Τετάρτη, 30 ΝοεμβρίουΚαλώς ήρθατε!!
Shadow

Οι ρίζες είναι σημαντικότερες από πολυτελή ντουβάρια στη μέση του πουθενά…

Σήμερα η ΑΕΚ εγκαινιάζει το νέο της γήπεδο και ουσιαστικά επιστρέφει και επίσημα στην προγονική της γη, την Νέα Φιλαδέλφεια. Η στιγμή αυτή είναι προφανώς ιστορική όχι μόνο για τους κιτρινόμαυρους αλλά και για το ελληνικό ποδόσφαιρο που αποκτά ένα ακόμη σύγχρονο γήπεδο μετά από αυτό του Φαλήρου.

Για προσωπικούς λόγους έχει τύχει να περάσω τρεις φορές από το γήπεδο της ΑΕΚ και έχω να πω τα εξής:

Η “Αγιά Σοφιά-OPAP Arena” χτίστηκε στην κυριολεξία τσίμα τσίμα. Τα πάντα είναι στο όριο!

Ο αστικός ιστός είναι κυριολεκτικά μια ανάσα από το γήπεδο με χαμηλά σπίτια να βρίσκονται στα δέκα μέτρα από τις θύρες. Το θέμα του πάρκινγκ θα αποτελέσει πελώριο δράμα και ο ηλεκτρικός του ΗΣΑΠ κυριολεκτικά θα “στενάζει” σε κάθε ματς της ΑΕΚ.

Η χωρητικότητα του γηπέδου φτάνει τις 31 χιλιάδες θέσεις με μεγάλη πίεση και ζόρι αλλά ταυτόχρονα είναι και η απόδειξη ότι στη σύγχρονη αρχιτεκτονική μπορούν να γίνουν ΤΑ ΠΑΝΤΑ.

Αν η ΑΕΚ επέλεγε να πάει στα Λιόσια και στο οικόπεδο του ΟΔΔΗΧ προφανώς θα μπορούσε να φτιάξει ένα lux γήπεδο με πολύ μεγαλύτερη χωρητικότητα και πολύ περισσότερες ανέσεις από την OPAP Arena. Δεν υπάρχει αμφιβολία επ’ αυτού.

Δεν θα βρεις όμως ούτε ΈΝΑΝ Αεκτζη που στο δίλημμα υπερλούξ γήπεδο στη μέση του πουθενά ή 31 χιλιάδες με το ζόρι στην Νέα Φιλαδέλφεια να μην επέλεγε ξεκάθαρα το δεύτερο παρά τα προβλήματα που θα υπάρξουν ειδικά στην αρχή.

Και αυτό γιατί η επιστροφή στις ρίζες είναι πολύ πιο σημαντική από ένα μοντέρνο οικοδόμημα σε έναν χώρο με τον οποίο η ψυχοσύνθεση της ομάδας αλλά και του κόσμου δεν έχει καμία σχέση.

Ο κόσμος της ΑΕΚ σήμερα δεν πάει απλά σε ένα καινούριο και σύγχρονο γήπεδο.

Γυρίζει στον τόπο του! Επιστρέφει στον πυρήνα του!

Αυτό το συναίσθημα είναι πολύ σημαντικότερο γιατί τα ντουβάρια από μόνα τους δεν λένε ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ! Οι άνθρωποι είναι εκείνοι που δίνουν ζωή και την δίνουν όταν νιώθουν γεμάτοι. Διαφορετικά και το πιο λαμπρό αρχιτεκτονικό οικοδόμημα περνάει αδιάφορο.

Την άποψη αυτή την ενστερνίζονται και στον ΠΑΟΚ με την Νέα Τούμπα να έχει μπει στις ράγες. Ούτε οι Παοκτζηδες διανοήθηκαν να φύγουν από τη δική τους γη για να πάνε στα περίχωρα να σηκώσουν ένα… “διαστημόπλοιο”.

Από τους τέσσερις μεγάλους του ελληνικού ποδοσφαίρου ο μόνος που αυτή τη στιγμή βιώνει τον μονόδρομο της μετακίνησης αφήνοντας την προγονική του εστία για τη μέση του πουθενά είναι ο Παναθηναϊκός.

Αν ο Παναθηναϊκός έφευγε από την Λεωφόρο για να πάει στο Γουδί δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα γιατί θα παρέμενε εντός του πυρήνα των περιοχών του. Κανείς δεν θα ένιωθε ότι η ομάδα ξεσπιτώνεται. Ίσα ίσα που θα μπορούσε να γίνει ένα πολύ μεγάλο γήπεδο στην καρδιά της Αθήνας και όχι στην άκρη της δίπλα στο Ρέντη, την Νίκαια και τον Κορυδαλλό…

Σε αυτό βέβαια κάποιοι θα πουν ότι ο Παναθηναϊκός δεν είναι ομάδα των Αμπελοκήπων ώστε να φοβάται να πάει στον Βοτανικό.

Τα ίδια έλεγε και ο Ντέμης Νικολαΐδης στους Αεκζτηδες για να τους πείσει ότι θα είναι καλύτερα στη χωματερή του ΟΔΔΗΧ αντί στη Νέα Φιλαδέλφεια. Σήμερα όμως ο Ντέμης θα μπει να παρελάσει στην Αγιά Σοφιά μαζί με άλλες 22 δόξες της ΑΕΚ… Το λες και μια ευχάριστη τιμωρία για τον ίδιο…

Η πικρή αλήθεια είναι ότι ο Παναθηναϊκός τις δεκαετίες του 1980 και του 1990 έχασε την χρυσή ευκαιρία να κάνει γήπεδο στο Γουδί αλλά η “πληγή” που λέγεται οικογένεια Βαρδινογιάννη δεν είχε την παραμικρή διάθεση να βάλει το χέρι στην τσέπη για τέτοια πράγματα.

Βέβαια μιλάμε για ανθρώπους που δεν άφησαν στον Σύλλογο ούτε ένα τασάκι στην κυριολεξία.

Ακόμη και σήμερα ο Γιώργος Βαρδινογιάννης βγάζει χρήματα από τον Παναθηναϊκό ενοικιάζοντας την Παιανία στις Ακαδημίες της ΠΑΕ. Μάλιστα δεν επιτρέπει στην Β’ ομάδα να κάνει προπονήσεις εκεί γιατί δεν θέλει να έχει ουδεμία σχέση με την ΠΑΕ. Βέβαια ξεχνάει πως η ΠΑΕ είναι εκείνη που του καταβάλει το ενοίκιο για το προπονητικό…

Όταν το Γουδί χάθηκε προέκυψε επί Τζίγγερ η περιπλάνηση της ομάδας σε διάφορα μέρη φτάνοντας μέχρι και στο Ελληνικό(!) για να τα καταλήξει τελικά στον Βοτανικό

Και πάλι η ανικανότητα της οικογένειας με το περιβόητο νομικό δέσιμο του εμπορικού του Βωβού με το γήπεδο σε συνδυασμό με την μη ύπαρξη χρημάτων έστειλαν ξανά την υπόθεση στα βράχια.

Σήμερα ασχολούμαστε πάλι με τον Βοτανικό περιμένοντας να δεήσει το κράτος και η Ευρωπαϊκή Ένωση να δώσει τα χρήματα για ένα γήπεδο που δεν θα ανήκει φυσικά στον Παναθηναϊκό αλλά στον Δήμο Αθηναίων και κατ’ επέκταση στο κράτος.

Και όλα αυτά για να ξεσπιτωθούμε και να πάμε σε ένα… “διαστημόπλοιο” στη μέση του πουθενά που θα πρέπει να το κάνουμε σπίτι μας με το στανιό…

Σε κάθε περίπτωση το ζουμί στην όλη υπόθεση είναι ένα και μόνο ένα:

Για να γίνει το γήπεδο στην Φιλαδέλφεια ο Μελισσανίδης πέρα από τα λεφτά της Περιφέρειας (20 εκατομμύρια ευρώ) έβαλε μαζί με άλλους επιχειρηματίες λεφτά από την τσέπη ΤΟΥ και περίπου 35 εκατομμύρια από τα λεφτά που μάζεψε η ΑΕΚ από τη συμμετοχή της σε Champions και Europa League.

Και αφού είπε ότι πληρώνει, μετά ΑΠΑΙΤΗΣΕ από κυβερνήσεις, δικαστήρια και δημόσιες υπηρεσίες να κάνουν πράξη την επιθυμία του για εκεί που… και καλά δεν μπορούσε να γίνει τίποτα. Αυτή είναι καλώς ή κακώς η Ελλάδα και δεν θα την αλλάξουμε εμείς…

Το γήπεδο της ΑΕΚ δεν είναι τίποτα άλλο παρά η τρέλα ενός ΑΕΚτζη επιχειρηματία που παρά τα πολλά και τραγελαφικά λάθη του πάνω στο αγωνιστικό σκέλος θέλησε να μείνει στην ιστορία της ομάδας του ως ο άνθρωπος που της έλυσε το στεγαστικό πρόβλημα για τα επόμενα 100 χρόνια φτιάχνοντας γήπεδο και σύγχρονο προπονητικό κέντρο.

Στον Παναθηναϊκό τέτοιοι άνθρωποι ΔΥΣΤΥΧΩΣ δεν υπήρξαν και οι μόνοι που μπορούσαν να κάνουν πράξη ένα γήπεδο στην Λεωφόρο ή το Γουδί (Γιαννακόπουλοι) δεν πήραν ποτέ την ΠΑΕ στα χέρια τους το καταραμένο 1979 και απλά αναγκάστηκαν να συρθούν πίσω από τον Τζίγγερ με αντάλλαγμα ένα γήπεδο μπάσκετ στον Βοτανικό που τελικά και αυτό τους το έκοψε ο νόμος Μπιρμπίλη

Όσο για τώρα;;;

Καλή ζητιανιά στον Μητσοτάκη, τον Μπακογιάννη και τους τεχνοκράτες των Βρυξελλών μήπως και δώσουν τα λεφτά και κάνουμε γήπεδο στη μέση πουθενά…

Ο καθένας όπως στρώνει κοιμάται…

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: