Τετάρτη, 7 ΔεκεμβρίουΚαλώς ήρθατε!!
Shadow

Μάλλον ο Μπόλονι τους τρώει το ψωμί…

Ειλικρινά αυτά που συμβαίνουν το τελευταίο 24ωρο στον ποδοσφαιρικό Παναθηναϊκό ξεπερνούν κάθε φαντασία.

Οπαδοί αντίπαλων ομάδων που παρακολουθούν ως απλοί παρατηρητές το δημοσιογραφικό γαϊτανάκι αποδόμησης του Μπόλονι μετά την χθεσινή ισοπαλία με την ΑΕΚ, από τη μια γελούν και από την άλλη αναρωτιόνται γιατί υπάρχει τόση εμπάθεια για έναν προπονητή που παρέλαβε το απόλυτο χάος και έχει καταφέρει, ξεκινώντας από το μηδέν, να συμμαζέψει μια ομάδα που στα μέσα Οκτώβρη ήταν ουσιαστικά δεδομένο πως θα μείνει εκτός των θέσεων που οδηγούν στην Ευρώπη.

Τα όσα έχουν γραφτεί σε συγκεκριμένα site, ξεπερνούν κάθε όριο.

Ο Μπόλονι σε 20 αγώνες ως προπονητής του Παναθηναϊκού έχει 12 νίκες, 4 ισοπαλίες και 4 ήττες.

Οι δύο από τις τέσσερις ήττες μάλιστα είναι στα εκτός έδρας ντέρμπι με την ΝΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΕΛΛΆΔΑΣ στο Φάληρο και με τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα.

Στον δε β’ γύρο ο Παναθηναϊκός του Μπόλονι έχει κάνει σε 12 αγωνιστικές 8 νίκες, 3 ισοπαλίες και μόλις 1 ήττα και μάλιστα με ένα κάρο δυσκολίες από τραυματισμούς, τιμωρίες και κρούσματα του κορονοϊού.

Αν δηλαδή δεν είχε τέτοιους αριθμούς ο 67χρονος τεχνικός τι θα γινόταν σήμερα από πολύ πολύ συγκεκριμένους δημοσιογράφους;

Θα ζητούσαν να στηθεί γκιλοτίνα στο Κορωπί για να πάρουν το κεφάλι του Ρουμάνου; Ούτε με τον Πογιάτος δεν έκαναν έτσι.

Η γνωστή καραμέλα έχει ως εξής:

-Ο Μπόλονι είναι δικτάτορας με τους παίκτες.

-Έχει πετάξει έξω τους καλύτερους (στα χαρτιά και μόνο) παίκτες της ομάδας.

-Δεν ασχολείται καθόλου στην προπόνηση με την επίθεση.

-Δεν κάνει την ομάδα πιο επιθετική με τις επιλογές του έχοντας ως στόχο να παίρνει τα παιχνίδια με το γνωστό 1-0.

Ο Μπόλονι παρέλαβε μια ομάδα χωρίς αρχή μέση και τέλος που έτρωγε γκολ με κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο. Άρα έπρεπε να ξεκινήσει από την άμυνα και το μηδέν στα μετόπισθεν. Από εκεί ξεκινούν όλες οι ομάδες που θέλουν να γίνουν δεμένα σύνολα. Οι ομάδες από πίσω χτίζονται.

Σε αυτό το σημείο όμως πρέπει να θυμίσουμε πως το πρώτο διάστημα ο Ρουμάνος έπαιζε με 4-4-2 ξεκινώντας με όλους τους επιθετικογενείς παίκτες. Μέσα ο Μακέντα. Μέσα ο Καρλίτος, Μέσα ο Χατζηγιοβάννης. Μέσα ο Βιγιαφάνιες.

Αυτοί δηλαδή που σήμερα είναι στον πάγκο και παίζουν λίγο, τους πρώτους δυο μήνες της εποχής Μπόλονι έλαβαν ψήφο εμπιστοσύνης και ουκ ολίγες ευκαιρίες. Από αυτούς ξεκινούσε η ενδεκάδα.

Ποια ήταν τα αποτελέσματα;

Νίκες με πολύ περισσότερο ζόρι σε σχέση με αυτές του β γύρου (πχ εντός έδρας νίκη με τον Απόλλωνα), ήττα χωρίς φάση με τον Ατρόμητο και ισοπαλία στο 90′ με τον Βόλο παίζοντας εντελώς μα εντελώς άθλιο ποδόσφαιρο.

Μήπως το 4-4-2 δεν είναι επιθετικό σύστημα και δεν βοηθάει τους παίκτες που αναφέραμε παραπάνω να ξεδιπλώσουν τις επιθετικές τους αρετές;

Τα πράγματα πρέπει να λέγονται με το όνομα τους και η αλήθεια είναι η εξής:

Δικαίωμα να παίζει βασικός ο Ιωαννίδης έδωσαν οι Μακέντα και Καρλίτος.

Δικαίωμα να παίζει βασικός ο Καμπετσής έδωσε ο Αϊτόρ και ο Βιγιαφάνιες.

Δικαίωμα να παίζει δεξιά ο Ενγκπαγκοτό έδωσε ο Χατζηγιοβάννης με τα πουλήματα της μπάλας έξω από την περιοχή μας και τα συνεχή τσαλιμάκια. Δεν είσαι ο Κριστιάνο Ρονάλντο Τάσο. Τι να κάνουμε τώρα;

Τα δικαιώματα δόθηκαν και αυτοί που πήραν τις ευκαιρίες μπορεί να μην είναι καλύτεροι ποιοτικά αλλά έφεραν τους ΒΑΘΜΟΥΣ έως τώρα.

Στο ΠΡΕΠΕΙ του συλλόγου ο Καμπετσής στάθηκε περισσότερο αντάξιος από τον Βίγια και τον Αϊτόρ.

ΣΤΟ ΠΡΕΠΕΙ του συλλόγου ο Ιωαννίδης στάθηκε περισσότερο αντάξιος από τον Μακέντα και τον Καρλίτος.

Έτσι λοιπόν ο Μπόλονι στηρίζεται σε αυτούς που απαντούν στο ΠΡΕΠΕΙ και ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΚΑΝΕΙ.

Γιατί εάν ακούσει τους ποδοσφαιρικούς μυαλοπώληδες του WYSCOUT και του xgoals θα ακυρώσει όλα όσα έχει χτίσει και όλα όσα θα πρέπει στο μέλλον να χτίσει για να γίνει ο Παναθηναϊκός ξανά φουλ ανταγωνιστικός.

Προφανώς και θέλουμε έναν Παναθηναϊκό πιο θελκτικό στο μάτι. Δεν είμαστε παλαβοί να μην το επιθυμούμε. Δεν γίνεται όμως να παίρνεις έναν μαθητή του 11-12 (μην πούμε και πιο κάτω επι Πογιάτος), να τον πηγαίνεις σύντομα στο 15-16 και να φωνάζεις γιατί δεν έχει φτάσει ήδη στο 19-20.

Ο Μπόλονι αυτή τη στιγμή παλεύει να συνδυάσει το χτίσιμο ΟΜΑΔΑΣ με το ΠΡΕΠΕΙ των βαθμών και αυτό το έργο είναι πάρα πολύ δύσκολο γιατί οι ομάδες χτίζονται το καλοκαίρι και όχι μέσα στη σεζόν.

Δεν ξέρουμε αν στο τέλος ο Ρουμάνος θα πετύχει. Θα το δείξει η ιστορία.

Δεν γίνεται όμως να προσπαθούμε κάθε Κυριακή να ψάχνουμε το παραμικρό για να του επιτεθούμε κάνοντας αβάντα σε πολύ πολύ συγκεκριμένους παίκτες και δίνοντας τους άλλοθι ενώ είναι ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΙ όταν παίζουν (πχ στο ματς του κυπέλλου με τα Γιάννενα).

Αυτό είναι αλητεία και ξετσιπωσιά.

Κάποιοι δημοσιογράφοι βάζουν τον εαυτό τους και τις προσωπικές τους σχέσεις με παίκτες πάνω από τον Σύλλογο και το Τριφύλλι.

ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΕΡΑΣΕΙ γιατί πιο παλιά τα ίδια ζήσαμε με τον Τεν Κάτε για να έρθει ο Νίκος Νιόπλιας με τα δορυφορικά πιάτα από το Περού.

Τα ίδια ζήσαμε με τον Αναστασίου μετά την Καμπάλα για να έρθει η λαίλαπα Στραματσόνι.

Τα ίδια ζούμε σήμερα με τον Μπόλονι.

Ε ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΚΥΡΙΟΙ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΜΙΑ ΝΕΑ ΛΑΙΛΑΠΑ ΜΕ ΠΙΘΑΝΗ ΦΥΓΗ ΤΟΥ ΜΠΟΛΟΝΙ γιατί όσα στραβά κι αν έχει είναι κανονικός προπονητής.

Γιατί τρέμουμε τις επιλογές του Αλαφούζου και προτιμούμε νίκες με 0,00001-0 από έναν νέο Πογιάτος ή Στραματσόνι.







Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: