Τετάρτη, 28 ΣεπτεμβρίουΚαλώς ήρθατε!!
Shadow

Mερικές σκέψεις για τον Αλεξανδρόπουλο…

Είναι προφανές ότι ο Σωτήρης Αλεξανδρόπουλος αποτελεί έναν παίκτη κλειδί σε αυτή την τελευταία φάση της υλοποίησης του φετινού μεταγραφικού σχεδιασμού του Παναθηναϊκού.

Οι προτάσεις της Βερόνα είναι απολύτως λογικό να μην αποτελούν σοβαρή βάση για διαπραγμάτευση αλλά κρατούν στον αφρό της αγοράς την περίπτωση του για άλλους ενδιαφερόμενους όπως για παράδειγμα η Σπόρτινγκ Λισσαβόνας.

Πολλοί θεωρούν ότι ο Σωτήρης πρέπει να παραμείνει στην ομάδα, να δουλέψει, να πάρει χρόνο συμμετοχής και να πωληθεί στο μέλλον ακόμη και με οκταψήφιο νούμερο.

Για να γίνει αυτό βέβαια θα πρέπει να πληρούνται δυο παράμετροι:

α) Ποια θέση ταιριάζει στον παίκτη με βάση τα προσόντα του; Είναι εξάρι ή οχτάρι;

Μέχρι ώρας κανείς δεν μπορεί να δώσει σαφή εξήγηση.

Σαν οχτάρι δεν έχει διορατικότητα στο παιχνίδι του και δεν πασάρει κάθετα, ενώ σαν εξάρι δεν έχει την ψυχραιμία και την διαύγεια πνεύματος ώστε να πάρει την μπάλα από τα στόπερ και να δώσει τον τέμπο στην ανάπτυξη της ομάδας.

Γι’ αυτό και ο Ιβάν δεν τον επιλέγει σε αυτές τις θέσεις που απαιτούν τεχνική αλλά και καλό διάβασμα του παιχνιδιού. Τον αφήνει να παίζει πιο μπροστά αφήνοντας τον να λειτουργήσει περισσότερο με το ένστικτο και την ταχύτητα του στα πρεσαρίσματα και τα κλεψίματα. Αυτό και μέχρι εκεί όμως… Το να κλέψεις την μπάλα χωρίς να ξέρεις τι να την κάνεις μετά δεν αποτελεί λύση.

β) Είναι σε θέση ο νεαρός χαφ να αναπτύξει τις αδυναμίες που έχει στον τρόπο παιχνιδιού του ώστε να γίνει ένας ολοκληρωμένος ποδοσφαιριστής; Υπάρχει δηλαδή ένα ρεαλιστικό potential ή μόνο ευχολόγια;

Τα ερωτήματα και τα διλλήματα γύρω από τον Αλεξανδρόπουλο είναι δυστυχώς σκληρά και αμείλικτα.

Ένας Παναθηναϊκός που θέλει να πρωταγωνιστεί και να διεκδικεί τίτλους δεν μπορεί να αφήνει παίκτες να παίρνουν χρόνο συμμετοχής για να μάθουν “στου κασίδη το κεφάλι” τα βασικά του ποδοσφαίρου.

Ένας Παναθηναϊκός της εποχής Δώνη θα μπορούσε να έχει τον Αλεξανδρόπουλο βασικότατο και να μαθαίνει πάνω στα κεφάλια μας χωρίς να “τρέχει κάστανο”.

Τα πράγματα είναι απλά:

Ο Ιβάν θέλει έναν Παναθηναϊκό που θα παίζει ποδόσφαιρο κυριαρχίας και θα σπάει πολυπρόσωπες άμυνες. Κάτι τέτοιο απαιτεί ΚΑΙ ΤΑ ΤΡΙΑ ΧΑΦ να είναι μπαλαδόροι με καλή τεχνική, με σωστά κρατήματα της μπάλας, με κάθετες πάσες και σωστά ανοίγματα στους χώρους.

Τη συγκεκριμένη στιγμή ο Αλεξανδρόπουλος ΔΥΣΤΥΧΩΣ δεν έχει αυτά τα στοιχεία και κατ΄ εμέ είναι αμφίβολο αν μπορεί να τα αποκτήσει σε μια ομάδα που πλέον θα επιζητά τις νίκες.

Αν ο Ιβάν θεωρεί ότι ο Σωτήρης μπορεί να γίνει ένας τέτοιος παίκτης τότε να τον κρατήσει και να δουλέψει μαζί του.

Αν πάλι δεν το πιστεύει αυτό τότε ο νεαρός χαφ θα πρέπει να πωληθεί τώρα με ένα ποσό στα 5-6 εκατομμύρια και τα χρήματα αυτά να πάνε σε δυο χαφ που θα ξέρουν μπάλα, θα διαβάζουν το παιχνίδι και δεν θα είναι απλοί τρεχαλατζήδες.

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: