Παρασκευή, 12 ΑυγούστουΚαλώς ήρθατε!!
Shadow

Είτε μείνει ο Μπόλονι είτε όχι, ο Ζέλικο μας δείχνει πάντα τον δρόμο… (vid)

Μετά την ήττα με τον ΠΑΣ Γιάννινα θεωρήθηκε δεδομένη η απομάκρυνση του Λάζλο Μπόλονι από τον πάγκο του Παναθηναϊκού.

Τελικά ο Γιάννης Αλαφούζος αποφάσισε να κρατήσει τον Ρουμάνο τεχνικό και να πάει στη λογική παιχνίδι με το παιχνίδι μέχρι το τέλος της σεζόν και όπου βγάλει. Σε αυτή την απόφαση κομβικό ρόλο έπαιξε η παρέμβαση του τεχνικού διευθυντή Πιέρ Ντρεοσί, ο οποίος απέτρεψε την απόλυση του ανθρώπου που τον έφερε στον Παναθηναϊκό.

Ο Αλαφούζος δεν θέλει αυτή τη στιγμή να αλλάξει και τεχνικό διευθυντή, καθώς αντιλήφθηκε πως αν επέμενε στην απόλυση του Μπόλονι τότε ο Ντρεοσί θα αποχωρούσε μαζί του. Ο μεγαλομέτοχος ταυτόχρονα θεωρεί πως ο Γάλλος έχει ξεκινήσει θετικά στην ΠΑΕ, όχι μόνο λόγω των μεταγραφών που έκανε αλλά και στο κομμάτι της οργάνωσης του τμήματος.

Ο Ντρεοσί εισηγήθηκε την παραμονή του Μπόλονι πατώντας πάνω στη λογική “δεν διώχνεις έναν προπονητή που από την ενδέκατη θέση σε έβαλε στο κόλπο της κατάκτησης μέχρι και της δεύτερης.” Σωστή ή εσφαλμένη η συγκεκριμένη γνώμη θα κριθεί στο πολύ προσεχές μέλλον.

Μετά από αυτή την απόφαση ξεκίνησε στο Κορωπί ένα group therapy με τους παίκτες και τον Γάλλο τεχνικό διευθυντή να βγαίνει μπροστά για πρώτη φορά. Οι παίκτες έμπαιναν στο γραφείο του Ντρεοσί ανά πέντε και συζητούσαν μαζί του με τον Μπόλονι να έχει περισσότερο ρόλο ακροατή.

Απ’ ότι βγήκε προς τα έξω, λίγοι παίκτες μίλησαν ανοιχτά. Οι περισσότεροι έκαναν τους “Κινέζους”. Το βασικό παράπονο που διέρρευσε αφορούσε το γεγονός πως οι παίκτες δεν έχουν ένα ξεκάθαρο επιθετικό πλάνο από τον προπονητή τους.

Εμείς βέβαια θα θέταμε πάνω σε αυτό το παράπονο δυο πολύ συγκεκριμένα ερωτήματα σε ορισμένους ποδοσφαιριστές:

Όταν είχατε προπονητή τον Πογιάτος και παίζατε με την άμυνα στη σέντρα φουλ επιθετικά γιατί χάνατε τα παιχνίδια;

-Τι σας έφταιγε τότε που είχατε εντολή για επίθεση και δεν τα καταφέρνατε;


Είμαστε βέβαιοι πως έχουν ειπωθεί και άλλα πράγματα που απλά δεν έχουν βγει προς τα έξω. Ταυτόχρονα είναι δεδομένο πως αυτούς τους μήνες έχουν γίνει κι άλλα σκηνικά. Θα βγουν με τον καιρό….

Το πρόβλημα στον Παναθηναϊκό έχει δυο πτυχές:

-Η μια, αφορά το επίπεδο δουλειάς που δεν έγινε το καλοκαίρι.

Μια ομάδα για να παίξει είτε επιθετικά είτε αμυντικά πρέπει να έχει φυσική κατάσταση. Στο σύγχρονο ποδόσφαιρο όλα ξεκινούν από εκεί. Αν ο παίκτης νιώθει δυνατός σωματικά, θα νιώσει δυνατός και πνευματικά ώστε να βγει στο γήπεδο και να δείξει ποιος είναι το αφεντικό.

Επί ημερών Πογιάτος το κομμάτι της φυσικής κατάστασης δεν δουλεύτηκε καθόλου. Μόνο θεωρία στην επίθεση για 4-3-3 με την άμυνα στη σέντρα (αυτό που τώρα θεωρούν οι παίκτες ότι δεν κάνει ο Μπόλονι) και παιδική χαρά στα αποδυτήρια.

Το στοιχείο αυτό έχει καθορίσει ουσιαστικά όλη τη χρονιά σε αγωνιστικό επίπεδο παρά τις προσπάθειες του Μπόλονι να ανεβάσει τον ρυθμό των προπονήσεων.

Άρα η δικαιολογία είτε της επιθετικής είτε της αμυντικής τακτικής τελειώνει για εμάς εδώ.

Όταν δεν μπορείς να τρέξεις, δεν έχεις καθαρό μυαλό και αυτό σε οδηγεί σε λάθη κάθε είδους.

-Η δεύτερη αφορά το κομμάτι της νοοτροπίας του συλλόγου.

Επί ημερών Αλαφούζου ο Παναθηναϊκός έβγαλε από την καθημερινότητα του την λέξη πρωτάθλημα.

Με την δικαιολογία των υπέρογκων χρεών ο πήχης μπήκε χαμηλά με το κύπελλο να αποτελεί υπέρβαση σε συνδυασμό με την δεύτερη θέση ή την έξοδο στην Ευρώπη.

Αυτή η μίζερη νοοτροπία του Αλαφούζου περνάει στους πάντες και φυσικά στους ποδοσφαιριστές ειδικά μετά την ποινή του τριετούς αποκλεισμού από την Ευρώπη το 2017.

Μια σειρά παικτών λοιπόν γαλουχήθηκε με την νοοτροπία του είτε χάσουμε είτε κερδίσουμε για όλα φταίει ο Αλαφούζος και εμείς θα μένουμε στο απυρόβλητο.

Φέτος ήταν η πρώτη χρονιά μετά από τρία χρόνια που τέθηκαν δυο ξεκάθαροι στόχοι. Ο ένας αφορούσε την έξοδο στην Ευρώπη και ο άλλος η διεκδίκηση του κυπέλλου.

Και οι δυο στόχοι χάθηκαν πανεύκολα και σχεδόν με κάτω τα χέρια.

Σε αυτό δεν γίνεται να μην έχουν ευθύνη ΚΑΙ οι ποδοσφαιριστές.

Αντί λοιπόν να σκύψουν το κεφάλι και να σκυλιάσουν, όλη την ώρα διέρρεαν πως ο Μπόλονι είναι δικτάτορας, πως δεν έπρεπε να αλλάξει το ιατρικό επιτελείο, πως δεν διδάσκονται επιθετικό ποδόσφαιρο, πως, πως πως….

Η κίνηση τους να παρακάμψουν τον Ντρεοσί και να ζητήσουν από τον Σαραβάκο να συναντηθούν με τον Αλαφούζο είναι κίνηση που θα έκανε ένας πολιτικός.

Η κίνηση αυτή δεν έγινε μετά από μια ήττα αλλά ύστερα από μια σπουδαία νίκη απέναντι στον Άρη, στο Χαριλάου….

Οι παίκτες λοιπόν πίστευαν πως έχοντας μαζί τους τα θετικά αποτελέσματα, θα έπαιρναν το πάνω χέρι στο μπρα ντε φερ τους με τον προπονητή και ο Αλαφούζος θα του έβαζε χέρι.

Άρα το μυαλό τους δεν ήταν στην ομάδα και στους στόχους του κλαμπ αλλά στο πως θα βελτιώσουν τη θέση τους μέσα στην ΠΑΕ. Αυτό λέγεται πολιτικαντισμός και είναι ασυγχώρητοι…

Είτε μείνει ο Μπόλονι, είτε φύγει (πιθανότατα το δεύτερο) η πλειοψηφία του ρόστερ θα πρέπει το καλοκαίρι να αποχωρήσει και να πάει να βρει τον Γιώργο Δώνη σε όποια ομάδα αναλάβει.

Ο Παναθηναϊκός για αυτούς είναι πιο κάτω από τον συγκεκριμένο προπονητή στη ζυγαριά.

Άρα τα παιδιά αυτά, που σε άλλες εποχές δεν θα περνούσαν ούτε έξω από τη Λεωφόρο, δεν αξίζει να φοράνε τη φανέλα με το τριφύλλι μας.

Ο Παναθηναϊκός χρειάζεται μια διοίκηση που να νιώθει τον ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ κομμάτι της ζωής της, έναν μεγάλο προπονητή και παίκτες επιπέδου με στόφα και χαρακτήρα που να απαντούν στα ΠΡΕΠΕΙ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ.

Bέβαια με τον Αλαφούζο στην ηγεσία μπορούμε να ελπίζουμε σε τέτοια πράγματα;;;;

Σε κάθε περίπτωση την απάντηση στο γιατί δεν αξίζουν να βρίσκονται στον Παναθηναϊκό την δίνει ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς που σήμερα έκλεισε τα 61 του χρόνια και του ευχόμαστε ΟΛΟΨΥΧΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!

Κάθε μέρα στο Κορωπί θα πρέπει να λένε στους παίκτες:

“How you are stupid?

You are playing in Panathinaikos, you are starting in Panathinaikos.

Can you imagine?”


Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: