βάλουν πλάτη στο μπάσκετ και να γίνουν συμπαίκτες αλλά τώρα δεν επιθυμεί να ασχοληθεί ο ίδιος. Όπως φαίνεται τα άστρα στον Παναθηναϊκό δεν μπορούν να ευθυγραμμιστούν με τίποτα…

8) Στις αναφορές του για τον Γιάννη Αλαφούζο και την υπόθεση του Βοτανικού τον πιστεύουμε απόλυτα. Το ότι ο Γιάννης Αλαφούζος είναι διπρόσωπος και αφερέγγυος είναι απολύτως αληθές καθώς δεν είναι μόνο ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος που εξαπατήθηκε από τον συγκεκριμένο. Όσον αφορά τον Βοτανικό τα έχουμε ξαναγράψει πως βρίσκεται στην σωστή πλευρά της ιστορίας και μιλάει την γλώσσα της αλήθειας όταν λέει πως έτσι όπως είναι σχεδιασμένο το πλάνο ο Παναθηναϊκός είναι ο μεγάλος χαμένος.

Αντί επιλόγου θα κλείσουμε με μια συνέντευξη που είχε παραχωρήσει ο Παύλος Γιαννακόπουλος το 1999 στον Λάμπη Ταγματάρχη. Ψηλαφίζοντας την ιστορία του Παύλου και του Θανάση αυτό που καταλάβαμε ότι έκανε την πραγματική διαφορά στον Παναθηναϊκό, πέρα από τα ατελείωτα λεφτά, ήταν η λέξη αγάπη.

Αγάπη για την ομάδα, αγάπη για τον κόσμο, αγάπη για τους παίκτες, αγάπη για τον αθλητισμό.

To να λέει κάνεις ότι αγαπάει την ομάδα δεν σημαίνει τίποτα από μόνο του. Αγάπη σημαίνει ανοχή στο διαφορετικό και όχι προσπάθεια επιβολής και δημιουργίας εχθρών όλη την ώρα.


Από το 2012 και έπειτα μας έχει λείψει πολύ περισσότερο η αγάπη απ’ ότι τα λεφτά.

Άλλωστε στα πρώτα χρόνια του Παύλου με τις διαδοχικές αποτυχίες ή τα ζόρικα χρόνια του Σπόρτινγκ, αυτό που κράτησε την ομάδα όρθια δεν ήταν τα λεφτά αλλά η αγάπη των αδερφών Γιαννακόπουλου για την ομάδα και τον κόσμο της.


Ο κόσμος μάλιστα ποτέ δεν τα έβαλε με τον Παύλο και τον Θανάση σε περιόδους αποτυχιών γιατί έβλεπε δυο ανθρώπους να αγαπούν παθολογικά τον Σύλλογο και αυτό που κάνουν.

Γενικότερα στη ζωή αν αυτό που κάνεις δεν το νιώθεις και δεν το αγαπάς τότε καλύτερα να μην το κάνεις καθόλου…

Δείτε τη συνέντευξη αυτή και φέρτε στο μυαλό σας την χθεσινή συνέντευξη στο Instagram.

Θα καταλάβετε πολλά για το χθες αλλά και το σήμερα της ομάδας…






Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: