Δευτέρα, 30 ΙανουαρίουΚαλώς ήρθατε!!
Shadow

Ο Ιβάν είναι ένα χρόνο εδώ και ακόμη δεν τον έχουμε καταλάβει…

Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς βρίσκεται εδώ και ένα χρόνο στην καθημερινότητα μας και θεωρητικά θα έπρεπε να είχαμε αντιληφθεί μέσα σε αυτό το διάστημα τον τρόπο σκέψης του. Η αλήθεια βέβαια είναι ότι η ποδοσφαιρική λογική του είναι τελείως “out of the greek box”.

Για εμάς εδώ στην Ελλάδα η μεταγραφική περίοδος είναι ένα πανηγύρι. Θέλουμε φανταχτερά ονόματα ποδοσφαιριστών ακόμη κι αν έχουν ξεπέσει (πλέον μέχρι και βιαστές δεν μας πολυχαλάνε…). Θέλουμε θριαμβευτικά πρωτοσέλιδα για να συνοδεύουμε τον καφέ μας στην παραλία. Άμα λάχει επίσης, γουστάρουμε να πεταχτούμε μέχρι και το αεροδρόμιο για να υποδεχτούμε κάποιον παιχταρά.

Αυτός είναι ο Έλληνας οπαδός και έτσι θέλει το καλοκαίρι του.

Μόνο που στον υπόλοιπο ποδοσφαιρικό πλανήτη τα πανηγύρια γίνονται τον Μάιο στο τέλος κάθε χρονιάς και όχι τον Ιούλιο που ξεκινάει πάλι να γράφει το κοντέρ αρχίζοντας από το μηδέν.

Και πέρυσι το καλοκαίρι αλλά και φέτος με τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς να έχει το μεταγραφικό κουμάντο όλοι οι φίλοι του Παναθηναϊκού βασανιζόμαστε. Βλέπουμε τους υπόλοιπους να κάνουν πιο γρήγορα τις μεταγραφές τους και εμείς ταυτόχρονα να τρωγόμαστε με τα ρούχα μας.

Πολλοί θεωρούν ότι το μεγάλο πρόβλημα είναι ο Αλαφούζος που δεν δίνει λεφτά και ουσιαστικά εγκλωβίζει τον Ιβάν κάνοντας του τη ζωή πιο δύσκολη και αναγκάζοντας τον να καθυστερεί τρομερά την υλοποίηση του μεταγραφικού σχεδιασμού.

Είναι όμως έτσι τα πράγματα;

Είναι όντως το πρόβλημα αποκλειστικά ο Αλαφούζος τη συγκεκριμένη στιγμή;

Για να απαντήσουμε στο ερώτημα αυτό θα πρέπει να διακρίνουμε τις ευθύνες που έχουν οι δυο άνθρωποι που παίρνουν τις αποφάσεις στην ομάδα.

Οι ανανεώσεις είναι θέμα του Αλαφούζου

Κατά τη γνώμη μου το πρόβλημα με τον Αλαφούζο δεν είναι έχει να κάνει με τον μεταγραφικό σχεδιασμό αλλά με το γεγονός ότι δεν έχουν ανανεώσει τα συμβόλαια τους οι Αϊτόρ, Σένκεφελντ και Μπρινιόλι.

Παίκτες που είναι κομβικοί για την ομάδα αμείβονται με πολύ χαμηλά συμβόλαια και ουσιαστικά αναγκάζουν τον Ιβάν να εξετάζει περιπτώσεις παικτών που να είναι κοντά στα υφιστάμενα συμβόλαια των συγκεκριμένων.

Για παράδειγμα, δεν γίνεται ο Σένκεφελντ να παίρνει 350 χιλιάρικα και ο νέος βασικός στόπερ να είναι στα 600 χιλιάρικα. Κάτι τέτοιο προκαλεί όντως ανισορροπία και σε δύσκολες στιγμές μπορεί να αποτελέσει ενδεχόμενη πηγή γκρίνιας.

Ο Ιβάν έχει ζητήσει τις ανανεώσεις των Αϊτόρ και Σένκεφελντ και άρα το μπαλάκι είναι στα χέρια του Αλαφούζου όντας ο ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟΣ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ να κρατήσει τους παίκτες με καλά συμβόλαια.

Έτσι και ισορροπία θα υπάρχει στα αποδυτήρια και πιθανοί ενδιαφερόμενοι για τους παίκτες είτε θα κάνουν πίσω είτε θα αναγκαστούν να τα σκάσουν γερά για να πάρουν τους ποδοσφαιριστές.

Ο Βέλεθ πχ χάθηκε γιατί είχε ένα πολύ χαμηλό συμβόλαιο και δεν ήταν καθόλου δύσκολο για την Αλ Φατέχ να τον ξεμυαλίσει. Αυτός ο κίνδυνος υπάρχει και για τους παίκτες που ανέφερα παραπάνω.

Οι μεταγραφές είναι ευθύνη του Ιβάν

Από εκεί και πέρα στο κομμάτι των μεταγραφών η ευθύνη είναι του Ιβάν καθώς έχει το απόλυτο ελεύθερο στις επιλογές εντός ενός λογικού οικονομικού πλαισίου.

Ο Ιβάν αυτή τη στιγμή έχει ένα ικανοποιητικό οικονομικό πακέτο για να κάνει επιλογές της αρεσκείας του καθώς ο Παναθηναϊκός έχει εξοικονομήσει ένα ποσό κοντά στα 3 εκατομμύρια ευρώ από τις αποχωρήσεις παικτών (Βιγιαφάνιες, Μαουρίσιο, Χατζηγιοβάνης, Γκατσίνοβιτς, Βέλεθ, Βιτάλ) και περίπου 1,3 εκατομμύρια από τις μεταγραφές των Βέλεθ και Περέα. Ταυτόχρονα είναι προφανές ότι θα υπάρξουν και άλλες αποχωρήσεις που θα φέρουν κι άλλα χρήματα στα ταμεία ή θα αφήσουν χώρο στο υφιστάμενο μπάτζετ αμοιβών των ποδοσφαιριστών.

Άρα στο οικονομικό πλαίσιο δεν φαίνεται να υπάρχει ζήτημα καθώς η υπόσχεση που έλαβε ο προπονητής για να ανανεώσει ήταν πως θα υπάρξει και αύξηση σε σχέση με πέρυσι. Δεν γνωρίζουμε το εύρος της αύξησης αυτής αλλά σίγουρα δεν θα είναι ούτε φραγκοδίφραγκα αλλά ούτε και φορτηγά γεμάτα τούβλα από ευρώ. Διαφορετικά δεν θα ανανέωνε. Τόσο απλά.

Ο Ιβάν είναι ένας άνθρωπος που δεν κρύβεται πίσω από διφορούμενες δηλώσεις και mind games τύπου Λουτσέσκου. Μας εξηγεί συνεχώς σε ήρεμους τόνους τον τρόπο σκέψης τους γύρω από το ποδόσφαιρο και την ομάδα.

Είναι ένας προπονητής που προτιμάει να χτίζει πάνω σε γερά θεμέλια παρά να αγοράζει σωρηδόν παίκτες έχοντας στο μυαλό του τις εντυπώσεις του καλοκαιριού, οι οποίες πολλές φορές τον Οκτώβρη γυρνούν μπούμερανγκ.

Θα εστιάσουμε στις δηλώσεις που έκανε μετά τον τελικό κυπέλλου.

Τότε ο κοουτς δήλωσε τα εξής:

“Θα σας βασανίσω και φέτος το καλοκαίρι με τις μεταγραφές αλλά ο σκοπός είναι να φτιάξουμε στο τέλος μια ομάδα καλύτερη από τη φετινή.”

“Αν ένας ιδιοκτήτης μου έλεγε: “πάρε απεριόριστο μπάτζετ για να κατακτήσεις το πρωτάθλημα” θα πήγαινα στο σπίτι μου στην Κύπρο”.

Σε ελεύθερη μετάφραση ο Ιβάν μας είπε ότι δεν πρόκειται να αλλάξει την προσέγγιση που έχει στο ψάξιμο ποδοσφαιριστών ρίχνοντας νερό στο κρασί του για τις εντυπώσεις και ταυτόχρονα δεν είναι της λογικής να σκορπάει εκατομμύρια κάνοντας ουσιαστικά αγωνιστικό ρεσάλτα.

Ο Ιβάν είναι ένας προπονητής που προτιμάει να χτίσει σταδιακά και βήμα βήμα παρά να κάνει ένα μεγάλο οικονομικό άνοιγμα το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε ένα αγωνιστικό Βατερλό που ουσιαστικά θα τον χαντακώσει.

Γι αυτό και θα πορευτεί μέχρι τέλους με τον τρόπο που έχει μάθει και τον έχει δικαιώσει στο παρελθόν.

Η επιβεβαίωση της άποψης ότι ο Ιβάν είναι υπέρ του χτισίματος από το μηδέν αποτελεί ο ΑΠΟΕΛ. Δείτε με τι παίκτες μπόρεσε ο κοουτς να φτάσει μέχρι τα προημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ και βγάλτε τα συμπεράσματα σας. Δεν χρειάζεται να γράψουμε κάτι παραπάνω.


Μάλιστα ο κόουτς δεν κρύβεται για να μην γίνει δυσάρεστος. Μας λέει ευθέως τον τρόπο σκέψης του και εμείς είτε δεν τον πιστεύουμε είτε κάνουμε πως δεν τον ακούμε.

Στην ουσία το πρόβλημα εντοπίζεται στο γεγονός ότι ο τρόπος λειτουργίας του Ιβάν είναι παράταιρος με τον ελληνικό τρόπο σκέψης, που όλοι λίγο πολύ έχουμε γύρω από τις μεταγραφές, και το γεγονός αυτό στη συνέχεια μας κάνει τρομακτικά καχύποπτους λόγω της παρουσίας του Αλαφούζου.

Ενώ δηλαδή ο Ιβάν μας λέει την αλήθεια, εμείς ψαχνόμαστε συνεχώς γιατί ο Αλαφούζος μας έχει προκαλέσει εδώ και δέκα χρόνια τρομακτική ανασφάλεια, η οποία στη συνέχεια μετατρέπεται σε ένα κύμα γκρίνιας.

Το μόνο σίγουρο σε κάθε περίπτωση είναι πως είναι πολύ προτιμότερο να γκρινιάζουμε τώρα και να χαιρόμαστε μέσα στη σεζόν και στο τέλος της παρά το αντίθετο.

Άρα αξίζει να βασανιστούμε και αυτό το καλοκαίρι αφήνοντας τους άλλους να χαίρονται με πρωτοσέλιδα.

Γιατί στο φινάλε κανένα πρωτοσέλιδο δεν μπορεί να αποκρύψει την αλήθεια που αποτυπώνεται πάνω στο χορτάρι.

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: