Τετάρτη, 29 ΙουνίουΚαλώς ήρθατε!!
Shadow

Ο “Λύμπε” σε είκοσι λεπτά ξεφτίλισε τους Βαρδινογιάννηδες και δικαίωσε το συλλαλητήριο του 2008… (pics/vid)

Παρακολουθήσαμε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τη συνέντευξη που έδωσε ο Νίκος Λυμπερόπουλος στο sdna.gr και τον Βασίλη Βέργη. Παροτρύνουμε όποιον δεν έχει δει την συνέντευξη να το κάνει και να μην μείνει στα όσα διάβασε μετά την απομαγνητοφώνηση.

Ο Λυμπερόπουλος εξηγεί με μεγάλη σαφήνεια τι συνέβη την τριετία 2000-2003 στον Παναθηναϊκό, όταν μεγαλομέτοχος ήταν πλέον ο Τζίγγερ και πρόεδρος ο Άγγελος Φιλιππίδης. Τα βασικά στοιχεία που χαρακτηρίζουν την διοίκηση εκείνη την εποχή ήταν η αδιαφορία απέναντι στους παίκτες, η ασέβεια απέναντι στον Σύλλογο και τον κόσμο του αλλά και η εκδικητικότητα για να καλύψει τα δικά της ποδοσφαιρικά εγκλήματα.

Θα εστιάσουμε σε πολύ συγκεκριμένα σημεία:

1. Το Γενάρη της σεζόν 2002-2003 οι Λυμπερόπουλος και Καραγκούνης συζητούν με την διοίκηση και προτείνουν την αγορά του Κώστα Κατσουράνη από την Παναχαϊκή. Τελικά αντί του Κατσουράνη που ήταν στην αρχή της πολύ μεγάλης καριέρας του αποκτήθηκε τζάμπα ο Φώντας Γήττας και η ομάδα έμεινε γυμνή στα χαφ της μετά τους Μπασινά και Μικάελσεν. Να θυμίσουμε πως ο Σέρχιο Μαρκαριάν ζητούσε επίσης ένα επιπλέον χαφ για την ενίσχυση της ομάδας.

2. Στη Ριζούπολη οι παίκτες δεν είχαν να απευθυνθούν ΠΟΥΘΕΝΑ για την προστασία τους. Δεν υπήρχε ΚΑΝΕΝΑΣ από την πλευρά της διοίκησης ώστε να πάρει μια απόφαση για τη στάση της ομάδας απέναντι στον ατελείωτο βόθρο του Σωκράτη Κόκκαλη.

3. Μετά τη Ριζούπολη η ίδια η διοίκηση κρέμασε στους παίκτες την ταμπέλα των “loosers” και ουσιαστικά άφησε να γίνει η επίθεση του κόσμου στους παίκτες την επόμενη μέρα στην Παιανία με προφανή στόχο να πετάξει από πάνω της τις ευθύνες.

4. Ο Βέλιμιρ Ζάετς ζήτησε από τον Λυμπερόπουλο να χαρίσει δεδουλευμένα χρήματα και πως το ίδιο συνέβη στο μέλλον και με τον Φάνη Γκέκα.

Φέρνοντας στο μυαλό μας εκείνη την εποχή που την ζήσαμε πολύ έντονα και δυναμικά, ακόμη και σήμερα νιώθουμε ΟΡΓΗ για εκείνους που κρατούσαν τα ηνία του ποδοσφαιρικού τμήματος. Στο πρόσωπο του Νίκου Λυμπερόπουλου φαίνεται άλλωστε η πικρία που υπάρχει 18 χρόνια μετά γιατί η ομάδα της περιόδου 1999-2003 ήταν εκπληκτική με όλη τη σημασία της λέξης.

Ταυτόχρονα όμως αντιλαμβανόμαστε πως με τα όσα έκαναν οι Βαρδινογιάννηδες, ήταν αναπόφευκτο το μεγαλειώδες συλλαλητήριο του Απρίλη του 2008 στο Πεδίον του Άρεως. Στην πραγματικότητα εκείνοι έφτασαν τα πράγματα μέχρι εκεί.

Ουσιαστικά η οικογένεια Βαρδινογιάννη και οι αυλικοί της μετά την Ριζούπολη έκοψαν τον οποιονδήποτε δεσμό είχε απομείνει με τον κόσμο της ομάδας. Έβαλαν ως πρώτο τους αντίπαλο τον κόσμο του Συλλόγου και όχι τον Ολυμπιακό και ουσιαστικά ξεκίνησαν ένα ρεσιτάλ δημιουργικής καταστροφής του ποδοσφαιρικού τμήματος.

Η κατάσταση σύρθηκε για περίπου πέντε χρόνια και μόλις εμφανίστηκε ο Ανδρέας Βγενόπουλος έχοντας στο πλευρό του τον Παύλο και τον Θανάση, η θρυαλλίδα απλά έσκασε γιατί ο κόσμος είχε μπροστά του μια ρεαλιστικότατη εναλλακτική απέναντι στην οικογένεια. Μέχρι τότε έκανε πέτρα την καρδιά του και απλά ανεχόταν (με σποραδικές εξάρσεις) τον Τζίγγερ και τον Γκόντζο να διαλύουν μεθοδικά την ναυαρχίδα του Συλλόγου.


Ο Λυμπερόπουλος, με τα όσα είπε, ουσιαστικά επιβεβαίωσε τις αιτίες που το 2008 ο κόσμος πλημμύρισε το κέντρο της Αθήνας και έδωσε ένα γερό ράπισμα στην οικογένεια Βαρδινογιάννη και δεν θα πρέπει να μετανιώνει για εκείνη την ημέρα.

Υ.γ.: Με το χέρι στην καρδιά περισσότερο μας πονάει ακόμη και σήμερα η Ριζούπολη παρά τα όσα ντροπιαστικά κάνει ο Αλαφούζος.

Ακολουθεί η συνέντευξη του Νίκου Λυμπερόπουλου και αξίζει να την παρακολουθήσετε:



1 Comment

  • Όπως ακριβώς τα περιγράφει έγιναν.
    Το μόνο λάθος ήταν, ότι μία μερίδα φιλάθλων πίστεψαν στα ψέμματα της διοίκησης Φιλιππίδη και τα έβαλαν με τους παίκτες.
    Η ομάδα εάν είχε πρόεδρο που πραγματικά ενδιαφερόταν ,όπως ο Γιώργος Βαρδινογιάννης ,μέχρι το 1996, δεν θα έχανε πρωτάθλημα.
    Προτίμησαν όμως να ασχοληθούν με τις επιχειρήσεις τους και να αφήσουν την ομάδα στο έλεος της κάθε διορισμένης εποχή ,από τον Κόκκαλη!

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: