Παρασκευή, 12 ΑυγούστουΚαλώς ήρθατε!!
Shadow

O Kαλάθης διάλεξε Ιτούδη και υπάρχει λογική…

Ο Νικ Καλάθης απάντησε αρνητικά στην πρόταση του Παναθηναϊκού για κλειστό τριετές συμβόλαιο ύψους 4,2 εκατομμύριων ευρώ και φαίνεται πως οδεύει στη Φενέρμπαχτσε του Δημήτρη Ιτούδη με κλειστό διετές που θα φτάσει στα 3 εκατομμύρια ευρώ (1,5 τον χρόνο δηλαδή). Ο διεθνής Έλληνας γκαρντ λέγεται πως ζήτησε 4,5 μύρια από τους πράσινους, οι οποίοι δεν ήταν διατεθειμένοι να αυξήσουν κι άλλο την ήδη μεγάλη προσφορά τους.

Πολλοί θα πουν ότι ο Καλάθης προτίμησε την Φενέρ για τα λεφτά και μέχρι ενός σημείου έχουν δίκιο. Άλλωστε ο Νικ βάζει πολύ ψηλά τα χρήματα όντας αμερικανοθρεμμένος.

Είναι όμως αυτή η απόλυτη αλήθεια;

Πέρα από τα χρήματα που μπορεί να προσφέρει μια ομάδα υπάρχουν δυο πολύ σημαντικά στοιχεία που αποτελούν κριτήριο για τους παίκτες.

Αυτά είναι:

  • το ήρεμο και σταθερό εργασιακό περιβάλλον

  • η αγωνιστική δυναμική της κάθε ομάδας.

Είτε μας αρέσει, είτε όχι αυτή τη στιγμή η Φενέρμπαχτσε βγαίνει στην αγορά με την αξιοπιστία που της προσδίδει ο Δημήτρης Ιτούδης. Πολύ απλά ο παίκτης που θα μιλήσει με την Φενέρ, θα έρθει σε επαφή με τον μεγαλύτερο Έλληνα προπονητή και έναν εκ των σπουδαιότερων της Ευρώπης. Είτε το θέλουμε, είτε όχι το ευρωπαϊκό μπάσκετ έχει ζυγίσει τον Ιτούδη και τον έχει κατατάξει στην προπονητική ελιτ. Τόσο απλά…

Από την άλλη ο Παναθηναϊκός βγαίνει στην αγορά με βασικό του ομιλητή τον Αργύρη Πεδουλάκη και προπονητή τον Ράντονιτς. Είτε μας αρέσει, είτε όχι ο Πεδουλάκης δεν είναι Ιτούδης όσο μπάσκετ κι αν νομίζουν κάποιοι πως ξέρει. Ταυτόχρονα ο Ράντονιτς είναι ένας αξιοπρεπής προπονητής αλλά σίγουρα όχι πρωτοκλασσάτος.

Επίσης οι πράσινοι τα τελευταία χρόνια αποτελούν μια ομάδα που έχει υποστεί μια τρομακτική κακοποίηση σε όλα τα επίπεδα και αποτελεί ένα ασταθέστατο εργασιακό περιβάλλον με συνεχείς εντάσεις και εναλλαγές πλάνων και προσώπων.

Εμείς εδώ μπορεί να ζούμε με τα μεγαλεία του παρελθόντος αλλά όπως έλεγε και ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς “μόνο το μέλλον είναι σημαντικό”.

Η αλήθεια ΔΥΣΤΥΧΩΣ είναι πως ο Παναθηναϊκός αυτή τη στιγμή δεν αποτελεί ομάδα που να εμπνέει και να εξιτάρει τους τοπ παίκτες της Ευρώπης. Αποτελεί μια εκ των τελευταίων επιλογών που μπορεί να έχει ένας παίκτης από το πάνω ράφι.

Μεταξύ Φενέρ και Παναθηναϊκού η τουρκική ομάδα είναι προτιμότερη καθώς είναι πρωταθλήτρια Τουρκίας κερδίζοντας την πρωταθλήτρια Ευρώπης Εφές αλλά και σταθερά τουλάχιστον στην οχτάδα της Ευρωλίγκας.

Ο Παναθηναϊκός είναι μια ομάδα που τα δυο τελευταία χρόνια έχει πέσει τόσο πολύ σε αγωνιστικό επίπεδο και την ίδια στιγμή ο αιώνιος αντίπαλος του ανήκει στην πρώτη ταχύτητα της Ευρωλίγκας.

Αυτή είναι η αλήθεια και σε όποιον αρέσει.

Ο Παναθηναϊκός για να επιστρέψει δεν χρειάζεται ΜΟΝΟ να κουνάει λεφτά.

Χρειάζεται σοβαρούς ανθρώπους, αξιοπιστία, σταθερότητα και ήρεμο εργασιακό περιβάλλον.

Από τα παραπάνω τη συγκεκριμένη στιγμή δεν έχει σχεδόν τίποτα και θα πρέπει να τα κτίσει από το μηδέν αν θέλει να ανέβει επίπεδο γιατί και άλλοι κουνάνε τα λεφτά αλλά πληρούν ταυτόχρονα τις παραπάνω προϋποθέσεις.

Έτσι είναι λογικό να στρεφόμαστε τελικά σε επιλογές τύπου Γουόλτερς γιατί πολύ απλά είμαστε στην τρίτη ταχύτητα της διοργάνωσης και θα συνεχίσουμε αν δεν αλλάξουν αυτά που αναφέραμε παραπάνω.

Υ.γ.: Μακάρι να ισχύει του Γκριγκόνις στον απόλυτο βαθμό. Διαφορετικά θα γίνουν ακόμη μεγαλύτερα τα προβλήματα.

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: